afereza lipoprotein o małej gęstości
Afereza lipoprotein o małej gęstości (LDL-afereza) to zaawansowana procedura medyczna stosowana w leczeniu ciężkiej hipercholesterolemii, szczególnie w przypadkach hipercholesterolemii rodzinnej homozygotycznej lub heterozygotycznej opornej na konwencjonalne leczenie. Zabieg polega na pozaustrojowym usuwaniu cząsteczek LDL („złego cholesterolu”) z krwi pacjenta.
Podczas zabiegu krew pacjenta jest pobierana i przepuszczana przez specjalne urządzenie, które selektywnie oddziela i usuwa cząsteczki LDL oraz apolipoproteinę B, po czym oczyszczona krew jest ponownie wprowadzana do organizmu. Procedura pozwala na szybkie i znaczące (nawet do 70-80%) obniżenie poziomu LDL-cholesterolu, a także redukcję lipoproteiny(a) oraz triglicerydów.
LDL-afereza jest zwykle wykonywana co 1-2 tygodnie, ponieważ po zabiegu poziom cholesterolu stopniowo wzrasta. Wskazaniami do zastosowania tej metody są poziomy LDL-cholesterolu przekraczające 300 mg/dl u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną lub utrzymujące się powyżej 200 mg/dl pomimo maksymalnej farmakoterapii u pacjentów z heterozygotyczną postacią choroby, szczególnie przy współistniejącej chorobie wieńcowej.
Zabieg jest generalnie dobrze tolerowany, choć możliwe działania niepożądane obejmują hipotensję, bóle głowy, nudności, parestezje oraz reakcje alergiczne. Ze względu na wysokie koszty i ograniczoną dostępność, LDL-afereza jest zarezerwowana dla pacjentów z najcięższymi postaciami hipercholesterolemii, którzy nie odpowiadają na standardowe leczenie farmakologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inhibace Plus
Produkt Inhibace Plus, zawierający cylazapryl 5 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, zwłaszcza u pacjentów z pobudzonym układem renina-angiotensyna-aldosteron, nadciśnieniem nerkowo-naczyniowym, hipoperfuzją nerek, niedoborem sodu lub objętości wewnątrznaczyniowej, ciężką niewydolnością serca oraz wcześniejszym leczeniem lekami naczyniorozszerzającymi. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w ciąży oraz u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min/1,73 m². Konieczne jest monitorowanie czynności nerek, stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz ciśnienia tętniczego. Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Hydrochlorotiazyd może powodować rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak ARDS oraz zwiększa ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry (BCC, SCC), co wymaga edukacji pacjentów i regularnej kontroli dermatologicznej.
afereza lipoprotein o małej gęstości, agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba mózgowo-naczyniowa, cylazapryl i hydrochlorotiazyd, dusznica bolesna, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatriemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, leczenie odczulające, małopłytkowość, marskość wątroby, nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość autoimmunohemolityczna, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra dna, ostra jaskra zamkniętego kąta, ostra niewydolność nerek, porfiria, racekadotryl, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki dwudzielnej