patologia hepatologiczna
Patologia hepatologiczna obejmuje szerokie spektrum chorób i zaburzeń dotyczących wątroby. Wątroba, jako narząd pełniący kluczowe funkcje metaboliczne, detoksykacyjne i syntetyczne, może podlegać różnorodnym procesom patologicznym, od ostrych stanów zapalnych po przewlekłe choroby prowadzące do niewydolności narządu.
Do najczęstszych patologii hepatologicznych należą wirusowe zapalenia wątroby (typu A, B, C, D, E), alkoholowa choroba wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD), autoimmunologiczne zapalenie wątroby, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych oraz nowotwory wątroby (rak wątrobowokomórkowy, cholangiocarcinoma).
Przewlekłe procesy zapalne i uszkodzenia wątroby mogą prowadzić do włóknienia, a następnie marskości wątroby, charakteryzującej się nieodwracalną przebudową architektoniki narządu i upośledzeniem jego funkcji. Marskość jest stanem predysponującym do rozwoju raka wątrobowokomórkowego oraz powikłań takich jak wodobrzusze, encefalopatia wątrobowa czy krwawienia z żylaków przełyku.
Diagnostyka patologii hepatologicznych opiera się na badaniach laboratoryjnych (enzymy wątrobowe, markery wirusowe, autoprzeciwciała), obrazowych (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, elastografia) oraz histopatologicznych (biopsja wątroby). Leczenie jest zależne od etiologii i stadium zaawansowania choroby, a w przypadku schyłkowej niewydolności wątroby metodą z wyboru pozostaje transplantacja narządu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Romazic 20 mg
Rozuwastatyna, składnik aktywny preparatu Romazic, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hiperlipidemii. Bezwzględne przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w dawkach od 41,572 mg do 332,576 mg w zależności od dawki tabletki), czynną chorobę wątroby z aminotransferazami przekraczającymi 3-krotność górnej granicy normy, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istniejącą miopatię, jednoczesne stosowanie cyklosporyny oraz ciążę i karmienie piersią. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawce 40 mg, która jest przeciwwskazana u pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii lub rabdomiolizy, takimi jak umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenie mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu, azjatyckie pochodzenie oraz jednoczesne stosowanie fibratów lub leków zwiększających stężenie rozuwastatyny w osoczu.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, ezetymib, fibrat, genetycznie uwarunkowana choroba mięśni, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, hipokaliemia, inhibitor PCSK9, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, objawy mięśniowe, patologia hepatologiczna, podwyższenie aktywności aminotransferaz, polipragmazja, powikłanie mięśniowe, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, stężenie rozuwastatyny w osoczu, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, uszkodzenie mięśni, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie lipidowe, żywica jonowymienna