pierwotny brak miesiączkowania
Pierwotny brak miesiączkowania (amenorrhoea primaria) to stan, w którym u dziewczynki lub młodej kobiety nie wystąpiło pierwsze krwawienie miesiączkowe (menarche) do 16. roku życia lub w ciągu 2-3 lat od pojawienia się drugorzędowych cech płciowych.
Etiologia tego zaburzenia jest złożona i może obejmować anomalie genetyczne (np. zespół Turnera), zaburzenia hormonalne (dysfunkcja podwzgórza, przysadki, jajników, tarczycy, nadnerczy), wady anatomiczne układu rozrodczego, choroby przewlekłe, zaburzenia odżywiania, intensywny wysiłek fizyczny lub poważny stres. Diagnostyka wymaga szczegółowego wywiadu, badania fizykalnego oraz badań laboratoryjnych i obrazowych.
Leczenie pierwotnego braku miesiączkowania zależy od przyczyny i może obejmować terapię hormonalną, leczenie chirurgiczne w przypadku wad anatomicznych, modyfikację stylu życia lub leczenie chorób podstawowych. Wczesna diagnostyka i odpowiednie postępowanie są kluczowe dla zdrowia reprodukcyjnego, zapobiegania powikłaniom (np. osteoporozie) oraz dla wsparcia prawidłowego rozwoju psychoseksualnego pacjentki.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Agenezja pochwy – Diagnostyka i diagnoza
Agenezja pochwy, występująca z częstością około 1:4000-5000 urodzeń żeńskich, jest rzadką wrodzoną wadą rozwojową charakteryzującą się brakiem lub niedorozwojem pochwy, najczęściej w przebiegu zespołu Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera (MRKH). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych i obrazowych. Kluczowe jest różnicowanie agenezji pochwy z innymi przyczynami pierwotnego braku miesiączki, takimi jak zarośnięcie błony dziewiczej czy zespół niewrażliwości na androgeny. Profil hormonalny (FSH, estradiol, testosteron, prolaktyna) zwykle pozostaje w normie, a kariotyp pacjentek z MRKH to 46,XX. USG miednicy i nerek stanowi badanie pierwszego rzutu, natomiast MRI jest złotym standardem, umożliwiającym dokładną ocenę anatomii narządów miednicy, obecności szczątkowych struktur przewodów Müllera oraz współistniejących wad układu moczowego i kostnego, które występują u około 53% pacjentek.
aberracja chromosomowa, agenezja nerki, agenezja pochwy, aplazja przewodów Müllera, brak miesiączki, diagnostyka różnicowa, drugorzędowe cechy płciowe, endometrioza, estradiol, hiperprolaktynemia, histerosalpingografia, hormon folikulotropowy, kariotyp, laparoskopia, macica jednorożna, nerka podkowiasta, pierwotny brak miesiączkowania, prolaktyna, przegroda pochwowa, rezonans magnetyczny, testosteron, ultrasonografia, ultrasonografia trójwymiarowa, zarośnięcie błony dziewiczej, zespół Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera, zespół MRKH, zespół niewrażliwości na androgeny, zespół Turnera - Leksykon chorób i schorzeń
Brak miesiączki – Leczenie
Brak miesiączki (amenorrhea) wymaga zindywidualizowanego podejścia terapeutycznego, zależnego od etiologii pierwotnej lub wtórnej. W przypadku pierwotnego braku miesiączki z niedoborem estrogenów zaleca się stopniową terapię hormonalną estrogenami, z późniejszym włączeniem cyklicznej terapii progesteronem przez 12-14 dni miesięcznie. Wtórny brak miesiączkowania wymaga leczenia przyczynowego, obejmującego m.in. terapię zastępczą estrogenami (ERT) u kobiet z przedwczesną niewydolnością jajników (POI), stosowanie agonistów dopaminy (bromokryptyna, kabergolina) w hiperprolaktynemii oraz modyfikacje stylu życia w funkcjonalnym braku miesiączkowania pochodzenia podwzgórzowego (FHA). Suplementacja wapnia (1500 mg/dzień) i witaminy D (1500-2000 IU/dzień) jest kluczowa w profilaktyce osteoporozy u pacjentek z niedoborem estrogenów. W leczeniu PCOS rekomenduje się redukcję masy ciała, metforminę oraz letrozol jako lek pierwszego rzutu w indukcji owulacji.
agonista dopaminy, akupunktura, amenorrhea, bromokryptyna, guz wydzielający prolaktynę, hiperprolaktynemia, hormon uwalniający gonadotropinę, indeks masy ciała, indukcja owulacji, kabergolina, letrozol, lewotyroksyna, metformina, metimazol, pierwotny brak miesiączkowania, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja histeroskopowa, środki antykoncepcyjne, suplementacja wapnia, terapia estrogenowo-progestagenowa, terapia hormonalna, terapia poznawczo-behawioralna, terapia progesteronem, terapia zastępcza estrogenami, zaburzenie odżywiania, zaburzenie tarczycy, zespół policystycznych jajników