stan zapalny górnych dróg oddechowych

Stan zapalny górnych dróg oddechowych to zespół objawów klinicznych wywołanych przez procesy zapalne toczące się w obrębie struktur anatomicznych powyżej poziomu krtani, obejmujący jamę nosową, zatoki przynosowe, gardło oraz ucho środkowe. Najczęściej jest wywoływany przez infekcje wirusowe (rinowirusy, koronawirusy, wirusy grypy), rzadziej bakteryjne.

Objawy kliniczne obejmują nieżyt nosa z wyciekiem wydzieliny (początkowo wodnistej, później śluzowo-ropnej), przekrwienie błony śluzowej, ból gardła, kaszel, chrypkę oraz objawy ogólne takie jak gorączka i osłabienie. Przebieg schorzenia jest zwykle samoograniczający, a objawy ustępują w ciągu 7-10 dni bez specyficznego leczenia.

Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać alergiczny nieżyt nosa, bakteryjne zapalenie zatok przynosowych oraz inne schorzenia górnych dróg oddechowych. Leczenie jest głównie objawowe i obejmuje stosowanie leków przeciwgorączkowych, przeciwbólowych, przeciwzapalnych oraz łagodzących objawy miejscowe (np. leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa).

W przypadku podejrzenia nadkażenia bakteryjnego, które może się objawiać utrzymującą się gorączką, pogorszeniem stanu ogólnego oraz ropną wydzieliną, konieczne może być wdrożenie antybiotykoterapii. Profilaktyka obejmuje unikanie kontaktu z osobami chorymi, częste mycie rąk oraz szczepienia przeciwko grypie u osób z grup ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl