Działania niepożądane
Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.

Symbicort Turbuhaler zawiera 320 µg budezonidu i 9 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego w każdej dawce i może wywoływać działania niepożądane typowe dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, takie jak drżenie mięśni i kołatanie serca, które zwykle mają łagodny przebieg i ustępują po kilku dniach stosowania. Najczęściej obserwuje się zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza), zapalenie płuc u pacjentów z POChP, bóle głowy, drżenia mięśni, kołatanie serca oraz łagodne podrażnienie gardła, kaszel i dysfonię. Rzadziej występują hipokaliemia, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, a bardzo rzadko zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania leków rozszerzających oskrzela.

Działania niepożądane leku Symbicort Turbuhaler

Symbicort Turbuhaler, zawierający 320 mikrogramów budezonidu i 9 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego w każdej dawce dostarczonej, może wywoływać szereg działań niepożądanych. Skutki uboczne wynikają z właściwości farmakologicznych obu substancji czynnych, przy czym jednoczesne podanie tych substancji nie zwiększa częstości ich występowania. 1

Najczęstsze działania niepożądane

Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są farmakologicznie przewidywalne reakcje typowe dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, takie jak drżenie mięśni i kołatanie serca. Objawy te mają zwykle charakter łagodny i ustępują po kilku dniach regularnego stosowania leku. 2

Charakter i częstość występowania działań niepożądanych

Działania niepożądane związane ze stosowaniem budezonidu i formoterolu zostały sklasyfikowane zgodnie z układami narządów oraz częstością występowania. Częstość występowania określono według następujących kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000). 3

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działania niepożądane Opis
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często Zakażenia grzybicze (kandydoza) jamy ustnej i gardła Spowodowane osadzaniem się leku. Zaleca się przepłukanie jamy ustnej wodą po każdej inhalacji. Zazwyczaj reagują na miejscowe leczenie przeciwgrzybicze bez konieczności przerywania stosowania leku.
Zapalenie płuc (u pacjentów z POChP) Zwiększone ryzyko zapalenia płuc u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc.
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko Natychmiastowe i opóźnione reakcje nadwrażliwości Mogą objawiać się jako wyprysk, pokrzywka, świąd, zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna.
Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo rzadko Zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu, zmniejszenie gęstości mineralnej kości Związane z ogólnoustrojowym działaniem wziewnych glikokortykosteroidów, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko Hipokaliemia Obniżenie poziomu potasu w surowicy krwi.
Bardzo rzadko Hiperglikemia Podwyższenie poziomu glukozy we krwi.
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często Agresja, nadpobudliwość psychoruchowa, niepokój, zaburzenia snu Zaburzenia nastroju i zachowania.
Bardzo rzadko Depresja, zmiany zachowania (głównie u dzieci) Wymagające szczególnej uwagi, zwłaszcza u dzieci.
Zaburzenia układu nerwowego Często Bóle głowy, drżenia mięśni Typowe objawy związane z działaniem agonistów β2-adrenergicznych.
Niezbyt często Zawroty głowy Mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Bardzo rzadko Zaburzenia smaku Zmiana percepcji smaku.
Zaburzenia oka Niezbyt często Nieostre widzenie Wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycją do chorób oczu.
Bardzo rzadko Zaćma i jaskra Związane z ogólnoustrojowym działaniem wziewnych glikokortykosteroidów.
Zaburzenia serca Często Kołatanie serca Typowy efekt działania β2-agonistów.
Niezbyt często Tachykardia Przyspieszenie akcji serca.
Rzadko Zaburzenia rytmu serca Migotanie przedsionków, tachykardia nadkomorowa, skurcze dodatkowe.
Bardzo rzadko Dławica piersiowa, wydłużenie odstępu QTc Mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla życia.
Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Zmiany ciśnienia tętniczego Wahania ciśnienia krwi.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często Łagodne podrażnienie gardła, kaszel, dysfonia w tym chrypka Związane z miejscowym działaniem leku.
Rzadko Skurcz oskrzeli Paradoksalny skurcz oskrzeli może wystąpić bezpośrednio po podaniu leku, wymaga natychmiastowego leczenia i przerwania stosowania Symbicortu.
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Nudności Dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Łatwe siniaczenie Zwiększona skłonność do powstawania siniaków.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często Kurcze mięśni Mimowolne skurcze mięśni.

Szczególne uwagi dotyczące działań niepożądanych

Zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła

Zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła są spowodowane osadzaniem się leku. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia takich zakażeń zaleca się pacjentom przepłukiwanie jamy ustnej wodą po każdej inhalacji, zarówno po dawkach podtrzymujących, jak i doraźnych. Zakażenia grzybicze zazwyczaj dobrze reagują na miejscowe leczenie przeciwgrzybicze bez konieczności przerywania stosowania glikokortykosteroidu wziewnego. 4

Paradoksalny skurcz oskrzeli

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów) może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli, objawiający się nasileniem świstów oskrzelowych i duszności bezpośrednio po przyjęciu leku. Paradoksalny skurcz oskrzeli wymaga natychmiastowego leczenia za pomocą szybko działających wziewnych leków rozszerzających oskrzela. Konieczne jest wówczas natychmiastowe przerwanie stosowania produktu Symbicort Turbuhaler, ocena stanu pacjenta i wprowadzenie leczenia alternatywnego, jeśli to konieczne. 5

Ogólnoustrojowe działania glikokortykosteroidów

Mogą wystąpić objawy związane z ogólnoustrojowym działaniem wziewnych glikokortykosteroidów, szczególnie gdy są one stosowane długotrwale i w dużych dawkach. Prawdopodobieństwo wystąpienia takich objawów po zastosowaniu wziewnych glikokortykosteroidów jest jednak znacznie mniejsze niż po zastosowaniu glikokortykosteroidów doustnych. 6

Do możliwych ogólnoustrojowych działań niepożądanych zalicza się:

  • Zespół Cushinga lub objawy zbliżone do zespołu Cushinga
  • Zahamowanie czynności nadnerczy
  • Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży
  • Zmniejszenie gęstości mineralnej kości
  • Zaćma i jaskra
  • Zwiększona wrażliwość na infekcje
  • Zaburzenie zdolności przystosowania się do sytuacji stresowych

Działania te prawdopodobnie zależą od dawki, czasu ekspozycji, jednoczesnej i wcześniejszej ekspozycji na działanie steroidów oraz od indywidualnej wrażliwości pacjenta. 7

Działania metaboliczne

Leczenie agonistami receptorów β2-adrenergicznych może powodować zwiększenie stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu i związków ketonowych w organizmie. 8

Szczególne grupy pacjentów – dzieci i młodzież

U dzieci otrzymujących długotrwale wziewne glikokortykosteroidy zaleca się regularną kontrolę wzrostu, ze względu na potencjalne ryzyko spowolnienia wzrostu. 9

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. 10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl