Leki w grupie
„leki wziewne złożone”

Leki wziewne złożone stanowią istotną grupę preparatów stosowanych w terapii chorób układu oddechowego, zwłaszcza astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Zawierają dwie lub więcej substancji czynnych w jednym inhalatorze, co zapewnia kompleksowe działanie terapeutyczne poprzez jednoczesne podanie leków o różnych mechanizmach działania.

Najczęściej spotykane leki wziewne złożone zawierają kombinację kortykosteroidu wziewnego (ICS) i długo działającego β2-mimetyku (LABA). Kortykosteroidy wykazują działanie przeciwzapalne, zmniejszając obrzęk i nadreaktywność dróg oddechowych, podczas gdy β2-mimetyki powodują rozszerzenie oskrzeli poprzez działanie na receptory β2-adrenergiczne w mięśniach gładkich.

Do najważniejszych kombinacji ICS/LABA należą: flutikazon z salmeterolem (Seretide, Asaris, Salmex), budezonid z formoterolem (Symbicort, Bufomix, DuoResp Spiromax), beklometazon z formoterolem (Fostex, Formodual) oraz flutikazon z formoterolem (Flutiform). Nowsze preparaty zawierają furoinian flutikazonu z wilanterolem (Relvar Ellipta) oraz mometazon z indakaterolem (Atectura Breezhaler).

W ostatnich latach wprowadzono również trójskładnikowe leki wziewne, zawierające dodatkowo długo działający lek przeciwcholinergiczny (LAMA). Przykładami są: furoinian flutikazonu z wilanterolem i umeklidynium (Trelegy Ellipta), beklometazon z formoterolem i glikopironium (Trimbow) oraz mometazon z indakaterolem i glikopironium (Enerzair Breezhaler).

Główną zaletą leków wziewnych złożonych jest zwiększenie skuteczności terapii przy jednoczesnym zmniejszeniu dawek poszczególnych składników, co ogranicza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Uproszczenie schematu leczenia (jeden inhalator zamiast dwóch lub trzech) sprzyja zwiększeniu adherencji do terapii i zapewnia jednoczesne dostarczenie substancji czynnych do miejsca działania.

Stosowanie leków wziewnych złożonych wiąże się także z pewnymi ryzykami. Istnieje możliwość przedawkowania jednego ze składników, gdy pacjent wymaga dostosowania dawki tylko jednej substancji. Działania niepożądane mogą obejmować: drżenia mięśniowe, tachykardię i niepokój (związane z LABA), kandydozę jamy ustnej, chrypkę i osłabienie odporności miejscowej (związane z ICS), a w przypadku leków zawierających LAMA – suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia czy zatrzymanie moczu.

Leki wziewne złożone dostępne są w różnych typach inhalatorów: ciśnieniowych (pMDI), proszkowych (DPI) oraz miękkich (SMI), co pozwala na dobór urządzenia odpowiedniego dla indywidualnych potrzeb i możliwości pacjenta. Prawidłowa technika inhalacji ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii.

Lista leków w tej grupie

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl