Leki w grupie
„leki stosowane w POChP”

Leki stosowane w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) są ukierunkowane na łagodzenie objawów, poprawę jakości życia pacjentów oraz zapobieganie zaostrzeniom choroby. Głównym celem farmakoterapii jest zmniejszenie obturacji oskrzeli oraz redukcja stanu zapalnego w drogach oddechowych.

Do podstawowych grup leków stosowanych w POChP należą: leki rozszerzające oskrzela (bronchodilatatory), glikokortykosteroidy wziewne (GKS), leki przeciwzapalne oraz antybiotyki stosowane w zaostrzeniach. Terapia jest zwykle stopniowana w zależności od nasilenia objawów i ryzyka zaostrzeń, zgodnie z wytycznymi GOLD (Global Initiative for Chronic Obstructive Lung Disease).

Bronchodilatatory to najważniejsza grupa leków w terapii POChP, dzieląca się na: krótko działające beta2-mimetyki (SABA) jak salbutamol (Ventolin) i fenoterol (Berotec); długo działające beta2-mimetyki (LABA) jak salmeterol (Serevent), formoterol (Oxodil, Foradil), indakaterol (Onbrez Breezhaler); krótko działające leki przeciwcholinergiczne (SAMA) jak ipratropium (Atrovent); oraz długo działające leki przeciwcholinergiczne (LAMA) jak tiotropium (Spiriva), glikopironium (Seebri Breezhaler), aklidynium (Bretaris Genuair) i umeklidynium (Incruse).

Glikokortykosteroidy wziewne (GKS) są stosowane głównie u pacjentów z nakładaniem się astmy i POChP lub u osób z częstymi zaostrzeniami. Należą do nich: budezonid (Pulmicort), flutikazon (Flixotide), beklometazon (Cortare, Becloforte) i cyklezonid (Alvesco). GKS są często stosowane w połączeniu z LABA, tworząc preparaty złożone jak flutikazon+salmeterol (Seretide), budezonid+formoterol (Symbicort) czy beklometazon+formoterol (Foster).

Inhibitory fosfodiesterazy-4 (PDE-4), jak roflumilast (Daxas), stanowią grupę leków przeciwzapalnych stosowanych głównie u pacjentów z ciężkim POChP i przewlekłym zapaleniem oskrzeli z częstymi zaostrzeniami. Ich działanie polega na hamowaniu procesu zapalnego poprzez blokowanie enzymu rozkładającego cAMP.

Najnowszą grupą leków są potrójne terapie w jednym inhalatorze, zawierające LABA+LAMA+GKS, takie jak flutikazon+umeklidynium+wilanterol (Trelegy Ellipta) czy beklometazon+formoterol+glikopironium (Trimbow).

Największą zaletą stosowania nowoczesnych leków w POChP jest możliwość indywidualizacji terapii, poprawa jakości życia pacjentów poprzez zmniejszenie duszności i zwiększenie tolerancji wysiłku, a także redukcja liczby zaostrzeń wymagających hospitalizacji, co przekłada się na zmniejszenie śmiertelności.

Do najważniejszych zagrożeń związanych z farmakoterapią POChP należą: działania niepożądane GKS (zwiększone ryzyko infekcji, osteoporoza, zaćma), działania niepożądane beta2-mimetyków (tachykardia, zaburzenia rytmu serca, drżenia mięśniowe), działania niepożądane leków przeciwcholinergicznych (suchość w ustach, zatrzymanie moczu, nasilenie jaskry) oraz działania niepożądane roflumilastu (biegunka, nudności, zmniejszenie masy ciała, zaburzenia snu).

W terapii POChP istotne są również leki mukolityczne (ambroksol, acetylocysteina, erdosteina), które ułatwiają odkrztuszanie wydzieliny, oraz teofilina o słabszym działaniu rozszerzającym oskrzela, ale stosowana jako lek dodatkowy w terapii skojarzonej. W zaostrzeniach POChP stosuje się antybiotyki, zwłaszcza gdy pojawia się zwiększona objętość i ropność plwociny, oraz systemowe GKS przez krótki czas.

Lista leków w tej grupie

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl