Leki w grupie
„leki wziewne”

Leki wziewne to preparaty podawane drogą inhalacyjną, dostarczające substancje lecznicze bezpośrednio do układu oddechowego. Ich główną zaletą jest miejscowe działanie w obrębie dróg oddechowych, co pozwala na stosowanie niższych dawek i ograniczenie działań ogólnoustrojowych. Mechanizm działania zależy od konkretnej substancji czynnej, ale najczęściej są stosowane w chorobach obturacyjnych płuc (astma, POChP) jako leki rozszerzające oskrzela, przeciwzapalne lub mukolityczne.

Do najważniejszych grup leków wziewnych należą: beta2-mimetyki (np. salbutamol – Ventolin, formoterol – Oxis, Foradil), cholinolityki (np. ipratropium – Atrovent, tiotropium – Spiriva), glikokortykosteroidy wziewne (np. budezonid – Pulmicort, flutykazon – Flixotide, beklometazon – Cortare), leki przeciwzapalne niesteroidowe (np. kromoglikan sodowy – Intal) oraz leki mukolityczne podawane w nebulizacji (np. acetylocysteina – ACC, dornaza alfa – Pulmozyme).

Największymi zaletami leków wziewnych są: szybki początek działania (szczególnie w przypadku bronchodylatatorów), wysokie stężenie leku w miejscu działania przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej, możliwość stosowania niższych dawek niż przy podaniu doustnym oraz wygoda podawania. W terapii przewlekłej pozwalają na skuteczną kontrolę objawów przy minimalizacji działań niepożądanych.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków wziewnych obejmują miejscowe działania niepożądane, takie jak kandydoza jamy ustnej i gardła (przy glikokortykosteroidach), podrażnienie błony śluzowej, kaszel czy paradoksalny skurcz oskrzeli. Przy długotrwałym stosowaniu glikokortykosteroidów wziewnych w wysokich dawkach mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania niepożądane. Istotnym problemem jest również nieprawidłowa technika inhalacji, która może znacząco obniżyć skuteczność terapii.

Leki wziewne można podzielić ze względu na rodzaj inhalatora: ciśnieniowe inhalatory dozujące (pMDI, np. Ventolin, Flixotide), inhalatory suchego proszku (DPI, np. Turbuhaler, Diskus), nebulizatory (do podawania leków w formie roztworu) oraz inhalatory miękkiej mgły (np. Respimat). Inną klasyfikacją jest podział według czasu działania: leki krótkodziałające (np. salbutamol – SABA), długodziałające (np. salmeterol – LABA) oraz ultradziałające (np. indakaterol).

Lista leków w tej grupie

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl