Bufar Easyhaler
Proszek do inhalacji, (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy zawiera budezonid oraz formoterol fumaran dwuwodny, które są dostarczane w formie proszku do inhalacji przez inhalator Easyhaler. Substancje te należą do grupy wziewnych kortykosteroidów oraz długo działających β2-mimetyków. Lek stosowany jest w regularnym leczeniu astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat oraz w objawowym leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. Wskazany jest szczególnie gdy monoterapia nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
BUFAR Easyhaler zawiera budezonid (160 µg) oraz formoterol fumaran dwuwodny (4,5 µg) na dawkę inhalacyjną i może wywoływać działania niepożądane typowe dla obu składników, jednak ich jednoczesne stosowanie nie zwiększa częstości występowania tych działań. Najczęściej obserwuje się objawy związane z β2-mimetykami, takie jak drżenie i palpitacje, które są zwykle łagodne i ustępują samoistnie. Długotrwałe stosowanie wziewnych kortykosteroidów może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym zespołu Cushinga, supresji nadnerczy, zahamowania wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości, zaćmy i jaskry. Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu u dzieci i młodzieży. Wśród działań niepożądanych często występują także zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła, które można ograniczyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji.
Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Inne rzadkie reakcje to hipokaliemia, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca (w tym migotanie przedsionków i częstoskurcz), reakcje nadwrażliwości, a także zaburzenia psychiczne, takie jak agresja czy depresja. Lokalnie mogą wystąpić podrażnienie gardła, kaszel, dysfonia oraz bóle głowy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych konieczna jest ocena kliniczna i ewentualna zmiana terapii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa stosowania BUFAR Easyhaler.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
beta2-mimetyk, budezonid, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca jamy ustnej i gardła, drżenie, dusznica bolesna, duszność, dysfonia, fumaran formoterolu, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kortykosteroid doustny, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, palpitacja, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, świszczący oddech, wydłużenie odstępu QT, wziewny kortykosteroid, zaćma, zahamowanie wzrostu, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości -
Interakcje leku
BUFAR Easyhaler, zawierający budezonid (160 μg) i formoterol fumaran dwuwodny (4,5 μg), wykazuje istotne klinicznie interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Najważniejsze z nich dotyczą inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, kobicystat), które mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet 4-6-krotnie, co podnosi ryzyko działań niepożądanych kortykosteroidów. W przypadku formoterolu, beta-blokery antagonizują jego efekt bronchodylatacyjny, a leki wydłużające odstęp QTc (chinidyna, dizopiramid, pochodne fenotiazyny, terfenadyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko arytmii komorowych. Dodatkowo, inhibitory MAO mogą nasilać reakcje nadwrażliwości, a anestetyki halogenowe podnoszą ryzyko arytmii podczas znieczulenia. Hipokaliemia indukowana przez formoterol może się nasilać przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych ksantyny, kortykosteroidów i leków moczopędnych, co wymaga monitorowania poziomu potasu, zwłaszcza u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy.
Podczas terapii BUFAR Easyhaler zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca i nasilenie efektu hipokaliemicznego. W przypadku konieczności kojarzenia leków wchodzących w interakcje, wskazane jest zachowanie maksymalnego odstępu czasowego między dawkami, ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych oraz rozważenie alternatywnych terapii. Lekarze powinni uwzględnić wszystkie przyjmowane przez pacjenta substancje, w tym leki beta-adrenergiczne i przeciwcholinergiczne, które mogą wykazywać addycyjny efekt rozszerzający oskrzela. Brak jest szczegółowych danych dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży, co wymaga ostrożności w tej grupie pacjentów. Kompleksowa ocena ryzyka i korzyści jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania BUFAR Easyhaler w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, beta-bloker, choroba Parkinsona, działanie chronotropowe, działanie niepożądane, efekt bronchodylatacyjny, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek antyarytmiczny, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, niedoczynność tarczycy, pochodna fenotiazyny, pochodna ksantyny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, β2-sympatykomimetyk -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt zawierający budezonid i formoterol wymaga zachowania ostrożności u kobiet karmiących, gdyż budezonid przenika do mleka, choć w dawkach terapeutycznych nie przewiduje się wpływu na dziecko. Brak danych dotyczących formoterolu w tym kontekście wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza przy ciężkiej marskości, należy zachować ostrożność ze względu na metabolizm obu substancji w wątrobie i potencjalnie zwiększoną ekspozycję na lek. Brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek uniemożliwia formułowanie zaleceń w tej grupie.
Produkt nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na jego stosowanie bez ograniczeń w tym zakresie. U osób starszych nie ma konieczności modyfikacji dawkowania ani specjalnych ostrzeżeń. W przypadku interakcji z alkoholem zaleca się ostrożność, gdyż alkohol może zaburzać tolerancję serca na β2-sympatykomimetyki, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. W sumie, stosowanie leku wymaga indywidualnej oceny ryzyka, zwłaszcza u kobiet karmiących oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
-
Przeciwwskazania
BUFAR Easyhaler to lek wziewny zawierający 160 mikrogramów budezonidu (kortykosteroid) oraz 4,5 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego (długodziałający agonista receptorów β2). Preparat jest stosowany w leczeniu astmy i POChP, jednak jego zastosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników aktywnych lub substancji pomocniczych. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej (3 800 mikrogramów w dawce), która zawiera śladowe ilości białek mleka i może wywołać reakcje alergiczne u osób uczulonych na białka mleka krowiego.
Przeciwwskazania obejmują potwierdzoną alergię na budezonid, formoterol lub białka mleka. W przypadku stwierdzenia takich reakcji nadwrażliwości, lekarz powinien rozważyć alternatywne terapie, unikając leków zawierających te składniki. Kluczowe jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz dokładna analiza przeciwwskazań przed rozpoczęciem leczenia BUFAR Easyhaler, aby zapobiec potencjalnym reakcjom niepożądanym i zapewnić bezpieczeństwo terapii. Proszek do inhalacji ma barwę od białej do żółtawej, a dawka dostarczana jest porównywalna do dawki odmierzanej z zasobnika.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
alergia na białka mleka, astma, białka mleka, budezonid, formoterol, formoterol fumaran dwuwodny, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na budezonid, nadwrażliwość na formoterol, nadwrażliwość na substancje czynne, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, POChP, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wywiad medyczny, β2-mimetyk -
Przedawkowanie
Przedawkowanie Bufar Easyhaler, zawierającego 160 µg budezonidu i 4,5 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę inhalacyjną, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych wynikających z nadmiernej ekspozycji na oba składniki. Formoterol, jako β2-mimetyk, może wywołać objawy takie jak drżenie mięśni, ból głowy, kołatanie serca, częstoskurcz, hiperglikemię, hipokaliemię, wydłużenie odstępu QTc oraz arytmie, a także nudności i wymioty. Dawka 90 µg formoterolu podana w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrą niedrożnością płuc nie wykazała istotnych problemów bezpieczeństwa, jednak większe dawki mogą prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych, sercowo-naczyniowych i metabolicznych. Budezonid, glikokortykosteroid, w przypadku ostrego przedawkowania zwykle nie powoduje natychmiastowych skutków klinicznych, ale przewlekłe stosowanie nadmiernych dawek może skutkować nadczynnością kory nadnerczy oraz supresją osi nadnerczowo-podwzgórzowo-przysadkowej.
Leczenie przedawkowania Bufar Easyhaler powinno być objawowe i podtrzymujące, z natychmiastowym zgłoszeniem się pacjenta do lekarza lub szpitala. W przypadku konieczności przerwania terapii formoterolem, wskazane jest rozważenie kontynuacji leczenia kortykosteroidami, aby zapobiec konsekwencjom zdrowotnym wynikającym z nagłego odstawienia. Monitorowanie parametrów sercowo-naczyniowych, poziomu potasu i glukozy we krwi jest kluczowe w celu zapobiegania powikłaniom, takim jak arytmie czy hipokaliemia. W praktyce klinicznej należy zwrócić szczególną uwagę na objawy takie jak drżenie, kołatanie serca, częstoskurcz oraz zaburzenia metaboliczne, które mogą wskazywać na toksyczne działanie formoterolu, a także na objawy przewlekłej supresji nadnerczy związane z budezonidem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
arytmia, BUFAR Easyhaler, częstoskurcz, drżenie mięśni, formoterol fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, leczenie objawowe, nadczynność kory nadnerczy, niewydolność kory nadnerczy, receptor β2-adrenergiczny, składniki aktywne, supresja nadnerczy, terapia kortykosteroidowa, wydłużenie odstępu QTc, β2-mimetyk -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu BUFAR Easyhaler, zawierającego budezonid (160 µg) i formoterol (4,5 µg) na dawkę inhalacyjną, wykazały, że toksyczność obu substancji jest głównie związana z nasileniem ich działania farmakologicznego. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły, że efekty uboczne wynikają bezpośrednio z mechanizmów działania tych leków i pojawiają się przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. W badaniach reprodukcyjnych kortykosteroidy, w tym budezonid, indukowały wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i wady szkieletowe, jednak ich znaczenie kliniczne u ludzi jest prawdopodobnie ograniczone przy stosowaniu zalecanych dawek.
Formoterol w badaniach przedklinicznych wykazał nieznaczne obniżenie płodności u samców szczurów, problemy z implantacją zarodków, zmniejszone przeżycie postnatalne oraz obniżoną masę urodzeniową potomstwa, jednak efekty te występowały przy ekspozycji ustrojowej znacznie przekraczającej dawki kliniczne. Całościowa ocena danych wskazuje, że profil bezpieczeństwa budezonidu i formoterolu w BUFAR Easyhaler jest akceptowalny, a potencjalne ryzyko teratogenne i wpływ na reprodukcję nie mają istotnego znaczenia klinicznego przy stosowaniu terapeutycznych dawek u ludzi. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania preparatu w praktyce medycznej zgodnie z zaleceniami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, budezonid i formoterol, dawka inhalacyjna, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, implantacja zarodka, kortykosteroid, przeżycie postnatalne, redukcja płodności, rozszczep podniebienia, toksyczność budezonidu, urodzeniowa masa ciała, wada szkieletowa -
Skład i postać leku
BUFAR Easyhaler to wielodawkowy inhalator proszkowy zawierający dwie substancje czynne: budezonid (160 µg) oraz formoterolu fumaranu dwuwodnego (4,5 µg) w każdej dawce dostarczanej. Produkt charakteryzuje się wysoką precyzją dawkowania, gdyż dawka dostarczana jest zbliżona do dawki odmierzanej z zasobnika. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna (3800 µg/dawkę), zawierająca białka mleka, co jest istotne w kontekście potencjalnych reakcji alergicznych. Proszek do inhalacji ma barwę od białej do żółtawej i jest umieszczony w inhalatorze złożonym z siedmiu elementów plastikowych oraz sprężyny ze stali nierdzewnej, wykonanych z materiałów takich jak poliester, LDPE, poliwęglan, kopolimer styrenu z butadienem oraz polipropylen, co zapewnia trwałość i odporność urządzenia.
BUFAR Easyhaler dostępny jest w opakowaniach zawierających 1 lub 3 inhalatory, z 60 lub 120 dawkami w każdym inhalatorze, z opcją opakowania ochronnego lub bez niego. Produkt zachowuje ważność przez 2 lata w oryginalnym, nieotwartym opakowaniu, a po otwarciu laminowanego worka inhalator można stosować przez 4 miesiące, przechowując go w temperaturze do 25°C i chroniąc przed wilgocią. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności przy usuwaniu zużytego inhalatora. BUFAR Easyhaler stanowi zatem precyzyjny i trwały preparat do leczenia chorób układu oddechowego wymagających terapii skojarzonej budezonidem i formoterolem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
białko mleka, budezonid, budezonid i formoterol, BUFAR Easyhaler, dawka dostarczana, dawka inhalacyjna, formoterol fumaran, inhalator Easyhaler, inhalator proszkowy, inhalator z dozownikiem, laktoza jednowodna, laminowany worek, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, proszek do inhalacji, substancja czynna, substancja pomocnicza -
Specjalne ostrzeżenia
BUFAR Easyhaler, zawierający 160 µg budezonidu i 4,5 µg formoterolu na dawkę inhalacyjną, wymaga ostrożnego stosowania z uwzględnieniem stopniowego zmniejszania dawki przed zakończeniem terapii, aby uniknąć nagłego odstawienia wziewnych kortykosteroidów. W przypadku nieskuteczności leczenia lub stosowania maksymalnej dawki, konieczna jest konsultacja lekarska, a w razie zaostrzenia astmy rozważenie zwiększenia dawki kortykosteroidów lub wprowadzenie doustnych steroidów. Pacjenci powinni mieć dostęp do leku doraźnego, a stosowanie BUFAR Easyhaler powinno być regularne, również w okresie remisji. Terapia nie powinna być rozpoczynana podczas zaostrzenia astmy, a w razie paradoksalnego skurczu oskrzeli lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć alternatywne leczenie. Należy monitorować potencjalne działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów, takie jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychologiczne.
BUFAR Easyhaler wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu krążenia, cukrzycą, hipokaliemią, tyreotoksykozą oraz u osób z wydłużonym odstępem QTc ze względu na ryzyko powikłań związanych z formoterolem. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, a w okresach stresu klinicznego wskazane jest dodatkowe podanie doustnych kortykosteroidów. U pacjentów z POChP obserwuje się zwiększone ryzyko zapalenia płuc, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i glukozy u pacjentów z ryzykiem hipokaliemii i cukrzycą. U dzieci konieczne jest regularne monitorowanie wzrostu, a w przypadku zahamowania wzrostu – dostosowanie dawki i konsultacja pulmonologiczna. BUFAR Easyhaler zawiera około 4 mg laktozy na inhalację, co może wywołać reakcje alergiczne u osób z nadwrażliwością na białka mleka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Bufar Easyhaler
centralna chorioretinopatia surowicza, cukrzyca, drożdżyca jamy ustnej, dusznica bolesna, gęstość mineralna kości, guz chromochłonny, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kortykosteroid doustny, kryzys nadnerczowy, nadciśnienie, nietolerancja laktozy, odstęp QTc, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, podzastawkowe zwężenie aorty, przerostowa kardiomiopatia zaporowa, stężenie glukozy we krwi, stężenie potasu w surowicy, supresja nadnerczy, tętniak, tyreotoksykoza, wydłużony odstęp QTc, wziewny kortykosteroid, zaćma, zahamowanie wzrostu, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, zespół Cushinga -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat BUFAR Easyhaler, zawierający budezonid w dawce 160 mikrogramów oraz formoterolu fumaran dwuwodny 4,5 mikrogramów w każdej inhalacji, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, stosowanie tego leku nie powoduje zaburzeń funkcji psychomotorycznych, takich jak uwaga, koordynacja wzrokowo-ruchowa czy czas reakcji, które mogłyby stanowić przeciwwskazanie do wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności. W praktyce klinicznej oznacza to, że pacjenci aktywni zawodowo oraz osoby obsługujące urządzenia mechaniczne mogą bezpiecznie stosować BUFAR Easyhaler, pod warunkiem przestrzegania zaleceń dawkowania.
Pomimo braku istotnego wpływu BUFAR Easyhaler na zdolności psychomotoryczne, lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o profilu bezpieczeństwa leku w tym zakresie. Należy również uwzględnić indywidualne predyspozycje pacjenta oraz możliwe interakcje z innymi stosowanymi lekami, które mogą modyfikować tolerancję i efekty farmakologiczne. Zaleca się monitorowanie reakcji organizmu szczególnie w początkowym okresie terapii lub przy zmianach dawkowania. Dokumentowanie przekazania informacji o wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn ma znaczenie zarówno medyczne, jak i prawne, podkreślając odpowiedzialność lekarza w zakresie bezpieczeństwa farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
bezpieczeństwo farmakoterapii, budezonid, charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, dawka inhalacyjna, formoterolu fumaran dwuwodny, funkcja psychomotoryczna, inhalator z dozownikiem, interakcje lekowe, koordynacja wzrokowo-ruchowa, profil bezpieczeństwa, proszek do inhalacji, sprawność psychomotoryczna, tolerancja leku, zaburzenia uwagi, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
BUFAR Easyhaler to preparat wziewny w postaci proszku do inhalacji, zawierający budezonid 160 µg oraz formoterol fumaran dwuwodny 4,5 µg na dawkę inhalacyjną, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów od 12 roku życia oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. Lek łączy działanie przeciwzapalne kortykosteroidu z długotrwałym rozszerzaniem oskrzeli przez β2-mimetyk, co umożliwia kompleksową kontrolę chorób obturacyjnych dróg oddechowych. W astmie BUFAR Easyhaler jest wskazany u pacjentów z niewystarczającą kontrolą przy monoterapii kortykosteroidami wziewnymi oraz u tych, którzy już stosują terapię skojarzoną, co pozwala na uproszczenie schematu leczenia i poprawę adherencji. W POChP lek jest zalecany u chorych z FEV1 <70% wartości należnej oraz nawracającymi zaostrzeniami pomimo stosowania leków rozszerzających oskrzela.
Preparat dostarczany jest w inhalatorze Easyhaler, który zapewnia wysoką powtarzalność dawkowania i skuteczność terapii, z dawką dostarczaną odpowiadającą dawce odmierzanej. BUFAR Easyhaler zawiera również laktozę jednowodną (3800 µg w dawce dostarczanej), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Zastosowanie leku złożonego przynosi korzyści takie jak synergistyczne działanie budezonidu i formoterolu (budezonid zwiększa ekspresję receptorów β2, a formoterol poprawia penetrację kortykosteroidu), uproszczenie schematu dawkowania, zwiększenie adherencji oraz optymalna depozycja substancji czynnych w drogach oddechowych. Wdrożenie BUFAR Easyhaler może istotnie poprawić kontrolę objawów, zmniejszyć częstość zaostrzeń i podnieść jakość życia pacjentów z astmą i POChP.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
adherencja pacjenta, astma oskrzelowa, beta2-mimetyk, budezonid, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depozycja substancji czynnych, długo działający beta2-mimetyk, formoterol, inhalator z dozownikiem, kontrola choroby, kortykosteroid wziewny, krótko działający beta2-mimetyk, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nietolerancja laktozy, preparat złożony, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzanie oskrzeli, terapia skojarzona, zaostrzenie