Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dotyczące budezonidu i formoterolu, składników aktywnych preparatu BUFAR Easyhaler (160 mikrogramów + 4,5 mikrogramów)/dawkę inhalacyjną, dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego produktu leczniczego przed wprowadzeniem do stosowania u ludzi. Dane te opierają się na szeregu badań przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, które oceniały potencjalne zagrożenia związane z podawaniem tych substancji czynnych zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej.¹

Toksyczność ogólna

W przeprowadzonych badaniach przedklinicznych zaobserwowano, że toksyczność budezonidu i formoterolu podawanych jednocześnie lub oddzielnie była związana głównie z nasileniem ich działania farmakologicznego. Oznacza to, że obserwowane efekty uboczne wynikały bezpośrednio z mechanizmów działania tych substancji leczniczych i były spotęgowanym wyrazem ich aktywności farmakologicznej.²

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Badania reprodukcyjne na zwierzętach wykazały, że kortykosteroidy, w tym budezonid, mogą powodować określone wady rozwojowe. Szczególnie udokumentowano występowanie rozszczepu podniebienia oraz wad szkieletowych u potomstwa zwierząt doświadczalnych. Należy jednak podkreślić, że wyniki te najprawdopodobniej nie mają istotnego znaczenia klinicznego u ludzi przy stosowaniu dawek zalecanych w praktyce medycznej.³

W przypadku formoterolu, przedkliniczne badania reprodukcyjne ujawniły kilka niepożądanych efektów przy ekspozycji na dawki znacznie przewyższające te stosowane klinicznie u ludzi. Zaobserwowano:⁴

• Nieznaczną redukcję płodności u samców szczurów eksponowanych na duże dawki formoterolu, skutkujące wysoką ekspozycją ustrojową
• Problemy z implantacją zarodków, co może wpływać na skuteczność zapłodnienia
• Obniżone przeżycie postnatalne potomstwa
• Zmniejszoną urodzeniową masę ciała u potomstwa

Istotne jest zaznaczenie, że powyższe efekty obserwowano przy ekspozycjach ustrojowych znacząco wyższych niż te, które są osiągane w warunkach klinicznych podczas stosowania leku u ludzi. W związku z tym wyniki te prawdopodobnie mają ograniczone znaczenie w kontekście bezpieczeństwa stosowania preparatu BUFAR Easyhaler w populacji ludzkiej przy zachowaniu zalecanych dawek terapeutycznych.⁵

Całościowa ocena bezpieczeństwa przedklinicznego

Bazując na całości zgromadzonych danych przedklinicznych, można stwierdzić, że substancje czynne budezonid i formoterol zawarte w preparacie BUFAR Easyhaler wykazują akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście ich stosowania klinicznego. Efekty toksyczne obserwowane w modelach zwierzęcych były głównie związane z nasilonym działaniem farmakologicznym tych substancji i wystąpiły przy dawkach znacznie przekraczających te zalecane w terapii u ludzi. Potencjalne ryzyko teratogenne związane ze stosowaniem kortykosteroidów oraz wpływ na reprodukcję związany z formoterolem wydają się nie mieć istotnego znaczenia klinicznego przy stosowaniu terapeutycznych dawek preparatu.⁶