Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

BUFAR Easyhaler zawierający budezonid (160 μg) i formoterolu fumaran dwuwodny (4,5 μg) w dawce inhalacyjnej może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z różnymi grupami leków. Interakcje te dzielą się na farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które w określonych sytuacjach klinicznych mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub unikania jednoczesnego stosowania niektórych substancji.¹

Interakcje farmakokinetyczne

Największe znaczenie kliniczne mają interakcje z inhibitorami cytochromu P450 3A4 (CYP3A4), które mogą istotnie wpływać na metabolizm budezonidu zawartego w preparacie BUFAR Easyhaler. Silne inhibitory CYP3A4 mogą znacząco podwyższać stężenie budezonidu w osoczu, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych związanych z kortykosteroidami.²

Do najważniejszych inhibitorów CYP3A4, których jednoczesnego stosowania z budezonidem należy unikać, należą:

• Leki przeciwgrzybicze – ketokonazol, itrakonazol, worikonazol, pozakonazol
• Antybiotyki makrolidowe – klarytromycyna, telitromycyna
• Inne leki – nefazodon, kobicystat
• Inhibitory proteazy HIV

Badania farmakokinetyczne wykazały, że ketokonazol w dawce 200 mg na dobę powoduje nawet sześciokrotne zwiększenie stężenia budezonidu w osoczu przy jednoczesnym podaniu doustnym. Znaczące zmniejszenie tej interakcji można uzyskać przez zachowanie jak najdłuższego odstępu czasowego między podaniem inhibitora CYP3A4 a budezonidu.³

W przypadku itrakonazolu (200 mg raz na dobę) zaobserwowano średnio czterokrotny wzrost stężenia wziewnego budezonidu w osoczu (przy dawce pojedynczej 1000 μg).⁴

Szczególnej uwagi wymagają produkty zawierające kobicystat, który jako silny inhibitor CYP3A może znacząco zwiększać ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem glikokortykosteroidów, w tym budezonidu. Takie połączenie leków powinno być stosowane tylko w sytuacjach, gdy korzyść przewyższa zwiększone ryzyko działań niepożądanych, a pacjent wymaga ścisłego monitorowania.⁵

U pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A nie zaleca się stosowania BUFAR Easyhaler jako terapii podtrzymującej i łagodzącej objawy.⁶

Interakcje farmakodynamiczne

Formoterol, będący składnikiem preparatu BUFAR Easyhaler, jest długo działającym agonistą receptorów β2-adrenergicznych i może wchodzić w klinicznie istotne interakcje z wieloma lekami.

Beta-blokery mogą osłabiać lub całkowicie hamować bronchodylatacyjne działanie formoterolu. Z tego względu nie należy stosować BUFAR Easyhaler jednocześnie z lekami z grupy beta-blokerów (włączając krople do oczu zawierające te substancje), chyba że istnieją wyraźne wskazania medyczne.⁷

Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QTc i potencjalnych arytmii komorowych występuje przy jednoczesnym stosowaniu formoterolu z następującymi lekami:⁸

• Leki antyarytmiczne – chinidyna, dizopiramid, prokainamid
• Leki przeciwpsychotyczne – pochodne fenotiazyny
• Leki przeciwhistaminowe – terfenadyna
• Leki przeciwdepresyjne – trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne

Tolerancja serca na β2-sympatykomimetyki, takie jak formoterol, może być zaburzona przez jednoczesne stosowanie:⁹

• Lewodopy – stosowanej w chorobie Parkinsona
• L-tyroksyny – leku stosowanego w niedoczynności tarczycy
• Oksytocyny – hormonu stosowanego w położnictwie
• Alkoholu

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), w tym leki o podobnych właściwościach jak furazolidon i prokarbazyna, przy jednoczesnym stosowaniu z formoterolem mogą przyspieszać reakcje nadwrażliwości.¹⁰

U pacjentów poddawanych znieczuleniu przy użyciu fluorowcowanych węglowodorów (np. halotan, izofluran) istnieje podwyższone ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu BUFAR Easyhaler.¹¹

Jednoczesne stosowanie innych leków beta-adrenergicznych lub leków przeciwcholinergicznych z BUFAR Easyhaler może prowadzić do addycyjnego (sumującego się) efektu rozszerzającego oskrzela.¹²

U pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy hipokaliemia może zwiększać ryzyko wystąpienia arytmii.¹³ Hipokaliemia może być wywołana przez leczenie agonistami receptorów β2-adrenergicznych, takimi jak formoterol, a efekt ten może ulec nasileniu przy równoczesnym stosowaniu:¹⁴

• Pochodnych ksantyny (np. teofiliny)
• Kortykosteroidów
• Leków moczopędnych

Dotychczas nie zaobserwowano interakcji budezonidu i formoterolu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu astmy.¹⁵

Należy zauważyć, że wszystkie informacje dotyczące interakcji pochodzą z badań przeprowadzonych u osób dorosłych. Brak jest szczegółowych danych na temat interakcji u dzieci i młodzieży.¹⁶

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii preparatem BUFAR Easyhaler może prowadzić do istotnych klinicznie konsekwencji. Alkohol może zaburzać tolerancję serca na β2-sympatykomimetyki, w tym formoterol, będący składnikiem preparatu.¹⁷

Potencjalne następstwa interakcji alkoholu z formoterolem zawartym w BUFAR Easyhaler obejmują:

• Nasilenie działania chronotropowego (przyspieszenie czynności serca)
• Zwiększenie ryzyka zaburzeń rytmu serca
• Potencjalne nasilenie efektu hipokaliemicznego
• Zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego

Ze względu na powyższe ryzyko, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii lekiem BUFAR Easyhaler, a pacjent powinien być poinformowany o potencjalnych konsekwencjach jednoczesnego stosowania.

Tabela kluczowych interakcji leku BUFAR Easyhaler

Lekarze stosujący BUFAR Easyhaler powinni zawsze dokonać szczegółowej oceny potencjalnych interakcji lekowych u konkretnego pacjenta, uwzględniając wszystkie przyjmowane przez niego leki, suplementy oraz inne substancje. W przypadku konieczności stosowania leków wchodzących w interakcje, należy rozważyć modyfikację dawkowania, ścisłe monitorowanie lub zastosowanie alternatywnych terapii.¹⁸