Leki w grupie
„beta2-mimetyki długodziałające”

Beta2-mimetyki długodziałające (LABA – Long-Acting Beta-Agonists) to grupa leków rozszerzających oskrzela, które selektywnie pobudzają receptory beta2-adrenergiczne zlokalizowane głównie w drogach oddechowych. Ich działanie polega na zwiększeniu stężenia wewnątrzkomórkowego cAMP, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich oskrzeli i rozszerzenia dróg oddechowych. W przeciwieństwie do krótkodziałających beta2-mimetyków (SABA), LABA działają przez 12-24 godzin, zapewniając długotrwałą kontrolę objawów.

Do najważniejszych beta2-mimetyków długodziałających należą: salmeterol (Serevent), formoterol (Foradil, Oxodil, Zafiron), indakaterol (Onbrez), olodaterol (Striverdi) oraz wilanterol (dostępny tylko w lekach złożonych jak Relvar/Anoro). W Polsce dostępne są preparaty handlowe zawierające te substancje, m.in. Serevent Dysk, Foradil, Oxodil, Zafiron, Onbrez Breezhaler czy Striverdi Respimat.

LABA można podzielić na dwie podgrupy ze względu na czas działania: standardowe LABA działające około 12 godzin (salmeterol, formoterol) oraz ultra-długodziałające beta2-mimetyki (ULTRA-LABA) działające 24 godziny lub dłużej (indakaterol, olodaterol, wilanterol). Formoterol wyróżnia się szybkim początkiem działania (podobnym do SABA) przy jednoczesnym długim czasie działania, podczas gdy salmeterol ma wolniejszy początek działania.

Największą zaletą stosowania LABA jest zapewnienie długotrwałej kontroli objawów u pacjentów z przewlekłymi chorobami obturacyjnymi, co przekłada się na poprawę jakości życia, zmniejszenie częstości zaostrzeń i redukcję nocnych objawów. Leki te są wygodne w stosowaniu (1-2 razy dziennie), co może zwiększać przestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów. LABA są szczególnie skuteczne w terapii skojarzonej z glikokortykosteroidami wziewnymi (ICS).

Najpoważniejszym zagrożeniem związanym ze stosowaniem LABA jest zwiększone ryzyko ciężkich zaostrzeń astmy i zgonów związanych z astmą, gdy są stosowane w monoterapii bez jednoczesnego stosowania ICS. Z tego powodu u pacjentów z astmą LABA powinny być zawsze stosowane w połączeniu z ICS. Inne potencjalne działania niepożądane obejmują: drżenie mięśniowe, tachykardię, wydłużenie odstępu QT, hipokaliemię oraz tolerancję na działanie bronchodylatacyjne przy długotrwałym stosowaniu. U pacjentów z POChP nie wykazano podobnego ryzyka przy monoterapii LABA.

Lista leków w tej grupie

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl