cefalgia

Cefalgia, inaczej ból głowy, to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów w praktyce klinicznej. Może występować jako objaw samoistny lub towarzyszyć innym schorzeniom. Cefalgię klasyfikuje się w zależności od etiologii, charakteru, lokalizacji, czasu trwania oraz czynników wyzwalających.

Bóle głowy dzielimy na pierwotne (migrena, ból głowy typu napięciowego, klasterowy ból głowy) oraz wtórne, będące objawem innych chorób (np. guza mózgu, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, urazu głowy). Diagnostyka cefalgi obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne, a w uzasadnionych przypadkach badania obrazowe (TK, MRI) oraz laboratoryjne.

Leczenie cefalgi zależy od jej przyczyny. W przypadku bólów pierwotnych stosuje się leki przeciwbólowe, przeciwmigrenowe, profilaktyczne oraz terapie niefarmakologiczne. Kluczowe jest również zidentyfikowanie i eliminacja czynników wyzwalających. W przypadku bólów wtórnych podstawą jest leczenie choroby podstawowej.

Prawidłowe rozpoznanie typu cefalgi ma zasadnicze znaczenie dla skutecznego leczenia. Szczególnej uwagi wymagają tzw. czerwone flagi – objawy alarmowe, które mogą świadczyć o poważnej przyczynie bólu głowy wymagającej pilnej diagnostyki i interwencji (np. nagły, silny ból głowy, ból głowy z towarzyszącą gorączką, zaburzeniami świadomości lub ogniskowymi objawami neurologicznymi).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl