przetoka wieńcowo-komorowa
Przetoka wieńcowo-komorowa (coronary-cameral fistula) to rzadka nieprawidłowość anatomiczna, w której występuje nieprawidłowe połączenie między tętnicą wieńcową a jamą serca. Najczęściej przetoka łączy prawą tętnicę wieńcową z prawą komorą, prawym przedsionkiem lub tętnicą płucną, chociaż może też pochodzić z lewej tętnicy wieńcowej.
Z patofizjologicznego punktu widzenia, przetoka wieńcowo-komorowa powoduje przeciek (shunt) krwi z układu wieńcowego bezpośrednio do jamy serca, omijając łożysko naczyń włosowatych. Prowadzi to do zjawiska „podkradania wieńcowego”, czyli zmniejszenia perfuzji miokardium, co może skutkować niedokrwieniem mięśnia sercowego, szczególnie podczas zwiększonego zapotrzebowania na tlen.
Większość małych przetok pozostaje bezobjawowa i jest wykrywana przypadkowo podczas koronarografii. Większe przetoki mogą powodować duszność, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, arytmie, niewydolność serca, a w rzadkich przypadkach nawet zawał mięśnia sercowego. W badaniu fizykalnym można stwierdzić ciągły szmer skurczowo-rozkurczowy.
Diagnostyka przetok wieńcowo-komorowych obejmuje echokardiografię, koronarografię, tomografię komputerową i rezonans magnetyczny serca. Leczenie zależy od wielkości przetoki, objawów klinicznych i ryzyka powikłań. Małe, bezobjawowe przetoki mogą być obserwowane, natomiast większe wymagają interwencji – zamknięcia przezskórnego przy użyciu coili lub okluderów, lub korekcji chirurgicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przetrwały przewód tętniczy – Diagnostyka i diagnoza
Przetrwały przewód tętniczy (PDA) to wada wrodzona serca charakteryzująca się utrzymaniem otwartego przewodu łączącego aortę z tętnicą płucną, co prowadzi do nieprawidłowego przecieku lewo-prawego. Występuje najczęściej u wcześniaków, manifestując się objawami takimi jak szmer maszynowy (szmer Gibsona) najlepiej słyszalny w drugim lewym międzyżebrzu pod obojczykiem, tachypnoe, niewydolność serca, a także powiększenie lewego przedsionka i lewej komory serca. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na echokardiografii z kolorowym Dopplerem, która pozwala na ocenę wielkości przewodu, kierunku i charakteru przepływu oraz wpływu PDA na hemodynamikę serca. Parametry echokardiograficzne, takie jak stosunek LA:Ao > 1,4, obecność wstecznego przepływu rozkurczowego w aorcie zstępującej oraz powiększenie lewej komory, są kluczowe w ocenie hemodynamicznej istotności wady. Badania dodatkowe, takie jak RTG klatki piersiowej i EKG, dostarczają informacji uzupełniających, natomiast cewnikowanie serca jest zarezerwowane do oceny nadciśnienia płucnego i interwencji zamykających PDA.
angiografia rezonansu magnetycznego, badanie przedmiotowe, bradykardia, cewnikowanie serca, ciśnienie tętna, echokardiografia, elektrokardiogram, infekcja dróg oddechowych, kardiolog dziecięcy, kolorowy doppler, leukomalacja okołokomorowa, martwicze zapalenie jelit, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, okienko aortalno-płucne, przetoka tętniczo-żylna płucna, przetoka wieńcowo-komorowa, przetrwały przewód tętniczy, przewlekła choroba płuc, rtg klatki piersiowej, spektroskopia w bliskiej podczerwieni, szmer maszynowy, szmer serca, tachykardia, tachypnoe, tętnica płucna, tetralogia Fallota, tomografia komputerowa serca, wada wrodzona serca