polisacharyd śluzowy

Polisacharydy śluzowe to złożone, wielkocząsteczkowe węglowodany zbudowane z wielu jednostek monosacharydowych połączonych wiązaniami glikozydowymi. Charakteryzują się silną hydrofilnością, dzięki czemu tworzą lepkie, wiskoelastyczne roztwory – śluzy. W środowisku wodnym pęcznieją, tworząc żele o właściwościach ochronnych.

W medycynie polisacharydy śluzowe pełnią istotną rolę diagnostyczną i terapeutyczną. Fizjologicznie występują w wydzielinach błon śluzowych przewodu pokarmowego, dróg oddechowych oraz układu moczowo-płciowego, gdzie działają jako bariera ochronna przed patogenami i czynnikami drażniącymi. Zaburzenia w ich produkcji lub strukturze mogą wskazywać na stany patologiczne, w tym choroby zapalne i nowotwory.

Leczniczo polisacharydy śluzowe stosowane są jako osłaniające substancje terapeutyczne w chorobach przewodu pokarmowego (m.in. zapalenia błony śluzowej żołądka, choroba refluksowa), jako środki nawilżające w okulistyce (zespół suchego oka) oraz jako składniki preparatów mukolitycznych i mukoadhezyjnych. Pochodzą najczęściej ze źródeł roślinnych (np. siemię lniane, nasiona babki płesznik) lub syntetycznych pochodnych celulozy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl