przerostowa kardiomiopatia zaporowa

Przerostowa kardiomiopatia zaporowa (HOCM – Hypertrophic Obstructive Cardiomyopathy) to genetycznie uwarunkowana choroba mięśnia sercowego charakteryzująca się asymetrycznym przerostem przegrody międzykomorowej, który prowadzi do zwężenia drogi odpływu z lewej komory. Jest najczęstszą pierwotną kardiomiopatią, występującą z częstością około 1:500 w populacji ogólnej.

Patofizjologicznie w HOCM dochodzi do nieprawidłowego pogrubienia mięśnia sercowego, zwłaszcza przegrody międzykomorowej, co skutkuje zawężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz zaburzeniami funkcji zastawki mitralnej. Charakterystycznym objawem jest tzw. gradient ciśnień – różnica ciśnień między lewą komorą a aortą, która nasila się podczas wysiłku fizycznego lub manewrów zmniejszających obciążenie wstępne serca.

Klinicznie choroba może manifestować się dusznością wysiłkową, bólami w klatce piersiowej, kołataniem serca, zawrotami głowy oraz omdleniami, szczególnie podczas lub po wysiłku fizycznym. Przerostowa kardiomiopatia zaporowa jest jedną z najczęstszych przyczyn nagłych zgonów sercowych u młodych osób, zwłaszcza sportowców.

Diagnostyka HOCM opiera się głównie na badaniu echokardiograficznym, które uwidacznia przerost przegrody międzykomorowej (≥15 mm), zawężenie drogi odpływu lewej komory oraz ruch przedniego płatka zastawki mitralnej w kierunku przegrody (SAM). Rezonans magnetyczny serca, badanie genetyczne oraz monitorowanie holterowskie są pomocne w potwierdzeniu rozpoznania i stratyfikacji ryzyka.

Leczenie obejmuje farmakoterapię (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, disopyramid), a w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – ablację alkoholową przegrody międzykomorowej lub miektomię chirurgiczną. U pacjentów z wysokim ryzykiem nagłego zgonu sercowego wskazane jest wszczepienie kardiowertera-defibrylatora.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl