PAH-CHD

PAH-CHD (Pulmonary Arterial Hypertension associated with Congenital Heart Disease) to stan podwyższonego ciśnienia w tętnicach płucnych u pacjentów z wrodzonymi wadami serca. Stan ten rozwija się jako następstwo lewo-prawych przecieków, które prowadzą do przewlekłego zwiększenia przepływu krwi przez krążenie płucne.

Patofizjologia PAH-CHD obejmuje przebudowę naczyń płucnych, prowadzącą do zwiększonego oporu naczyniowego, a ostatecznie do zespołu Eisenmengera (odwrócenie przecieku i sinica centralna). Klasyfikacja PAH-CHD obejmuje cztery podtypy: zespół Eisenmengera, PAH z dominującym przeciekiem lewo-prawym, PAH z małymi/przypadkowymi ubytkami oraz PAH utrzymującą się po korekcji wady.

Diagnostyka opiera się na ocenie ciśnienia w tętnicy płucnej, naczyniowego oporu płucnego oraz analizie funkcji prawej komory serca. Złotym standardem jest cewnikowanie prawego serca. Leczenie obejmuje terapię specyficznymi lekami, takimi jak antagoniści receptora endoteliny, inhibitory fosfodiesterazy typu 5 i prostacykliny. W wybranych przypadkach rozważa się leczenie operacyjne wady serca lub przeszczep płuc.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl