PDA

PDA (drożny przewód tętniczy, łac. Patent Ductus Arteriosus) to wrodzona wada serca polegająca na utrzymywaniu się po urodzeniu połączenia między aortą zstępującą a tętnicą płucną, które fizjologicznie powinno zamknąć się w ciągu pierwszych dni życia noworodka. Przewód ten w życiu płodowym umożliwia omijanie krążenia płucnego, gdyż płuca płodu nie są jeszcze aktywne oddechowo.

Utrzymywanie się drożnego przewodu tętniczego prowadzi do przecieku krwi z aorty do tętnicy płucnej (przeciek lewo-prawy), co skutkuje zwiększonym przepływem płucnym i przeciążeniem objętościowym lewego przedsionka i lewej komory. Objawami klinicznymi PDA mogą być: szmer maszynowy nad podstawą serca, tętno o charakterze cebidełkowatym, duszność wysiłkowa, częstsze infekcje dróg oddechowych, a w zaawansowanych przypadkach – objawy niewydolności serca.

Diagnostyka PDA obejmuje badanie echokardiograficzne (przezklatkowe i przezprzełykowe), które pozwala ocenić wielkość i morfologię przewodu oraz stopień przeciążenia jam serca. Leczenie zależy od wieku pacjenta, wielkości przewodu i objawów klinicznych. U wcześniaków stosuje się farmakoterapię (inhibitory cyklooksygenazy, np. indometacyna), u starszych dzieci i dorosłych preferowane jest zamknięcie przezskórne przy użyciu specjalnych okluderów. W przypadkach niemożności interwencji przezskórnej wykonuje się zabieg kardiochirurgiczny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl