zaburzenie nerwu twarzowego

Zaburzenie nerwu twarzowego (VII nerw czaszkowy) to zespół objawów powstających w wyniku uszkodzenia lub dysfunkcji nerwu twarzowego, który odpowiada za unerwienie mięśni mimicznych twarzy, gruczołów łzowych i ślinianek oraz za przewodnictwo czuciowe z okolicy małżowiny usznej i części przewodu słuchowego.

Najczęstszą formą zaburzenia nerwu twarzowego jest porażenie Bella (idiopatyczne porażenie nerwu twarzowego), stanowiące około 60-75% wszystkich przypadków. Charakteryzuje się ono nagłym, jednostronnym osłabieniem lub całkowitym paraliżem mięśni twarzy, co objawia się opadnięciem kącika ust, niemożnością marszczenia czoła, zamknięcia oka oraz wygładzeniem zmarszczek po stronie porażenia.

Etiologia zaburzeń nerwu twarzowego jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny infekcyjne (reaktywacja wirusa HSV-1, zakażenie Borrelia burgdorferi, CMV, HIV), urazowe, nowotworowe, naczyniowe, metaboliczne (cukrzyca), autoimmunologiczne oraz jatrogenne. Diagnostyka obejmuje dokładny wywiad, badanie neurologiczne oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badania obrazowe (MRI, CT), elektrofizjologiczne i laboratoryjne.

Leczenie zaburzenia nerwu twarzowego zależy od przyczyny. W przypadku porażenia Bella stosuje się glikokortykosteroidy (prednizon), leki przeciwwirusowe (acyklowir) oraz ochronę rogówki przed wysychaniem. Istotna jest również fizjoterapia, w tym ćwiczenia mięśni mimicznych, masaż i elektrostymulacja. Rokowanie jest zazwyczaj dobre – około 70-85% pacjentów z porażeniem Bella odzyskuje pełną funkcję nerwu w ciągu 3-6 miesięcy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl