Alacare
Alacare to preparat dermatologiczny zawierający 5-aminolewulinian (5-ALA), stosowany w terapii fotodynamicznej (PDT). Jest dostępny w formie plastrów samoprzylepnych, które aplikuje się bezpośrednio na zmiany skórne wymagające leczenia.
Głównym wskazaniem do stosowania Alacare jest rogowacenie słoneczne (actinic keratosis) – stan przedrakowy charakteryzujący się szorstkim, łuszczącym się naskórkiem, powstający na skutek długotrwałej ekspozycji na promieniowanie UV. Po aplikacji plastra 5-ALA przekształca się w protoporfirynę IX (PpIX), która gromadzi się preferencyjnie w komórkach zmienionych chorobowo.
Mechanizm działania Alacare polega na aktywacji zgromadzonej PpIX przez światło widzialne o odpowiedniej długości fali (zwykle czerwone światło 635 nm), co prowadzi do wytworzenia reaktywnych form tlenu uszkadzających docelowe komórki. Terapia fotodynamiczna z wykorzystaniem Alacare jest ceniona za selektywność działania, minimalną inwazyjność oraz dobre efekty kosmetyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwas 5-aminolewulinowy – Przedawkowanie
Kwas 5-aminolewulinowy (ALA) w stężeniu 2 mg/cm², stosowany w terapii fotodynamicznej w produkcie Alacare (8 mg na plaster o powierzchni 4 cm²), umożliwia selektywne niszczenie komórek nowotworowych po naświetleniu światłem o dawce 37 J/cm². Do tej pory nie odnotowano klinicznych przypadków przedawkowania ALA w formie plastra, jednak potencjalne mechanizmy przedawkowania obejmują przedłużony czas ekspozycji (>4 godziny) oraz nadmierną dawkę światła (>37 J/cm²). Przedawkowanie manifestuje się nasileniem miejscowych reakcji skórnych, które mogą być znacznie silniejsze niż przy prawidłowym stosowaniu.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas 5-aminolewulinowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kwas 5-aminolewulinowy, stosowany w postaci plastra leczniczego Alacare o powierzchni 4 cm², zawierającego 8 mg substancji czynnej (2 mg/cm²), nie wykazuje wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn i urządzeń mechanicznych. Dane kliniczne potwierdzają brak negatywnego oddziaływania na czas reakcji, koordynację wzrokowo-ruchową oraz inne parametry istotne dla bezpieczeństwa w tych czynnościach. Miejscowa aplikacja plastra ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych wpływających na funkcje psychomotoryczne.