napadowe objadanie

Napadowe objadanie (ang. binge eating disorder, BED) to zaburzenie odżywiania charakteryzujące się nawracającymi epizodami spożywania znacznie większej ilości pokarmu niż większość osób zjadłaby w podobnym czasie i okolicznościach. Podczas epizodu pacjent odczuwa utratę kontroli nad jedzeniem.

Kluczowe cechy diagnostyczne obejmują: jedzenie w krótkim czasie dużych ilości pokarmu, brak zachowań kompensacyjnych (jak wywoływanie wymiotów czy nadmierne ćwiczenia), poczucie braku kontroli, oraz występowanie wyraźnego dystresu po epizodzie. Pacjenci często jedzą mimo braku fizycznego głodu, w samotności z powodu wstydu, oraz doświadczają silnych negatywnych emocji po epizodzie, takich jak poczucie winy, odraza do siebie czy depresja.

W przeciwieństwie do bulimii, napadowe objadanie nie wiąże się z regularnymi zachowaniami kompensacyjnymi. Zaburzenie to często prowadzi do otyłości i związanych z nią powikłań zdrowotnych, a także do znacznego cierpienia psychicznego. Leczenie obejmuje psychoterapię (szczególnie terapię poznawczo-behawioralną), interwencje żywieniowe oraz, w niektórych przypadkach, farmakoterapię. Skuteczna terapia koncentruje się nie tylko na kontroli objawów, ale również na leczeniu współistniejących zaburzeń psychicznych i poprawie ogólnego stosunku do własnego ciała.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl