metabolizm ambrisentanu
Ambrisentan to selektywny antagonista receptora endoteliny typu A (ETA), stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Metabolizm ambrisentanu zachodzi głównie w wątrobie poprzez procesy glukuronidacji z udziałem enzymów UGT (urydyno-5′-difosfo-glukuronozylotransferaz), szczególnie izoform UGT1A9, UGT2B7 i UGT1A3.
W procesie metabolizmu ambrisentanu powstaje kilka metabolitów, w tym glukuronid ambrisentanu, który jest głównym metabolitem. Ponadto zachodzi oksydatywny metabolizm z udziałem cytochromu P450, głównie izoenzymu CYP3A4, chociaż ta droga metaboliczna odgrywa mniejszą rolę. Ambrisentan nie jest ani istotnym inhibitorem, ani induktorem głównych enzymów cytochromu P450.
Okres półtrwania ambrisentanu wynosi około 9-15 godzin, a jego eliminacja zachodzi głównie z żółcią (około 65%) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (około 22%). Metabolizm leku może być zaburzony u pacjentów z niewydolnością wątroby, co może wymagać dostosowania dawki. Istotne jest, że w przeciwieństwie do innych antagonistów receptora endoteliny, ambrisentan wykazuje minimalny potencjał do interakcji lekowych związanych z układem CYP450.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Leczenie tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) ambrisentanem powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem specjalisty. Monoterapia rozpoczyna się od dawki 5 mg doustnie raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji. W terapii skojarzonej z tadalafilem stosuje się dawkę ambrisentanu 10 mg raz na dobę, rozpoczynając od 5 mg przez 8 tygodni, a tadalafilu od 20 mg z możliwością zwiększenia do 40 mg po 4 tygodniach. U pacjentów stosujących cyklosporynę A dawka ambrisentanu powinna być ograniczona do 5 mg/dobę, z koniecznością ścisłego monitorowania. U dzieci i młodzieży (8–18 lat) dawkowanie jest dostosowane do masy ciała: ≥50 kg – 5 mg z możliwością zwiększenia do 10 mg, 35–<50 kg – 5 mg bez zwiększania dawki, 20–<35 kg – 2,5 mg z możliwością zwiększenia do 7,5 mg. U pacjentów z cyklosporyną A dawki są odpowiednio zmniejszone (5 mg lub 2,5 mg). Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 8 lat.
aktywność aminotransferaz, aminotransferazy wątrobowe, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklosporyna A, ekspozycja na lek, glukuronidacja, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, metabolizm ambrisentanu, monoterapia ambrisentanem, tętnicze nadciśnienie płucne, wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Ambrisentan Accord jest wskazany do leczenia tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) i dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg. U dorosłych w monoterapii początkowa dawka wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od tolerancji i odpowiedzi klinicznej. W terapii skojarzonej z tadalafilem stosuje się docelowo 10 mg ambrisentanu raz na dobę, rozpoczynając od 5 mg wraz z 20 mg tadalafilu, z późniejszym stopniowym zwiększaniem dawek do 10 mg i 40 mg odpowiednio. U dzieci i młodzieży (8-18 lat) dawkowanie jest dostosowane do masy ciała, z początkowymi dawkami od 2,5 mg do 5 mg raz na dobę i możliwością zwiększenia do 5-10 mg, przy czym dawki 2,5 mg i 7,5 mg wymagają stosowania innego preparatu. U pacjentów stosujących cyklosporynę A dawka ambrisentanu powinna być ograniczona (5 mg u dorosłych, odpowiednio 5 mg lub 2,5 mg u dzieci w zależności od masy ciała) z koniecznością ścisłego monitorowania stanu klinicznego.
ambrisentan, aminotransferazy wątrobowe, cyklosporyna A, glukuronidacja, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone z tadalafilem, marskość wątroby, metabolizm ambrisentanu, monoterapia ambrisentanem, parametry farmakokinetyczne, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
