Specjalne ostrzeżenia
Enalapril Vitabalans

Enalapryl Vitabalans 10 mg, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia objawowego, zwłaszcza przy zmniejszonej objętości krwi krążącej (np. stosowanie diuretyków, dializoterapia, biegunka). U chorych z niewydolnością serca, hiponatremią lub upośledzoną funkcją nerek konieczne jest rozpoczęcie terapii pod ścisłą kontrolą lekarską oraz monitorowanie podczas zmiany dawek. W przypadku hipotensji zaleca się ułożenie pacjenta na plecach i ewentualne podanie dożylne roztworu soli fizjologicznej. U pacjentów z klirensem kreatyniny < 80 ml/min dawkę należy dostosować i monitorować stężenia potasu oraz kreatyniny. Leczenie jest przeciwwskazane u pacjentów z wstrząsem kardiogennym oraz istotnym hemodynamicznie zwężeniem drogi odpływu lewej komory. Niewydolność nerek indukowana enalaprylem jest zwykle odwracalna przy wczesnym rozpoznaniu i leczeniu, jednak u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych ryzyko jest zwiększone.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania enalaprylu maleinianu

Enalapryl Vitabalans 10 mg, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas stosowania w określonych grupach pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych zagrożeń oraz zalecane środki ostrożności podczas terapii tym lekiem.1

Niedociśnienie objawowe

U pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym niedociśnienie objawowe występuje rzadko. U osób leczonych enalaprylem ryzyko hipotensji objawowej wzrasta w przypadku zmniejszonej objętości krwi krążącej, spowodowanej np.:

  • Stosowaniem leków moczopędnych
  • Ograniczeniem spożycia soli w diecie
  • Dializoterapią
  • Biegunką lub wymiotami2

Szczególnie narażeni na rozwój niedociśnienia objawowego są pacjenci z niewydolnością serca, zwłaszcza w cięższych postaciach, co wiąże się ze stosowaniem wysokich dawek diuretyków pętlowych, hiponatremią lub upośledzeniem czynności nerek. U tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską, a pacjenci powinni być dokładnie monitorowani podczas każdej zmiany dawki enalaprylu i/lub leków moczopędnych.3

W razie wystąpienia hipotensji zaleca się:

  1. Ułożenie pacjenta w pozycji leżącej na plecach
  2. Podanie dożylnego wlewu fizjologicznego roztworu soli, jeśli to konieczne4

Przejściowa reakcja hipotensyjna nie stanowi przeciwwskazania do kontynuacji leczenia. Po zwiększeniu objętości wewnątrznaczyniowej i podwyższeniu ciśnienia tętniczego krwi zazwyczaj można kontynuować terapię bez przeszkód.5

U pacjentów z niewydolnością serca, którzy mają normalne lub obniżone ciśnienie tętnicze, po podaniu enalaprylu może wystąpić dodatkowe obniżenie ciśnienia. Jest to reakcja spodziewana i zwykle nie wymaga przerwania leczenia. Jeżeli jednak pojawią się objawy hipotensji, może być konieczne zmniejszenie dawki i/lub odstawienie leków moczopędnych i/lub enalaprylu.6

Zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej / Kardiomiopatia przerostowa

Inhibitory ACE, w tym enalapryl, należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z istotnym hemodynamicznie zwężeniem zastawek lewej komory i utrudnieniem odpływu krwi z lewej komory. Należy unikać ich stosowania w przypadku:

  • Wstrząsu kardiogennego
  • Istotnego hemodynamicznie zwężenia drogi odpływu z lewej komory7

Upośledzenie czynności nerek

U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny < 80 ml/min) początkowa dawka enalaprylu powinna być dostosowana do wartości klirensu kreatyniny oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. U tych pacjentów konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny jako element standardowej opieki medycznej.8

Niewydolność nerek związana ze stosowaniem enalaprylu występowała głównie u pacjentów z:

  • Ciężką niewydolnością serca
  • Wcześniej istniejącą chorobą nerek
  • Zwężeniem tętnicy nerkowej9

Przy wczesnym rozpoznaniu i wdrożeniu odpowiedniego leczenia, niewydolność nerek spowodowana terapią enalaprylem jest zwykle odwracalna.10

U niektórych pacjentów z nadciśnieniem, bez jawnej współistniejącej choroby nerek, może wystąpić wzrost stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, gdy enalapryl jest podawany jednocześnie z lekiem moczopędnym. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki enalaprylu i/lub odstawienie leku moczopędnego. W takiej sytuacji należy rozważyć możliwość zwężenia tętnicy nerkowej.11

Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe

U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej funkcjonującej nerki, leczenie inhibitorami ACE wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia hipotensji i niewydolności nerek. Pogorszenie czynności nerek może objawiać się jedynie umiarkowanym wzrostem stężenia kreatyniny w surowicy.12

W tej grupie pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłym nadzorem medycznym, od niskich dawek, które następnie stopniowo się zwiększa, jednocześnie monitorując czynność nerek.13

Przeszczep nerki

Brak doświadczeń dotyczących stosowania enalaprylu u pacjentów po świeżym przeszczepie nerki, dlatego leczenie enalaprylem nie jest zalecane w tej grupie pacjentów.14

Niewydolność wątroby

W rzadkich przypadkach stosowaniu inhibitorów ACE towarzyszy zespół rozpoczynający się od żółtaczki cholestatycznej lub zapalenia wątroby, który może przejść w piorunującą martwicę wątroby, niekiedy prowadzącą do zgonu. Mechanizm tego zespołu pozostaje nieznany.15

Pacjenci przyjmujący inhibitory ACE, u których wystąpiła żółtaczka lub znaczne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, powinni przerwać leczenie inhibitorami ACE i zostać poddani odpowiedniej kontroli medycznej.16

Neutropenia / agranulocytoza

U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE raportowano występowanie:

  • Neutropenii/agranulocytozy
  • Trombocytopenii
  • Niedokrwistości17

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i bez innych chorób towarzyszących neutropenia występuje rzadko. Enalapryl należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów z:

  • Kolagenowym schorzeniem naczyń
  • Leczonych immunosupresyjnie
  • Przyjmujących allopurynol lub prokainamid
  • Występowaniem kilku z powyższych czynników jednocześnie, zwłaszcza przy istniejącym wcześniej upośledzeniu czynności nerek18

U niektórych pacjentów z tych grup rozwinęły się poważne infekcje, które w kilku przypadkach nie reagowały na intensywne leczenie antybiotykami. Jeżeli enalapryl jest stosowany u takich pacjentów, zaleca się okresową kontrolę liczby krwinek białych. Pacjentów należy poinformować o konieczności zgłaszania wszelkich oznak infekcji.19

Nadwrażliwość / Obrzęk naczynioruchowy

U pacjentów leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny odnotowano przypadki obrzęku naczynioruchowego obejmującego:

  • Twarz i kończyny
  • Wargi
  • Język
  • Głośnię i/lub krtań20

Obrzęk naczynioruchowy może wystąpić w dowolnym momencie terapii. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać leczenie enalaprylem i prowadzić odpowiednie monitorowanie pacjenta aż do całkowitego ustąpienia objawów.21

Nawet gdy obrzęk jest ograniczony wyłącznie do języka i nie występują zaburzenia oddechowe, pacjenci mogą wymagać przedłużonej obserwacji, ponieważ leczenie lekami przeciwhistaminowymi i kortykosteroidami może okazać się niewystarczające.22

Bardzo rzadko zgłaszano zgony z powodu obrzęku naczynioruchowego obejmującego krtań lub język. U pacjentów z obrzękiem języka, głośni lub krtani, szczególnie po wcześniejszych zabiegach chirurgicznych w obrębie dróg oddechowych, może dojść do niedrożności dróg oddechowych.23

W przypadku obrzęku języka, głośni lub krtani, który może spowodować niedrożność dróg oddechowych, należy natychmiast wdrożyć odpowiednie leczenie, które może obejmować:

  • Podskórne podanie roztworu adrenaliny 1:1000 (0,3-0,5 ml)
  • Zastosowanie środków zapewniających drożność dróg oddechowych24

Równoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Nie należy rozpoczynać leczenia sakubitrylem z walsartanem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki enalaprylu. Nie należy również rozpoczynać leczenia enalaprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem.25

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem, temsyrolimusem) lub wildagliptyną może zwiększać ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (w tym obrzęku dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez nich). Rozpoczynając leczenie racekadotrylem, inhibitorami mTOR lub wildagliptyną u pacjentów już przyjmujących inhibitor ACE, należy zachować szczególną ostrożność.26

U pacjentów rasy czarnej przyjmujących inhibitory ACE obrzęk naczynioruchowy występuje częściej niż u pacjentów innych ras.27

U pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezwiązanym z leczeniem inhibitorami ACE, może występować zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego podczas terapii inhibitorem ACE.28

Reakcje rzekomoanafilaktyczne

U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas odczulania na jad owadów błonkoskrzydłych rzadko obserwowano reakcje rzekomoanafilaktyczne zagrażające życiu. Można im zapobiec przez tymczasowe wstrzymanie leczenia inhibitorem ACE przed każdym zabiegiem odczulania.29

Zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne występowały również rzadko u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas aferezy lipoprotein o małej gęstości (LDL) z wykorzystaniem siarczanu dekstranu. Również w tych przypadkach można zapobiec reakcjom przez tymczasowe odstawienie inhibitora ACE przed każdą aferezą.30

Pacjenci poddawani hemodializie

Zgłaszano reakcje rzekomoanafilaktyczne u pacjentów dializowanych z użyciem błon wysokoprzepływowych (np. AN 69®) i jednocześnie leczonych inhibitorami ACE. U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie innego rodzaju błony dializacyjnej lub leku przeciwnadciśnieniowego z innej grupy.31

Hipoglikemia

Pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, którzy rozpoczynają terapię inhibitorem ACE, należy poinformować o konieczności dokładnego monitorowania stężenia glukozy we krwi, szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia skojarzonego.32

Kaszel

Podczas stosowania inhibitorów ACE zgłaszano występowanie kaszlu. Charakterystyczne cechy tego kaszlu to:

  • Suchy charakter
  • Uporczywość
  • Ustępowanie po odstawieniu leku33

Kaszel wywołany inhibitorami ACE powinien być uwzględniany w diagnostyce różnicowej kaszlu.34

Zabieg operacyjny / Znieczulenie

U pacjentów poddawanych dużym zabiegom operacyjnym lub znieczulanych środkami wywołującymi hipotensję, enalapryl hamuje wytwarzanie angiotensyny II, wtórne do kompensacyjnego uwalniania reniny. Jeśli wystąpi hipotensja w wyniku tego mechanizmu, można ją skorygować przez zwiększenie objętości krwi krążącej.35

Hiperkaliemia

U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym enalaprylem, obserwowano podwyższone stężenie potasu w surowicy. Czynniki ryzyka hiperkaliemii obejmują:

  • Niewydolność nerek
  • Pogorszenie czynności nerek
  • Wiek powyżej 70 lat
  • Cukrzycę
  • Współistniejące stany kliniczne, szczególnie odwodnienie
  • Ostrą niewydolność serca
  • Kwasicę metaboliczną
  • Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolaktonu, eplerenonu, triamterenu lub amilorydu)
  • Suplementację potasem lub stosowanie zamienników soli zawierających potas
  • Stosowanie innych leków powodujących wzrost stężenia potasu w surowicy (np. heparyny)37

    Jeżeli jednoczesne stosowanie enalaprylu i któregokolwiek z wymienionych powyżej leków jest konieczne, należy zachować ostrożność i regularnie monitorować stężenie potasu w surowicy.38

    Stężenie potasu w surowicy

    Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Efekt ten jest zwykle nieistotny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub u osób przyjmujących:

    • Suplementy potasu (w tym substytuty soli)
    • Leki moczopędne oszczędzające potas
    • Trimetoprym lub ko-trimoksazol
    • Antagonistów aldosteronu
    • Blokery receptora angiotensyny39

    może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające potas i blokery receptora angiotensyny należy stosować ostrożnie u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE, z jednoczesną kontrolą stężenia potasu w surowicy i czynności nerek.40

    Lit

    Jednoczesne stosowanie litu i enalaprylu zasadniczo nie jest zalecane.41

    Dzieci i młodzież

    Doświadczenie dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania enalaprylu u dzieci z nadciśnieniem w wieku powyżej 6 lat jest ograniczone; dla innych wskazań nie ma dostępnych danych. Ograniczone dane farmakokinetyczne są dostępne dla dzieci w wieku powyżej 2 miesięcy.42

    Enalapryl nie jest zalecany do stosowania u dzieci w przypadku wskazań innych niż nadciśnienie tętnicze.43

    Nie zaleca się stosowania enalaprylu u noworodków lub dzieci z filtracją kłębuszkową poniżej 30 ml/min/1,73 m² ze względu na brak danych.44

    Ciąża

    Inhibitorów ACE nie należy stosować w okresie ciąży. Jeżeli planowana jest ciąża, należy zmienić leczenie na alternatywną terapię przeciwnadciśnieniową o ustalonym profilu bezpieczeństwa w ciąży, chyba że kontynuowanie terapii inhibitorami ACE jest uznane za niezbędne. Po potwierdzeniu ciąży stosowanie inhibitorów ACE należy natychmiast przerwać i rozpocząć alternatywne leczenie, jeśli jest to konieczne.45

    Różnice etniczne

    Enalapryl, podobnie jak inne inhibitory konwertazy angiotensyny, wydaje się być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego u osób rasy czarnej niż u pozostałych grup etnicznych. Wynika to prawdopodobnie z częstszego występowania nadciśnienia niskoreninowego w populacji pacjentów tej rasy.46

    Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

    Istnieją dowody, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia:

    • Niedociśnienia
    • Hiperkaliemii
    • Zaburzeń czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek)47

    W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu.48

    Jeśli podwójna blokada układu RAA jest bezwzględnie konieczna, powinna być prowadzona wyłącznie pod nadzorem specjalisty, z ścisłym monitorowaniem:

    • Czynności nerek
    • Stężenia elektrolitów
    • Ciśnienia tętniczego krwi49

    U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy jednocześnie stosować inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II.50

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl