bezobjawowa dysfunkcja lewej komory
Wskazanie
Bezobjawowa dysfunkcja lewej komory serca to stan, w którym występuje upośledzenie funkcji skurczowej lewej komory (obniżenie frakcji wyrzutowej poniżej 40-45%), ale pacjent nie odczuwa typowych objawów niewydolności serca, takich jak duszność wysiłkowa, obrzęki kończyn dolnych czy łatwe męczenie się. Stan ten często jest wykrywany przypadkowo podczas badań obrazowych (echokardiografia, rezonans magnetyczny serca) lub badań przesiewowych u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
Najczęstszymi przyczynami bezobjawowej dysfunkcji lewej komory są choroba niedokrwienna serca (w tym przebyty zawał mięśnia sercowego), kardiomiopatia rozstrzeniowa, nadciśnienie tętnicze, wady zastawkowe serca oraz uszkodzenie mięśnia sercowego w przebiegu chorób zapalnych lub toksycznych. Wczesne wykrycie tego stanu jest istotne, ponieważ wdrożenie odpowiedniego leczenia może zapobiec progresji do objawowej niewydolności serca.
Leczenie farmakologiczne bezobjawowej dysfunkcji lewej komory obejmuje stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I) takich jak Prestarium (perindopril), Enarenal (enalapril), Tritace (ramipril) lub antagonistów receptora angiotensyny II (ARB) jak Cozaar (losartan), Micardis (telmisartan). Ważną grupą leków są beta-adrenolityki – Betaloc ZOK (metoprolol), Nebilet (nebiwolol), Concor (bisoprolol). W nowszych schematach leczenia istotną rolę odgrywają inhibitory SGLT-2 jak Forxiga (dapagliflozyna) czy Jardiance (empagliflozyna), a także sakubitril z walsartanem (Entresto).
W przypadku etiologii niedokrwiennej zaleca się leki przeciwpłytkowe (Acard, Polocard) oraz statyny (Atoris, Roswera). U pacjentów z zaburzeniami rytmu serca konieczne mogą być leki antyarytmiczne lub przeciwkrzepliwe jak Pradaxa (dabigatran) czy Xarelto (riwaroksaban). Diuretyki nie są rutynowo stosowane przy braku objawów zastoju, ale mogą być włączane w razie potrzeby (Furosemid, Torasemid).
Największe trudności w leczeniu pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory obejmują niską motywację pacjentów do regularnego przyjmowania leków (z powodu braku odczuwalnych objawów), opóźnioną diagnostykę (pacjenci zgłaszają się do lekarza dopiero gdy pojawiają się objawy), a także konieczność regularnego monitorowania funkcji nerek i stężenia elektrolitów podczas stosowania niektórych leków (ACE-I, ARB, diuretyki, ARNI). Dodatkowym wyzwaniem jest odpowiednie dobranie dawek leków, które powinny być stopniowo zwiększane do dawek docelowych wykazujących korzyści w badaniach klinicznych, co wymaga systematycznej kontroli lekarskiej.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Enalapril Vitabalans – Tabletki – 20 mg
Lek zawiera enalaprylum maleinian jako substancję czynną, stosowaną w formie tabletek. Przeznaczony jest do leczenia nadciśnienia tętniczego oraz objawowej niewydolności serca. Może być także używany w celu zapobiegania objawom niewydolności serca u pacjentów z dysfunkcją lewej komory serca. Tabletki można łatwo dzielić na równe dawki, co ułatwia dostosowanie leczenia.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Enalapril Vitabalans – Tabletki – 5 mg
Produkt zawiera 5 mg enalaprylu maleinianu w każdej tabletce. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia oraz objawowej niewydolności serca. Ponadto jest używany do zapobiegania objawowej niewydolności serca u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory. Tabletki są białe, okrągłe i można je dzielić na równe dawki.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Enalapril Vitabalans – Tabletki – 10 mg
Produkt zawiera enalaprylu maleinian w dawce 10 mg w postaci tabletek. Stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawowej niewydolności serca. Może być także używany w zapobieganiu objawowej niewydolności serca u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory serca. Tabletki są czerwono-brązowe, okrągłe i można je podzielić na równe dawki.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Benalapril 5 – Tabletki – 5 mg
Produkt leczniczy zawiera enalaprylu maleinian, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, wraz z laktozą jednowodną jako substancją pomocniczą. Preparat występuje w postaci tabletek o różnych kolorach, które można dzielić na mniejsze dawki. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawowej niewydolności serca. Ponadto jest używany do zapobiegania objawowej niewydolności serca u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory serca.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Benalapril 10 – Tabletki – 10 mg
Produkt leczniczy zawiera substancję czynną enalapryl maleinian w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg oraz laktozę jednowodną jako składnik pomocniczy. Jest dostępny w formie tabletek, które można łatwo podzielić na równe dawki. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawowej niewydolności serca. Ponadto, zapobiega rozwojowi objawowej niewydolności serca u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory serca.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Benalapril 20 – Tabletki – 20 mg
Lek zawiera enalaprylu maleinian, który jest substancją czynną, oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Preparat występuje w postaci tabletek o różnych dawkach: 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Stosuje się go przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawowej niewydolności serca. Ponadto, lek jest wskazany do zapobiegania niewydolności serca u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory serca.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna