Przedawkowanie leku Corsib

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Corsib, może prowadzić do szeregu poważnych objawów klinicznych związanych z nadmierną blokadą receptorów beta-adrenergicznych. Doświadczenie kliniczne w zakresie przedawkowania bisoprololu jest ograniczone, ale odnotowano przypadki przyjęcia nawet do 2000 mg tego leku u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą wieńcową serca. ¹

Należy podkreślić, że istnieje znacząca zmienność międzyosobnicza w zakresie wrażliwości na jednorazową, dużą dawkę bisoprololu. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, którzy wykazują prawdopodobnie znacznie większą wrażliwość na przedawkowanie tego leku. ²

Objawy przedawkowania

Z klinicznego punktu widzenia, przedawkowanie beta-adrenolityków, w tym bisoprololu fumaranu, manifestuje się przede wszystkim objawami wynikającymi z nadmiernej blokady receptorów beta w układzie sercowo-naczyniowym i oddechowym. ³

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania bisoprololu fumaranu należy w pierwszej kolejności przerwać podawanie leku oraz zastosować leczenie podtrzymujące i objawowe. Warto zaznaczyć, że bisoprolol jest trudny do usunięcia za pomocą dializy, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu poprzez techniki nerkozastępcze. ⁴

Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje następujące interwencje terapeutyczne, dobierane w zależności od dominujących objawów klinicznych: ⁵

• Bradykardia – dożylne podanie atropiny jako leku pierwszego wyboru. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej, należy rozważyć ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych ciężkich przypadkach może zaistnieć potrzeba wszczepienia tymczasowego stymulatora serca przez żyłę. ⁶
• Niedociśnienie tętnicze – terapia obejmuje dożylne uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej oraz zastosowanie leków obkurczających naczynia. Pomocne może być również dożylne podanie glukagonu, który działa niezależnie od receptorów beta-adrenergicznych. ⁷
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia – wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, dożylnego podania izoprenaliny we wlewie ciągłym lub, w razie potrzeby, wszczepienia tymczasowego stymulatora serca. ⁸
• Ostre nasilenie niewydolności serca – leczenie powinno obejmować dożylne podanie diuretyków, leków o działaniu inotropowym zwiększających kurczliwość mięśnia sercowego oraz leków rozszerzających naczynia w celu zmniejszenia obciążenia następczego serca. ⁹
• Skurcz oskrzeli – należy zastosować leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina, beta-2-sympatykomimetyki (np. salbutamol, salmeterol) i/lub aminofilina, które przeciwdziałają bronchokonstrykcji. ¹⁰
• Hipoglikemia – wymaga dożylnego podania glukozy w celu szybkiej normalizacji stężenia cukru we krwi. ¹¹

Warto podkreślić, że pomimo poważnych objawów przedawkowania, przy odpowiednim leczeniu rokowanie pacjentów jest zazwyczaj dobre. W analizowanych przypadkach przedawkowania bisoprololu fumaranu, wszyscy pacjenci ostatecznie powrócili do zdrowia, co wskazuje na skuteczność prowadzonego leczenia objawowego. ¹²