punkcja owodni

Punkcja owodni, znana również jako amniocenteza, to zabieg diagnostyczny wykonywany w czasie ciąży, polegający na pobraniu płynu owodniowego z worka owodniowego otaczającego płód. Procedura najczęściej przeprowadzana jest między 15. a 20. tygodniem ciąży, chociaż może być wykonana zarówno wcześniej, jak i później, w zależności od wskazań klinicznych.

Głównym celem punkcji owodni jest uzyskanie materiału do badań genetycznych płodu, w tym analizy kariotypu, diagnostyki molekularnej oraz badań biochemicznych. Zabieg umożliwia wykrycie wad genetycznych, takich jak zespół Downa, zespół Edwardsa czy zespół Pataua, a także wad cewy nerwowej i innych zaburzeń rozwojowych.

Procedura przeprowadzana jest pod kontrolą USG, gdzie igłę wprowadza się przez powłoki brzuszne matki do jamy owodniowej, omijając płód i łożysko. Pobiera się zazwyczaj 15-20 ml płynu owodniowego, który następnie poddawany jest analizie. Ryzyko powikłań, takich jak poronienie, zakażenie czy przedwczesny poród, jest niskie i wynosi około 0,5-1%, jednak należy je uwzględnić przy kwalifikacji pacjentki do zabiegu.

Wskazania do wykonania amniocentezy obejmują: zaawansowany wiek matki (powyżej 35 lat), nieprawidłowe wyniki badań przesiewowych, wcześniejsze urodzenie dziecka z wadą genetyczną, obciążony wywiad rodzinny oraz nieprawidłowości stwierdzone w badaniu ultrasonograficznym. W niektórych przypadkach punkcja owodni może być również wykorzystana do oceny dojrzałości płuc płodu czy wykrycia zakażenia wewnątrzmacicznego.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl