preparat antyhistaminowy
Preparat antyhistaminowy to substancja lecznicza, która blokuje działanie histaminy – mediatora zapalnego uwalnianego podczas reakcji alergicznych. Leki te wiążą się z receptorami histaminowymi (głównie H1), uniemożliwiając histaminie wywołanie typowych objawów alergii, takich jak świąd, obrzęk, zaczerwienienie czy skurcz oskrzeli.
Preparaty antyhistaminowe dzielą się na dwie główne generacje. Leki I generacji (np. difenhydramina, klemastyna) charakteryzują się działaniem ośrodkowym i przenikaniem przez barierę krew-mózg, co powoduje efekt sedatywny. Preparaty II generacji (np. cetyryzyna, loratadyna, desloratadyna) cechują się minimalnym działaniem ośrodkowym i dłuższym czasem działania.
W praktyce klinicznej preparaty antyhistaminowe znajdują zastosowanie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, alergicznego zapalenia spojówek, pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego oraz łagodnych reakcji alergicznych skórnych. Niektóre preparaty I generacji wykorzystuje się również jako leki przeciwwymiotne i nasenne oraz w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej.
Działania niepożądane preparatów antyhistaminowych obejmują głównie senność i zaburzenia koncentracji (zwłaszcza leki I generacji), suchość błon śluzowych, zaburzenia widzenia, zaparcia oraz potencjalne interakcje z innymi lekami. Nowoczesne preparaty II i III generacji charakteryzują się znacznie lepszym profilem bezpieczeństwa i mniejszą liczbą efektów ubocznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Allertec Effect 20 mg
Przedawkowanie bilastyny, substancji czynnej leku Allertec Effect (20 mg), zostało zbadane w badaniach klinicznych, w których podawano dawki 10-11-krotnie wyższe niż terapeutyczne (220 mg jednorazowo lub 200 mg/dobę przez 7 dni) u zdrowych dorosłych ochotników. Najczęściej obserwowanymi objawami przedawkowania były zawroty głowy, ból głowy oraz nudności. W badaniu skrzyżowanym dotyczącym wpływu bilastyny na odstęp QT/QTc (100 mg przez 4 dni) nie stwierdzono istotnego wydłużenia tego odstępu, co wskazuje na brak istotnego ryzyka kardiologicznego przy przedawkowaniu. Dane z nadzoru po wprowadzeniu leku do obrotu potwierdzają bezpieczeństwo bilastyny, nie wykazując ciężkich działań niepożądanych.
Allertec Effect, antidotum, badanie odstępów QT/QTc, bezpieczeństwo kardiologiczne, bilastyna, ból głowy, ciężkie działanie niepożądane, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, leczenie objawowe i podtrzymujące, nudności, preparat antyhistaminowy, repolaryzacja komór serca, różnice farmakokinetyczne, substancja czynna leku, wydłużenie odstępu QTc, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceclor 375 mg/5 ml
CECLOR, zawierający cefaklor w stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml w postaci granulatu do zawiesiny doustnej, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowaną reakcją jest biegunka, rzadko wymagająca przerwania terapii. Inne objawy ze strony przewodu pokarmowego to nudności, wymioty oraz zapalenie jelita grubego, w tym sporadyczne rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Reakcje uczuleniowe obejmują wysypkę odropodobną, świąd, pokrzywkę oraz objawy podobne do choroby posurowiczej, które częściej występują u dzieci i manifestują się rumieniem wielopostaciowym, zapaleniem stawów i gorączką. Rzadkie, ale poważne reakcje to zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórkowa oraz anafilaksja, szczególnie u pacjentów z uczuleniem na penicyliny.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, białkomocz, cefaklor, choroba posurowicza, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kandydoza, kortykosteroid, leukopenia, limfocytoza, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, preparat antyhistaminowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórkowa, trombocytopenia, wysypka odropodobna, zapalenie jelita grubego, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna