aktywność radioaktywna

Aktywność radioaktywna to miara szybkości rozpadu jądra atomowego pierwiastka promieniotwórczego. Określa ona liczbę rozpadów promieniotwórczych zachodzących w jednostce czasu. Jednostką aktywności w układzie SI jest bekerel (Bq), który odpowiada jednemu rozpadowi na sekundę. W diagnostyce medycznej często używa się również jednostki kiur (Ci), gdzie 1 Ci = 3,7 × 10^10 Bq.

W medycynie aktywność radioaktywna jest kluczowym parametrem wykorzystywanym w diagnostyce obrazowej (scyntygrafia, PET), medycynie nuklearnej oraz radioterapii. Precyzyjne określenie aktywności podawanego pacjentowi radiofarmaceutyku jest niezbędne do uzyskania odpowiedniej jakości obrazu diagnostycznego przy możliwie najmniejszej ekspozycji na promieniowanie.

Aktywność radioaktywna zmniejsza się wykładniczo z czasem zgodnie z prawem rozpadu promieniotwórczego. Każdy izotop charakteryzuje się specyficznym okresem półrozpadu, czyli czasem, po którym jego aktywność zmniejsza się o połowę. Znajomość tego parametru jest istotna w planowaniu badań i zabiegów wykorzystujących substancje promieniotwórcze.

W ochronie radiologicznej aktywność radioaktywna jest parametrem służącym do oceny zagrożenia zdrowotnego związanego z ekspozycją na promieniowanie jonizujące. Monitorowanie aktywności radioaktywnej materiałów, sprzętu i odpadów medycznych jest ważnym elementem bezpieczeństwa w placówkach ochrony zdrowia.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl