pasmo tłuszczowe
Pasmo tłuszczowe (łac. stria adiposa) to linijna struktura złożona z tkanki tłuszczowej, która może występować w różnych lokalizacjach anatomicznych. W diagnostyce obrazowej pasma tłuszczowe są widoczne jako podłużne obszary o niskiej gęstości w badaniach tomografii komputerowej (CT) lub jako obszary o wysokiej intensywności sygnału w obrazach T1-zależnych rezonansu magnetycznego (MRI).
W kontekście klinicznym pasma tłuszczowe mogą pełnić funkcję naturalnych markerów anatomicznych, pomagających w lokalizacji struktur sąsiadujących. Na przykład w jamie brzusznej pasma tłuszczowe często otaczają naczynia krwionośne i narządy, ułatwiając ich identyfikację w badaniach obrazowych. Zaburzenia w dystrybucji i wyglądzie pasm tłuszczowych mogą wskazywać na procesy patologiczne, takie jak stany zapalne, nowotwory czy krwawienia.
W dermatologii termin „pasma tłuszczowe” może odnosić się również do rozstępów (striae distensae), które powstają w wyniku uszkodzenia włókien kolagenowych i elastycznych w skórze właściwej. Klinicznie manifestują się jako linijne, atroficzne zmiany na skórze o charakterystycznym czerwonawym zabarwieniu w fazie ostrej, które z czasem ewoluują do perłowobiałych blizn.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Miażdżyca to przewlekła choroba zapalna naczyń, charakteryzująca się odkładaniem blaszek miażdżycowych w ścianach tętnic, prowadzącym do zwężenia światła naczyń i ograniczenia przepływu krwi. Początkowo bezobjawowa, manifestuje się klinicznie przy zwężeniu ≥70% lub całkowitej okluzji, co może skutkować zawałem serca, udarem mózgu lub innymi powikłaniami. Objawy różnią się w zależności od lokalizacji zmian: dławica piersiowa, duszność i kołatanie serca w chorobie wieńcowej; objawy neurologiczne w miażdżycy tętnic mózgowych; chromanie przestankowe i objawy niedokrwienia kończyn w chorobie tętnic obwodowych; nadciśnienie i niewydolność nerek w stenozie tętnic nerkowych; oraz ból brzucha po posiłkach w niedokrwieniu krezkowym. U mężczyzn zaawansowana miażdżyca obwodowa może powodować zaburzenia erekcji, będące wczesnym markerem ryzyka sercowo-naczyniowego.
blaszka miażdżycowa, blaszka włóknista, cholesterol LDL, choroba tętnic obwodowych, choroba tętnic szyjnych, choroba wieńcowa, chromanie przestankowe, cytokina prozapalna, dławica piersiowa, dyslipidemia, gangrena, kołatanie serca, naczynie krwionośne, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, otępienie naczyniowe, pasmo tłuszczowe, przejściowy atak niedokrwienny, rosuwastatyna, tętniak, udar mózgu, włóknista pokrywa, zaburzenia erekcji, zakrzepica, zawał serca -
Leksykon chorób i schorzeń
Arterioskleroza to ogólne stwardnienie i utrata elastyczności tętnic, podczas gdy miażdżyca (atherosclerosis) jest jej specyficznym typem, charakteryzującym się tworzeniem blaszek miażdżycowych w błonie wewnętrznej dużych i średnich tętnic. Miażdżyca jest chorobą wieloczynnikową, inicjowaną przez dysfunkcję śródbłonka, akumulację lipoprotein LDL, ich utlenianie oraz aktywację procesów zapalnych. Kluczowe mechanizmy patogenetyczne obejmują aktywację śródbłonka, rekrutację monocytów, przekształcenie ich w makrofagi i komórki piankowate, a także proliferację komórek mięśni gładkich (VSMCs) i tworzenie czapeczki włóknistej. Proces ten prowadzi do powstania blaszki miażdżycowej, która może być stabilna lub niestabilna, z ryzykiem pęknięcia i powikłań zakrzepowych. Warto podkreślić rolę stresu oksydacyjnego, reaktywnych form tlenu (ROS), cytokin prozapalnych (np. IL-1, TNF-α), czynników wzrostu oraz czynników transkrypcyjnych NF-κB i HIF-1 w progresji choroby.
aktywacja śródbłonka, arterioskleroza, blaszka miażdżycowa, blaszka włóknista, błona wewnętrzna, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, cytokina prozapalna, czapeczka włóknista, czynnik tkankowy, dysfunkcja śródbłonka, hipercholesterolemia, komórka mięśni gładkich, komórka piankowata, lipoproteina, lipoproteina o niskiej gęstości, makrofag, metaloproteinaza, miażdżyca, nadciśnienie, palenie tytoniu, pasmo tłuszczowe, pęknięcie blaszki, reaktywna forma tlenu, śródbłonek naczyniowy, stres oksydacyjny, tkanka łączna, tlenek azotu, utlenione LDL, zakrzep, zakrzepica, zwapnienie blaszki, zwężenie naczyń -
Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wieńcowa (CHD) jest wynikiem przewlekłego procesu miażdżycowego tętnic wieńcowych, który rozpoczyna się dysfunkcją śródbłonka naczyniowego, prowadzącą do zwiększonej przepuszczalności dla LDL, zmniejszonej biodostępności tlenku azotu oraz aktywacji procesów zapalnych i protrombotycznych. Kluczowe etapy patogenezy obejmują formowanie pasma tłuszczowego z komórek piankowatych, rozwój blaszki miażdżycowej z udziałem proliferujących komórek mięśni gładkich i macierzy zewnątrzkomórkowej, a także progresję zwężenia światła naczynia, co skutkuje niedokrwieniem mięśnia sercowego. Stabilność blaszki jest determinantą klinicznego przebiegu – blaszki stabilne z grubą czapeczką włóknistą prowadzą do stabilnej dławicy, natomiast blaszki niestabilne z cienką czapeczką i dużym rdzeniem lipidowym predysponują do pęknięcia, zakrzepicy i ostrych zespołów wieńcowych, takich jak NSTEMI, STEMI czy nagła śmierć sercowa. W patogenezie istotną rolę odgrywają cytokiny prozapalne (IL-1, IL-6, IL-8, TNF-α) oraz stres oksydacyjny, który sprzyja utlenianiu LDL i dysfunkcji śródbłonka. Badanie CANTOS wykazało, że blokada IL-1β poprawia rokowanie u pacjentów z podwyższonym CRP, podkreślając znaczenie terapii przeciwzapalnej w CHD.
białko C-reaktywne, blaszka miażdżycowa, choroba wieńcowa, cukrzyca, cytokina prozapalna, dysfunkcja śródbłonka, dyslipidemia, glikacja białek, hipercholesterolemia, kalcyfikacja, komórki piankowate, krążenie oboczne, metaloproteinaza macierzy, miażdżyca tętnic wieńcowych, mikrokrążenie wieńcowe, mostek mięśniowy, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pasmo tłuszczowe, reaktywne formy tlenu, rozwarstwienie tętnicy wieńcowej, skurcz tętnicy wieńcowej, stabilna dławica piersiowa, stres oksydacyjny, tlenek azotu, utlenione LDL, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, zawał serca z uniesieniem odcinka ST
