psychogenne zaburzenie erekcji

Psychogenne zaburzenie erekcji, znane również jako erekcyjna dysfunkcja psychogenna, to stan, w którym trudności z osiągnięciem lub utrzymaniem erekcji wynikają z czynników psychologicznych, a nie fizycznych. Zaburzenie to może występować sytuacyjnie (np. tylko z określonym partnerem lub w określonych okolicznościach) lub uogólnione (we wszystkich sytuacjach seksualnych).

Wśród najczęstszych przyczyn psychogennych zaburzeń erekcji wymienia się lęk przed niepowodzeniem seksualnym, stres, depresję, problemy w relacji partnerskiej, traumatyczne doświadczenia seksualne oraz konflikty dotyczące własnej tożsamości seksualnej. Charakterystyczną cechą jest obecność prawidłowych erekcji nocnych lub porannych oraz zdolność do osiągnięcia erekcji w określonych kontekstach (np. podczas masturbacji).

Diagnostyka psychogennych zaburzeń erekcji opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, wykluczeniu przyczyn organicznych (naczyniowych, neurologicznych, hormonalnych) oraz ocenie czynników psychologicznych. W leczeniu kluczową rolę odgrywa psychoterapia (poznawczo-behawioralna, psychodynamiczna lub seksualna), często w połączeniu z terapią par. W wybranych przypadkach stosuje się również farmakoterapię inhibitorami fosfodiesterazy typu 5, które mogą pomóc przerwać błędne koło lęku i niepowodzeń seksualnych.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl