poziom wapnia we krwi

Poziom wapnia we krwi (kalcemia) to kluczowy parametr biochemiczny, który odzwierciedla stężenie całkowitego wapnia w surowicy krwi. Prawidłowe wartości mieszczą się w przedziale 8,5-10,5 mg/dl (2,1-2,6 mmol/l), przy czym około 50% wapnia występuje w formie zjonizowanej (biologicznie aktywnej), 40% związane jest z białkami (głównie albuminą), a 10% tworzy kompleksy z anionami.

Hiperkalcemia (podwyższony poziom wapnia) może być spowodowana pierwotną nadczynnością przytarczyc, nowotworami (zwłaszcza rakiem płuc, piersi, szpiczakiem mnogim), przedawkowaniem witaminy D, sarkoidozą lub zespołem mleczno-alkalicznym. Klinicznie manifestuje się zmęczeniem, osłabieniem mięśniowym, zaparciami, odwodnieniem, zaburzeniami rytmu serca i funkcji nerek.

Hipokalcemia (obniżony poziom wapnia) występuje w niedoczynności przytarczyc, niedoborze witaminy D, przewlekłej chorobie nerek, ostrym zapaleniu trzustki czy zespole głodnych kości. Objawia się tężyczką, drętwieniem kończyn, parestezjami, skurczami mięśni, zaburzeniami rytmu serca i drgawkami. W diagnostyce różnicowej zaburzeń kalcemii konieczna jest ocena stężenia PTH, witaminy D, fosforanów oraz funkcji nerek.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl