zaburzenia obrazu krwi
Zaburzenia obrazu krwi to nieprawidłowości w składzie krwi obwodowej, które można zidentyfikować poprzez badanie morfologiczne. Mogą one dotyczyć wszystkich linii komórkowych: czerwonokrwinkowej (erytrocytów), białokrwinkowej (leukocytów) oraz płytkowej (trombocytów).
Zaburzenia dotyczące erytrocytów obejmują anemie (niedokrwistości), charakteryzujące się obniżonym stężeniem hemoglobiny, oraz policytemie (czerwienice), gdzie liczba erytrocytów jest zwiększona. W ramach diagnostyki różnicowej anemii istotne są parametry takie jak MCV (średnia objętość krwinki), MCH (średnia masa hemoglobiny w krwince) oraz MCHC (średnie stężenie hemoglobiny w krwince).
W przypadku leukocytów zaburzenia mogą manifestować się jako leukocytoza (zwiększona liczba białych krwinek) występująca często w przebiegu infekcji, stanów zapalnych i chorób rozrostowych, lub leukopenia (zmniejszona liczba leukocytów) obserwowana przy zaburzeniach autoimmunologicznych, nowotworach szpiku czy po leczeniu cytostatycznym. Istotna jest również ocena poszczególnych frakcji leukocytów (neutrofili, limfocytów, monocytów, eozynofili i bazofili).
Zaburzenia dotyczące płytek krwi obejmują trombocytozę (zwiększoną liczbę płytek) oraz małopłytkowość (trombocytopenię). Trombocytopenia może być wynikiem zaburzeń produkcji płytek w szpiku, zwiększonego zużycia obwodowego lub sekwestracji śledzionowej, co wpływa na ryzyko wystąpienia krwawień.
Kompleksowa ocena zaburzeń obrazu krwi wymaga zestawienia wyników badań laboratoryjnych z obrazem klinicznym pacjenta i często stanowi punkt wyjścia do dalszej diagnostyki hematologicznej, w tym badań szpiku kostnego, badań cytogenetycznych czy molekularnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fibrovein 1% (10 mg/ml)
Lek Fibrovein, zawierający jako substancję czynną sodu tetradecylu siarczan w stężeniach 0,2%, 0,5%, 1% i 3%, jest stosowany w skleroterapii, jednak jego użycie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku, w tym alkohol benzylowy (20 mg/ml), sód (1,1-3,1 mg/ml) i potas (0,3 mg/ml). Nie należy stosować Fibroveinu u pacjentów z niezdolnością do chodzenia, obłożnie chorych oraz u osób z wysokim ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak dziedziczna skłonność do zakrzepicy, stosowanie hormonalnej antykoncepcji, terapia hormonalna, otyłość, palenie tytoniu, długotrwałe unieruchomienie, a także po niedawnych epizodach zakrzepicy lub operacjach. Dodatkowo, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z żylakowatością wtórną do guzów miednicy, ciężką niedomykalnością zastawek żył głębokich, dużymi żyłami powierzchownymi z otwartymi połączeniami do żył głębokich oraz wędrującym zapaleniem żył.
alkohol benzylowy, astma, cukrzyca, dziedziczna skłonność do zakrzepicy, gruźlica, hormonalna antykoncepcja, hormonalna terapia zastępcza, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedomykalność zastawek żył głębokich, nowotwór, obwodowa niewydolność tętnicza, ostre zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, ostre zapalenie tkanki łącznej, patent foramen ovale, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przetrwały otwór owalny, roztwór do wstrzykiwań, sepsa, sklerosant, skleroterapia, sodu tetradecylu siarczan, terapia sklerotyzacyjna, wędrujące zapalenie żył, wole guzkowe toksyczne, zaburzenia obrazu krwi, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepica żył głębokich, zator gazowy, zatorowość płucna, żylakowatość