peginterferon
Peginterferon to forma interferonu, w której cząsteczka interferonu połączona jest z polietylenogikolem (PEG). Modyfikacja ta wydłuża okres półtrwania leku w organizmie, co pozwala na rzadsze dawkowanie przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej.
W praktyce klinicznej stosowane są głównie peginterferon alfa-2a oraz peginterferon alfa-2b. Oba preparaty znalazły zastosowanie przede wszystkim w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV), często w terapii skojarzonej z rybawiryną lub nowszymi lekami przeciwwirusowymi o bezpośrednim działaniu (DAA).
Peginterferon wykazuje działanie immunomodulujące, przeciwwirusowe i antyproliferacyjne. Mechanizm działania obejmuje indukcję genów stymulowanych interferonem (ISG), które hamują replikację wirusa i modulują odpowiedź immunologiczną. Do najczęstszych działań niepożądanych należą objawy grypopodobne, depresja, zmęczenie, neutropenia i małopłytkowość.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Eltrombopag Glenmark 50 mg
Leczenie eltrombopagiem (Eltrombopag Glenmark) powinno być prowadzone pod nadzorem hematologa lub specjalisty zajmującego się przewlekłym WZW typu C. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane w zależności od liczby płytek krwi, z celem utrzymania ich na poziomie zapobiegającym krwawieniom, zwykle ≥50 000/μl. Dla pierwotnej małopłytkowości immunologicznej dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat, 25 mg/dobę u dzieci 1-5 lat oraz u pacjentów pochodzenia wschodnio-/południowo-wschodnioazjatyckiego. Maksymalna dawka to 75 mg/dobę. Monitorowanie obejmuje cotygodniową morfologię krwi do stabilizacji liczby płytek (≥50 000/μl przez 4 tygodnie), a następnie comiesięczne kontrole. Dawkę należy modyfikować co 2 tygodnie o 25 mg w zależności od liczby płytek, z przerwaniem terapii przy przekroczeniu 250 000/μl i wznowieniem po spadku do ≤100 000/μl.
absorpcja leku, czynność wątroby, dekompensacja wątroby, eltrombopag, kation wielowartościowy, kreatynina w surowicy, krwawienie, leczenie przeciwwirusowe, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający, małopłytkowość, małopłytkowość immunologiczna, morfologia krwi, peginterferon, płytki krwi, rozmaz krwi obwodowej, wirusowe zapalenie wątroby typu C, WZW C, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żyły wrotnej, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Eltrombopag – Dawkowanie i sposób podawania
Eltrombopag jest agonistą receptora trombopoetyny stosowanym w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP) oraz małopłytkowości związanej z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C). Terapia powinna być prowadzona pod nadzorem specjalisty hematologa lub hepatologa, z celem utrzymania liczby płytek krwi na poziomie minimalnym zapobiegającym klinicznie istotnym krwawieniom, tj. ≥50 000/μl w ITP oraz 50 000-75 000/μl w WZW C. Dawkowanie eltrombopagu rozpoczyna się zwykle od 50 mg/dobę u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat, 25 mg/dobę u dzieci 1-5 lat oraz 25 mg/dobę u pacjentów pochodzenia wschodnio-/południowo-wschodnioazjatyckiego. Maksymalna dawka dobowa wynosi 75 mg w ITP i 100 mg w WZW C. Dawkę dostosowuje się co 2 tygodnie o 25 mg w zależności od liczby płytek, z regularnym monitorowaniem morfologii krwi i funkcji wątroby (co tydzień do stabilizacji, następnie co miesiąc). W przypadku przekroczenia liczby płytek >250 000/μl (ITP) lub >150 000/μl (WZW C) zaleca się zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, z częstszym monitorowaniem.
dekompensacja czynności wątroby, eltrombopag, hematologia, kation wielowartościowy, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, liczba płytek krwi, małopłytkowość immunologiczna, morfologia krwi, peginterferon, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, rozmaz krwi obwodowej, skala Child-Pugh, splenektomia, stężenie kreatyniny w surowicy, suplement mineralny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żyły wrotnej, zawiesina doustna, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Eltrombopag Glenmark 25 mg
Leczenie eltrombopagiem Glenmark powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem hematologa lub specjalisty zajmującego się przewlekłym WZW typu C. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie liczby płytek krwi, z celem utrzymania ich na poziomie ≥50 000/μl, co zapobiega krwawieniom, bez dążenia do normalizacji wartości. Początkowa dawka u dorosłych wynosi 50 mg/dobę, a u pacjentów wschodnio-/południowo-wschodnioazjatyckiego pochodzenia oraz dzieci 1-5 lat – 25 mg/dobę. Maksymalna dawka dobowa to 75 mg dla ITP i 100 mg dla pacjentów z WZW typu C. Monitorowanie liczby płytek krwi jest konieczne co tydzień do stabilizacji, a następnie co miesiąc. Dawkę dostosowuje się co 2 tygodnie o 25 mg, w zależności od odpowiedzi hematologicznej, z przerwaniem terapii w przypadku braku odpowiedzi po 4 tygodniach stosowania maksymalnej dawki (75 mg dla ITP, 100 mg dla WZW C). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh ≥5) stosowanie jest ograniczone ze względu na ryzyko zakrzepicy żyły wrotnej, a u osób starszych (>65 lat) zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne.
dekompensacja czynności wątroby, eltrombopag, kation wielowartościowy, kreatynina, leczenie przeciwwirusowe, lek zobojętniający kwas żołądkowy, liczba płytek krwi, małopłytkowość immunologiczna, morfologia krwi, peginterferon, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, splenektomia, suplement mineralny, WZW typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żyły wrotnej, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe