staw żuchwowo-skroniowy

Staw żuchwowo-skroniowy (łac. articulatio temporomandibularis) to złożona struktura anatomiczna łącząca żuchwę z częścią skroniową czaszki. Jest to jedyny ruchomy staw w obrębie czaszki, umożliwiający ruchy żuchwy podczas mówienia, żucia i połykania.

Anatomicznie staw ten składa się z główki żuchwy, dołka stawowego kości skroniowej oraz krążka stawowego, który dzieli jamę stawową na dwa piętra. Całość otoczona jest torebką stawową oraz wzmocniona więzadłami. Staw żuchwowo-skroniowy jest stawem dwuosiowym, umożliwiającym ruchy w trzech płaszczyznach: opuszczanie i unoszenie żuchwy, ruchy boczne oraz wysuwanie i cofanie.

Dysfunkcje stawu żuchwowo-skroniowego (ZZSK – zespół zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego) stanowią istotny problem kliniczny, objawiający się bólem, ograniczeniem ruchomości żuchwy, trzaskami lub przeskakiwaniem podczas ruchów oraz bólami głowy. Przyczyny tych zaburzeń mogą być wieloczynnikowe, obejmując urazy, parafunkcje (np. bruksizm), zaburzenia okluzji, stres oraz choroby ogólnoustrojowe.

Diagnostyka schorzeń stawu żuchwowo-skroniowego opiera się na badaniu klinicznym, badaniach obrazowych (RTG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz badaniach czynnościowych. Leczenie jest zwykle wielokierunkowe i może obejmować fizjoterapię, farmakoterapię, stosowanie szyn okluzyjnych, a w cięższych przypadkach interwencje chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl