Działania niepożądane
Bunorfin 2 mg

Buprenorfina w postaci tabletek podjęzykowych Bunorfin wykazuje profil bezpieczeństwa, który wymaga uważnej oceny przez lekarza prowadzącego, zwłaszcza u pacjentów z uzależnieniem od narkotyków, u których tolerancja na działania niepożądane jest zmieniona. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, omdlenia), żołądkowo-jelitowego (zaparcia, nudności, wymioty) oraz ogólnoustrojowe (bezsenność, senność, osłabienie, potliwość). Rzadziej występujące, ale potencjalnie zagrażające życiu działania (≥1/10 000 do <1/1 000) to reakcje immunologiczne (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (omamy), depresja oddechowa, skurcz oskrzeli oraz hepatotoksyczność (martwica i zapalenie wątroby). Należy także monitorować zatrzymanie moczu i niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie przy zmianie pozycji ciała.

Działania niepożądane leku Bunorfin

Ocena profilu bezpieczeństwa buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych Bunorfin wymaga szczególnej uwagi ze strony lekarza prowadzącego. Istotnym jest fakt, że występowanie działań niepożądanych związane jest z indywidualną tolerancją pacjenta, która wykazuje wyższy poziom u osób uzależnionych od narkotyków w porównaniu z populacją ogólną.1

Najczęściej występujące działania niepożądane

Wśród najczęściej obserwowanych działań niepożądanych (występujących u ≥1/100 do <1/10 pacjentów) należy wymienić przede wszystkim dolegliwości ze strony układu nerwowego, żołądkowo-jelitowego oraz ogólnoustrojowe. Do objawów tych zaliczamy bóle głowy, zawroty głowy, omdlenia, a także zaparcia, nudności i wymioty. Pacjenci mogą również doświadczać bezsenności, senności, osłabienia oraz zwiększonej potliwości.2

Rzadkie, ale potencjalnie poważne działania niepożądane

Wśród rzadziej występujących (≥1/10 000 do <1/1 000), lecz potencjalnie bardziej niebezpiecznych działań niepożądanych wyróżniamy reakcje o podłożu immunologicznym jak obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny. Należy zwrócić również uwagę na możliwość wystąpienia zaburzeń psychiatrycznych w postaci omamów.3

Szczególnego monitorowania wymagają działania niepożądane dotyczące układu oddechowego, takie jak depresja oddechowa oraz skurcz oskrzeli, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta.4

Hepatotoksyczność w postaci martwicy wątroby i zapalenia wątroby stanowi kolejną grupę rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. W kontekście zaburzeń układu moczowego, odnotowano przypadki zatrzymania moczu.5

Wśród zaburzeń układu krążenia wymienia się niedociśnienie ortostatyczne, co należy uwzględnić szczególnie przy modyfikacji pozycji ciała pacjenta.6

Działania niepożądane w szczególnych grupach pacjentów

U pacjentów z zaawansowanym uzależnieniem od narkotyków, rozpoczęcie terapii buprenorfiną może wiązać się z wystąpieniem objawów zespołu odstawiennego, przypominających te, które występują po podaniu naloksonu.7

W przypadkach niewłaściwego stosowania dożylnego preparatu obserwowano reakcje miejscowe, które mogą przebiegać z towarzyszącym zakażeniem, włącznie z przypadkami septycznymi. Odnotowano również przypadki potencjalnie ciężkiego ostrego zapalenia wątroby przy niewłaściwym stosowaniu leku.8

Działania niepożądane w czasie ciąży

Istotnym aspektem jest bezpieczeństwo stosowania buprenorfiny w okresie ciąży. Odnotowano przypadki samoistnych poronień po zastosowaniu buprenorfiny, jednak nie ustalono związku przyczynowego ze względu na obecność innych czynników ryzyka oraz jednoczesne stosowanie innych leków.9

U noworodków, których matki otrzymywały buprenorfinę w czasie ciąży, może wystąpić zespół abstynencyjny noworodków. Charakterystyczną cechą tego zespołu jest łagodniejszy i dłuższy przebieg w porównaniu do zespołu obserwowanego po podaniu krótko działających całkowitych opioidowych agonistów receptorów μ. Obraz kliniczny może być zróżnicowany i zależy od historii stosowania narkotyków przez matkę.10

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu niezwykle istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka terapii. Fachowy personel medyczny powinien zgłaszać takie przypadki do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego.11

Szczegółowa tabela działań niepożądanych leku Bunorfin

Grupa układowo-narządowa Częstość występowania Działanie niepożądane Opis i istotne informacje kliniczne
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Obrzęk naczynioruchowy Ostra reakcja alergiczna charakteryzująca się obrzękiem tkanek, może obejmować twarz, usta, gardło i prowadzić do duszności
Wstrząs anafilaktyczny Stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej
Zaburzenia psychiczne Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Omamy Zaburzenia percepcji o różnym nasileniu, wymagające monitorowania stanu psychicznego pacjenta
Zaburzenia układu nerwowego Często (≥1/100 do <1/10) Bóle głowy Mogą mieć różne nasilenie, zazwyczaj ustępują w trakcie kontynuacji leczenia
Omdlenia Krótkotrwała utrata przytomności, często związana z niedociśnieniem ortostatycznym
Zawroty głowy Mogą zwiększać ryzyko upadków, szczególnie u osób starszych
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Depresja oddechowa Potencjalnie zagrażające życiu spowolnienie i spłycenie oddechu, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych depresantów OUN
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych powodujące trudności w oddychaniu, wymaga natychmiastowej interwencji
Zaburzenia żołądka i jelit Często (≥1/100 do <1/10) Zaparcia Typowe dla opioidów, mogą być uporczywe i wymagać leczenia objawowego
Nudności Najczęściej pojawiają się na początku leczenia i z czasem ustępują
Wymioty Mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia przy dłuższym utrzymywaniu się
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Martwica wątroby Ciężkie uszkodzenie wątroby, potencjalnie zagrażające życiu, wymaga natychmiastowego przerwania leczenia
Zapalenie wątroby Może mieć różne nasilenie, zwiększone ryzyko przy niewłaściwym stosowaniu dożylnym
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Zatrzymanie moczu Wymaga monitorowania diurezy, szczególnie u pacjentów z przerostem prostaty
Zaburzenia naczyniowe Często (≥1/100 do <1/10) Niedociśnienie ortostatyczne Spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała, zwiększone ryzyko upadków
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często (≥1/100 do <1/10) Bezsenność Może wymagać dodatkowej interwencji, szczególnie w początkowej fazie leczenia
Senność Wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn
Osłabienie Może ograniczać codzienne funkcjonowanie pacjenta
Potliwość Zwiększona potliwość, może być związana z początkową fazą leczenia lub z objawami odstawiennymi
Szczególne sytuacje kliniczne:
Uzależnienie od narkotyków Objawy odstawienne U pacjentów silnie uzależnionych początkowe dawki buprenorfiny mogą wywołać objawy podobne do obserwowanych po podaniu naloksonu
Niewłaściwe stosowanie dożylne Reakcje miejscowe, zakażenia septyczne, ostre zapalenie wątroby Ryzyko ciężkich powikłań, w tym zakażeń ogólnoustrojowych zagrażających życiu
Ciąża Samoistne poronienia Brak ustalonego związku przyczynowego z uwagi na współwystępowanie innych czynników ryzyka
Noworodki matek stosujących buprenorfinę Zespół abstynencyjny u noworodków Łagodniejszy i dłuższy przebieg niż w przypadku krótko działających pełnych agonistów opioidowych

Monitorowanie i postępowanie w przypadku działań niepożądanych

Działania niepożądane wymagają systematycznej oceny podczas wizyt kontrolnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak depresja oddechowa, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy.12

W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych ze strony wątroby, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego.13

Lekarz prowadzący powinien również pamiętać o zwiększonym ryzyku wystąpienia objawów odstawiennych przy inicjacji terapii u pacjentów z nasilonym uzależnieniem od narkotyków oraz o możliwości występowania zespołu abstynencyjnego u noworodków matek leczonych buprenorfiną w czasie ciąży.14

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl