Działania niepożądane
Rivastigmin NeuroPharma 1,5 mg

Rywastygmina jest stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, jednak jej profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności (38%) i wymioty (23%), zwłaszcza w fazie dostosowywania dawki. Kobiety wykazują większą wrażliwość na działania niepożądane ze strony układu pokarmowego oraz większe ryzyko redukcji masy ciała. Do bardzo często występujących działań należą także brak łaknienia, zawroty głowy oraz biegunka. Często obserwuje się pobudzenie, splątanie, lęk, bóle głowy, senność, drżenie, bóle brzucha, dyspepsję, nadmierne pocenie, zmęczenie, astenia oraz zmniejszenie masy ciała. Rzadziej występują bezsenność, depresja, omdlenia, podwyższone wartości enzymów wątrobowych, a także upadki. Poważne, choć rzadkie działania niepożądane obejmują drgawki, dławicę piersiową, chorobę wrzodową, wysypki, zakażenia dróg moczowych, omamy, objawy pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca i krwawienia z przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane leku Rivastigmin NeuroPharma

Rywastygmina jest substancją aktywną stosowaną w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Jak każdy produkt leczniczy, rywastygmina może powodować działania niepożądane, które występują z różną częstotliwością i nasileniem u poszczególnych pacjentów. Znajomość profilu bezpieczeństwa tego leku jest kluczowa dla zapewnienia właściwej opieki nad pacjentem.

1

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Zaburzenia żołądka i jelit stanowią najczęściej występującą grupę działań niepożądanych związanych ze stosowaniem rywastygminy. Wśród nich szczególnie często obserwuje się nudności (38%) oraz wymioty (23%), które pojawiają się zwłaszcza w fazie dostosowywania dawki leku. Istotnym elementem profilu bezpieczeństwa jest również zwiększona wrażliwość kobiet na działania niepożądane ze strony układu pokarmowego oraz większe ryzyko redukcji masy ciała w porównaniu do mężczyzn.

2

Działania niepożądane u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego

U pacjentów z chorobą Alzheimera przyjmujących Rivastigmin NeuroPharma obserwowano szereg działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstotliwości występowania. Działania te pogrupowano według układów narządów oraz częstości występowania zgodnie z klasyfikacją MedDRA.

3

Do najczęstszych działań niepożądanych (występujących bardzo często, czyli ≥1/10 pacjentów) należą:

4

Często występujące działania niepożądane (≥1/100 do <1/10 pacjentów) obejmują:

5

Niezbyt często występujące działania niepożądane (≥1/1000 do <1/100 pacjentów) to:

  • Zaburzenia psychiczne: bezsenność, depresja
  • Zaburzenia układu nerwowego: omdlenie
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zwiększone wartości wyników badań czynności wątroby
  • Zaburzenia ogólne: upadek

6

Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane

Chociaż występują rzadziej, należy mieć świadomość poważnych działań niepożądanych, które mogą pojawić się podczas terapii rywastygminą:

Rzadko występujące działania niepożądane (≥1/10 000 do <1/1000 pacjentów):

7

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (<1/10 000 pacjentów):

8

Działania niepożądane o częstości nieznanej (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

9

Działania niepożądane obserwowane przy stosowaniu plastrów transdermalnych

Dodatkowo przy stosowaniu rywastygminy w postaci plastrów transdermalnych obserwowano takie działania niepożądane jak: majaczenie, gorączka, zmniejszony apetyt, nietrzymanie moczu (często), nadaktywność psychoruchowa (niezbyt często), rumień, pokrzywka, pęcherze oraz alergiczne zapalenie skóry (częstość nieznana).

10

Działania niepożądane u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona

U pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona leczonych rywastygminą w postaci kapsułek obserwowano specyficzny profil działań niepożądanych, które częściowo różnią się od obserwowanych u pacjentów z chorobą Alzheimera.

11

Bardzo często występujące działania niepożądane (≥1/10 pacjentów) w tej grupie to:

  • Zaburzenia układu nerwowego: drżenie
  • Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty
  • Zaburzenia ogólne: upadek

12

Często występujące działania niepożądane (≥1/100 do <1/10 pacjentów) w otępieniu związanym z chorobą Parkinsona:

  • Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: zmniejszony apetyt, odwodnienie
  • Zaburzenia psychiczne: bezsenność, lęk, niepokój, omamy wzrokowe, depresja
  • Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, senność, ból głowy, nasilenie choroby Parkinsona, spowolnienie ruchowe, dyskineza, hipokineza, sztywność typu „koła zębatego”
  • Zaburzenia serca: bradykardia
  • Zaburzenia naczyniowe: nadciśnienie
  • Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, ból brzucha i niestrawność, nadmierne wydzielanie śliny
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: nadmierne pocenie
  • Zaburzenia ogólne: zmęczenie i astenia, zaburzenia chodu, chód parkinsonowski

13

W przypadku stosowania plastrów transdermalnych u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona dodatkowo obserwowano pobudzenie (często).

14

Nasilenie objawów choroby Parkinsona

Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne nasilenie objawów choroby Parkinsona w trakcie terapii rywastygminą. Badania kliniczne wykazały, że u 27,3% pacjentów przyjmujących rywastygminę występowały zdarzenia niepożądane mogące oznaczać nasilenie objawów choroby podstawowej.

15

Do najważniejszych objawów nasilenia choroby Parkinsona podczas terapii rywastygminą należą:

  • Drżenie
  • Upadki
  • Nasilenie objawów parkinsonowskich
  • Nadmierne wydzielanie śliny
  • Dyskineza
  • Spowolnienie ruchowe
  • Hipokineza
  • Zaburzenia chodu
  • Sztywność mięśni
  • Zaburzenia równowagi
  • Zaburzenia motoryczne

16

Tabela działań niepożądanych rywastygminy

Układ/narząd Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenie dróg moczowych
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Brak łaknienia Zmniejszony apetyt Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne Pobudzenie, Splątanie, Lęk Bezsenność, Depresja Omamy Agresja, niepokój ruchowy
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy, Drżenie* Bóle głowy, Senność, Nasilenie choroby Parkinsona*, Spowolnienie ruchowe*, Dyskineza*, Hipokineza* Omdlenie, Dystonia* Drgawki Objawy pozapiramidowe
Zaburzenia serca Bradykardia* Migotanie przedsionków, Blok przedsionkowo-komorowy* Dławica piersiowa Zaburzenia rytmu serca Zespół chorego węzła zatokowego
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie* Niedociśnienie* Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, Wymioty, Biegunka Bóle brzucha i dyspepsja, Nadmierne wydzielanie śliny* Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy Krwawienie z przewodu pokarmowego, Zapalenie trzustki Nasilone wymioty związane z pęknięciem przełyku
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększone wartości wyników badań czynności wątroby Zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie Wysypka Świąd, alergiczne zapalenie skóry (rozsiane)
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Upadek* Zmęczenie i astenia, Złe samopoczucie, Zaburzenia chodu* Upadek
Badania diagnostyczne Zmniejszenie masy ciała

* Obserwowane głównie u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona

Działania niepożądane szczególnego ryzyka

Na szczególną uwagę zasługują działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, które mogą być związane z poważnymi powikłaniami. Nasilone wymioty w rzadkich przypadkach mogą prowadzić do pęknięcia przełyku, co stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.

17

Podobnie krwawienie z przewodu pokarmowego oraz zapalenie trzustki, choć występują bardzo rzadko, mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta i wymagają natychmiastowej diagnostyki i leczenia.

18

U pacjentów z chorobą Parkinsona należy zwrócić szczególną uwagę na nasilenie objawów parkinsonowskich, które może istotnie wpłynąć na sprawność ruchową i zwiększyć ryzyko upadków. Wymaga to uważnego monitorowania stanu pacjenta i w razie potrzeby dostosowania dawkowania lub zmiany leczenia.

19

Poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, migotanie przedsionków czy zespół chorego węzła zatokowego, choć występują rzadko, również wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z wcześniej istniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.

20

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl