otępienie u pacjenta z idiopatyczną chorobą Parkinsona
Wskazanie

Otępienie u pacjenta z idiopatyczną chorobą Parkinsona (PDD – Parkinson’s Disease Dementia) to powikłanie neurologiczne występujące u około 30-40% pacjentów z chorobą Parkinsona. Charakteryzuje się postępującym upośledzeniem funkcji poznawczych, które rozwija się zazwyczaj po kilku latach od wystąpienia objawów ruchowych. Podstawowe deficyty obejmują zaburzenia funkcji wykonawczych, uwagi, pamięci, zdolności wzrokowo-przestrzennych oraz spowolnienie procesów myślowych.

W leczeniu otępienia w chorobie Parkinsona stosuje się inhibitory cholinoesterazy, które poprawiają przekaźnictwo cholinergiczne w mózgu. Na polskim rynku dostępne są: Exelon, Aricept, Donepex, Symepezil (rywastygmina, donepezyl). Szczególnie skuteczna okazuje się rywastygmina (Exelon, Rivaldo, Nimvastid), która ma rejestrację właśnie w PDD. Innym lekiem stosowanym w ciężkich przypadkach jest memantyna (Memantine, Memox, Ebixa), antagonista receptorów NMDA.

Istotnym elementem postępowania jest optymalizacja leczenia choroby podstawowej. Należy równoważyć terapię dopaminergiczną, ponieważ zarówno niedobór, jak i nadmiar dopaminy może nasilać zaburzenia poznawcze. Stosowane są preparaty lewodopy (Madopar, Sinemet, Nakom, Stalevo), jednak ich dawkowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwe nasilenie objawów psychotycznych.

Największe trudności w leczeniu otępienia w chorobie Parkinsona obejmują jednoczesne zarządzanie objawami motorycznymi i poznawczymi. Leki przeciwparkinsonowskie mogą nasilać zaburzenia poznawcze i wywoływać halucynacje, natomiast leki przeciwpsychotyczne (poza klozapiną i kwetiapiną) mogą pogarszać objawy motoryczne. Dodatkowo, postępujący charakter schorzenia, częste współwystępowanie depresji i zaburzeń zachowania oraz polipragmazja u pacjentów w podeszłym wieku znacząco komplikują proces terapeutyczny.

Istotnym wyzwaniem jest również różnicowanie otępienia w chorobie Parkinsona od innych zespołów otępiennych, szczególnie otępienia z ciałami Lewy’ego, z którym dzieli wiele cech klinicznych i patofizjologicznych. Wymaga to dokładnej diagnostyki neurologicznej i neuropsychologicznej, aby właściwie ukierunkować leczenie. Kompleksowa opieka nad pacjentem powinna obejmować nie tylko farmakoterapię, ale również rehabilitację poznawczą i wsparcie dla opiekunów.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl