Przedawkowanie
NebivoLek 5 mg

Przedawkowanie nebiwololu, podobnie jak innych beta-adrenolityków, prowadzi do charakterystycznych objawów klinicznych wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Bradykardia wynika z blokady receptorów beta-1 w mięśniu sercowym, natomiast niedociśnienie może prowadzić do wstrząsu. Skurcz oskrzeli jest efektem blokady receptorów beta-2, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych. Ostra niewydolność serca manifestuje się upośledzeniem funkcji skurczowej mięśnia sercowego, co może skutkować zastoju krwi w krążeniu płucnym i obwodowym. Diagnostyka i leczenie powinny być prowadzone w warunkach intensywnej opieki medycznej z monitorowaniem parametrów życiowych, EKG oraz stężenia glukozy, ze względu na ryzyko maskowania hipoglikemii przez beta-adrenolityki.

Przedawkowanie nebiwololu

Przedawkowanie nebiwololu, podobnie jak w przypadku innych leków beta-adrenolitycznych, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Chociaż dane dotyczące bezpośrednio przedawkowania produktu leczniczego NebivoLEK są ograniczone, objawy i postępowanie można określić na podstawie wiedzy o działaniu farmakologicznym grupy beta-adrenolityków.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie nebiwololu charakteryzuje się występowaniem typowych objawów dla nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Główne objawy kliniczne przedawkowania to:

Wymienione objawy stanowią typowy obraz kliniczny przedawkowania beta-adrenolityków, do których należy nebiwolol zawarty w produkcie NebivoLEK.2

Postępowanie przy przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania nebiwololu wymaga kompleksowego podejścia i powinno być prowadzone w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej. Kluczowe elementy postępowania obejmują:3

Postępowanie wstępne

W pierwszej kolejności należy podjąć działania mające na celu ograniczenie wchłaniania leku:

Powyższe procedury mogą znacząco zmniejszyć wchłanianie pozostałej części leku obecnej w przewodzie pokarmowym.4

Leczenie objawowe

W zależności od dominujących objawów klinicznych należy wdrożyć odpowiednie postępowanie:

  1. Leczenie bradykardii:
    • Podanie atropiny lub metyloatropiny – szczególnie w przypadku nasilonych reakcji ze strony nerwu błędnego
  2. Leczenie niedociśnienia tętniczego i wstrząsu:
    • Podanie osocza lub preparatów zastępczych w celu zwiększenia objętości krwi krążącej
    • W razie konieczności zastosowanie katecholamin
  3. Przeciwdziałanie działaniu beta-adrenolitycznemu:
    • Powolna infuzja dożylna chlorowodorku izoprenaliny (dawka początkowa około 5 μg/minutę)
    • Alternatywnie podanie dobutaminy (dawka początkowa 2,5 μg/minutę)
    • Dawkowanie należy kontynuować do uzyskania pożądanej reakcji klinicznej

W przypadkach trudnych do leczenia można rozważyć jednoczesne podawanie izoprenaliny z dopaminą.5

Leczenie w przypadkach opornych

Jeśli standardowe metody leczenia nie przynoszą oczekiwanych efektów, należy rozważyć:

  • Dożylne podanie glukagonu:
    • Dawka początkowa: 50-100 μg/kg masy ciała
    • W razie konieczności wstrzyknięcie można powtórzyć w ciągu godziny
    • Następnie (jeśli konieczne) kontynuować leczenie w formie infuzji dożylnej glukagonu w dawce 70 μg/kg masy ciała/godzinę
  • W wyjątkowych przypadkach bradykardii opornej na leczenie może być konieczne:

Powyższe metody leczenia stosuje się w przypadkach ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza gdy standardowe postępowanie okazuje się nieskuteczne.6

Monitorowanie pacjenta

Przez cały okres leczenia przedawkowania nebiwololu należy ściśle monitorować stan pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem:

Regularne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi jest istotnym elementem postępowania ze względu na możliwość zaburzeń metabolicznych.7

Objaw przedawkowania Opis Postępowanie terapeutyczne
Bradykardia Znaczne zwolnienie czynności serca wywołane blokadą receptorów beta-1 adrenergicznych w mięśniu sercowym – Atropina lub metyloatropina
– W przypadkach opornych: czasowa stymulacja serca
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia tętniczego krwi, mogący prowadzić do wstrząsu i niedokrwienia narządów – Osocze lub preparaty zastępcze
– Katecholaminy
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych spowodowane blokadą receptorów beta-2 adrenergicznych – Oddychanie wspomagane
Beta-mimetyki wziewne
Ostra niewydolność serca Zaburzenie funkcji skurczowej mięśnia sercowego prowadzące do zastoju krwi w krążeniu płucnym i obwodowym – Izoprenalina (5 μg/min początkowa dawka)
– Dobutamina (2,5 μg/min początkowa dawka)
– Glukagon (50-100 μg/kg mc.)
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl