ostre zapalenie dziąseł
Ostre zapalenie dziąseł (łac. gingivitis acuta) to stan zapalny tkanek dziąsłowych charakteryzujący się nagłym początkiem, bolesnością, zaczerwienieniem i obrzękiem dziąseł oraz zwiększoną tendencją do krwawienia. Najczęstszą przyczyną jest akumulacja płytki bakteryjnej na powierzchni zębów, jednak może być również wywołane przez infekcje wirusowe, grzybicze lub reakcje alergiczne.
W obrazie klinicznym dominuje bolesność dziąseł, która może utrudniać spożywanie pokarmów i przeprowadzanie zabiegów higienicznych. Dziąsła są obrzęknięte, zaczerwienione, a niekiedy pokryte nalotami włóknikowymi. Charakterystycznym objawem jest samoistne krwawienie lub krwawienie przy minimalnym podrażnieniu, np. podczas szczotkowania.
Leczenie ostrego zapalenia dziąseł obejmuje profesjonalne usunięcie złogów nazębnych, stosowanie środków przeciwzapalnych i przeciwbakteryjnych oraz intensyfikację zabiegów higienicznych. W ciężkich przypadkach może być konieczne włączenie antybiotykoterapii. Nieleczone może prowadzić do przewlekłego zapalenia dziąseł, a w konsekwencji do zapalenia przyzębia i utraty zębów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rovamycine 1,5 mln j.m.
Rovamycine, zawierający spiramycynę w dawkach 1,5 mln j.m. lub 3 mln j.m. w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym infekcji dróg oddechowych takich jak zapalenie gardła i migdałków wywołane przez Streptococcus pyogenes, zapalenie zatok przynosowych, ucha środkowego oraz ostre i atypowe zapalenie płuc. Lek wykazuje skuteczność przeciwko patogenom typowym (Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Staphylococcus aureus) oraz atypowym (Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia trachomatis, Legionella pneumophila). Ponadto Rovamycine stosuje się profilaktycznie w toksoplazmozie wrodzonej u kobiet ciężarnych zakażonych Toxoplasma gondii, eliminacji nosicielstwa Neisseria meningitidis oraz w profilaktyce nawrotów gorączki reumatycznej u pacjentów z nadwrażliwością na penicylinę.
angina paciorkowcowa, antybiotyk makrolidowy, atypowe zapalenie płuc, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, Cryptosporidium muris, gorączka reumatyczna, Haemophilus influenzae, kryptosporydioza, Legionella pneumophila, meningokokowe zapalenie opon mózgowych, Moraxella catarrhalis, mycoplasma pneumoniae, nadwrażliwość na penicylinę, Neisseria meningitidis, ostre zapalenie dziąseł, ostre zapalenie płuc, ropień, spiramycyna, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, toksoplazmoza ciężarnych, toksoplazmoza wrodzona, Toxoplasma gondii, zakażenie skórne, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie jamy ustnej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pelogel
Przed zastosowaniem preparatu Pelogel, zawierającego wodny wyciąg borowinowy do stosowania na dziąsła, konieczna jest konsultacja stomatologiczna celem oceny stanu jamy ustnej i wykluczenia przeciwwskazań. Preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną śluzówkę jamy ustnej (urazy, nadżerki), w ostrych stanach zapalnych przyzębia oraz w ostrych zapaleniach dziąseł. W składzie Pelogelu znajduje się etyl parahydroksybenzoesan, który może wywoływać reakcje alergiczne, w tym reakcje typu późnego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością.