Właściwości farmakokinetyczne symetykonu

Symetykon, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Espumisan w dawce 40 mg w postaci kapsułek, charakteryzuje się szczególnymi właściwościami farmakokinetycznymi. Po podaniu doustnym symetykon nie podlega wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Substancja ta przechodzi przez układ pokarmowy w postaci niezmienionej, bez ulegania procesom metabolicznym.¹

Absorpcja

Przeprowadzone badania farmakokinetyczne wykazały brak wchłaniania symetykonu z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Brak absorpcji oznacza, że substancja nie przenika do krążenia ogólnoustrojowego i pozostaje wyłącznie w świetle przewodu pokarmowego.²

Dystrybucja

Ze względu na brak wchłaniania z przewodu pokarmowego, symetykon nie ulega dystrybucji w tkankach i narządach organizmu. Jego działanie ogranicza się wyłącznie do światła przewodu pokarmowego, gdzie wykazuje swoje właściwości przeciwpieniące.³

Metabolizm

Symetykon nie podlega procesom metabolicznym w organizmie. Po podaniu doustnym w kapsułkach o zawartości 40 mg substancja ta przechodzi przez przewód pokarmowy w formie niezmienionej, nie ulegając biotransformacji w wątrobie ani innych narządach.⁴

Eliminacja

W związku z brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego, symetykon jest wydalany z organizmu w postaci niezmienionej wraz z kałem. Nie stwierdzono wydalania tej substancji przez nerki czy inne drogi eliminacji. Pełna ilość podanego symetykonu przechodzi przez układ pokarmowy i ulega wydaleniu.⁵

Wpływ na inne leki

Dzięki swojemu profilowi farmakokinetycznemu, charakteryzującemu się brakiem wchłaniania i metabolizmu, symetykon nie wpływa na parametry farmakokinetyczne innych jednocześnie stosowanych leków. Brak absorpcji do krwiobiegu eliminuje możliwość interakcji farmakokinetycznych na poziomie dystrybucji, metabolizmu czy eliminacji innych substancji leczniczych.⁶

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

Ze względu na brak wchłaniania symetykonu z przewodu pokarmowego, nie obserwuje się różnic w parametrach farmakokinetycznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, ani u pacjentów w podeszłym wieku. Profil farmakokinetyczny substancji pozostaje niezmieniony niezależnie od wieku, płci czy współistniejących schorzeń.⁷