Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Orebriton 60 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Poniższe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tikagreloru zostały zgromadzone w oparciu o szereg badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych. Dane te pozwalają na ocenę potencjalnego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u ludzi podczas terapii lekiem Orebriton.¹

Badania farmakologiczne i toksykologiczne

Konwencjonalne badania farmakologiczne przeprowadzone na tikagrelorze i jego głównym metabolicie, obejmujące ocenę bezpieczeństwa farmakoterapii, toksyczności po podaniu pojedynczej dawki oraz po podaniu wielokrotnym, a także potencjalnej genotoksyczności, nie wykazały niedopuszczalnego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u ludzi.²

W badaniach z ekspozycją na tikagrelor, odpowiadającą warunkom klinicznym, u kilku gatunków zwierząt zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego.³ Zjawisko to koresponduje z działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego obserwowanymi u ludzi.

Badania kancerogenności

W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania niektórych nowotworów. U samic szczurów otrzymujących tikagrelor w dużych dawkach odnotowano zwiększoną częstość występowania dwóch typów nowotworów:⁴

• Gruczolakoraki macicy – ich mechanizm powstawania prawdopodobnie wiąże się z zaburzeniem równowagi hormonalnej, która może prowadzić do rozwoju guzów u szczurów⁵
• Gruczolaki wątroby – ich powstawanie wiąże się prawdopodobnie ze specyficznym dla gryzoni zwiększeniem aktywności enzymatycznej w wątrobie⁶

Na podstawie poznanych mechanizmów powstawania tych nowotworów oraz ich specyficzności gatunkowej uważa się za mało prawdopodobne, aby obserwowane przypadki rakotwórczości miały znaczenie kliniczne dla ludzi.⁷

Toksyczność rozwojowa

Badania na zwierzętach wykazały następujące oddziaływanie tikagreloru na rozwój płodów:

• U szczurów obserwowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe przy podawaniu ciężarnym samicom dawek toksycznych, z marginesem bezpieczeństwa wynoszącym 5,1⁸
• U płodów królików obserwowano niewielkie opóźnienie dojrzewania wątroby i rozwoju układu szkieletowego, gdy ciężarnym samicom podawano duże dawki leku, przy braku oznak toksyczności u ciężarnych samic (margines bezpieczeństwa 4,5)⁹

Wpływ na reprodukcję

Badania przeprowadzone na szczurach i królikach wykazały szkodliwy wpływ tikagreloru na reprodukcję, obejmujący:¹⁰

• Niewielkie zmniejszenie przyrostu masy ciała ciężarnych samic
• Zmniejszoną przeżywalność noworodków
• Mniejszą masę urodzeniową
• Opóźniony wzrost

Tikagrelor powodował nieregularne cykle (głównie wydłużone) u samic szczurów, jednak nie wpływał na ogólną płodność zarówno samców, jak i samic szczurów.¹¹

Przenikanie do mleka

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone z zastosowaniem znakowanego radioaktywnie tikagreloru wykazały, że zarówno substancja czynna, jak i jej metabolity przenikają do mleka szczurów.¹² Ta obserwacja ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście stosowania leku przez kobiety karmiące piersią.