Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ticatrom 90 mg

Tikagrelor oraz jego główny metabolit przeszły szeroki zakres badań przedklinicznych, które nie wykazały niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego, co koreluje z raportowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian są specyficzne dla gatunku i prawdopodobnie nie mają istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. Marginesy bezpieczeństwa dla efektów rozwojowych wynosiły 5,1 u szczurów i 4,5 u królików, przy czym obserwowano niewielkie opóźnienia rozwojowe i zmiany w układzie szkieletowym oraz wątrobie płodów przy dużych dawkach.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Ticatrom (tikagrelor)

Tikagrelor i jego główny metabolit zostały poddane szeregowi konwencjonalnych badań przedklinicznych, obejmujących ocenę bezpieczeństwa farmakoterapii, toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz potencjalną genotoksyczność. Wszystkie przeprowadzone badania nie wykazały niedopuszczalnego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u ludzi. 1

Tolerancja ze strony przewodu pokarmowego

W badaniach przedklinicznych u kilku gatunków zwierząt, przy narażeniu odpowiadającym warunkom klinicznym, zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego. Objaw ten należy uznać za istotny z punktu widzenia klinicznego, ponieważ podobne działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego raportowano u ludzi. 2

Potencjał rakotwórczy

W badaniach na gryzoniach zaobserwowano pewne zmiany nowotworowe. U samic szczurów, którym podawano tikagrelor w dużych dawkach, odnotowano zwiększenie liczby przypadków gruczolakoraków macicy oraz zwiększenie liczby przypadków gruczolaków wątroby. 3

Mechanizm powstawania tych zmian nowotworowych został przeanalizowany:

  • Guzy macicy u szczurów powstają prawdopodobnie w wyniku zaburzenia równowagi hormonalnej, która może prowadzić do powstania guzów u tego gatunku. 4
  • Gruczolaki wątroby związane są najprawdopodobniej ze specyficznym dla gryzoni zwiększeniem aktywności enzymatycznej w wątrobie. 5

Ze względu na specyficzne mechanizmy powstawania tych zmian nowotworowych, charakterystyczne dla szczurów, uważa się za mało prawdopodobne, aby obserwowane przypadki rakotwórczości miały znaczenie dla ludzi. 6

Toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa

Przeprowadzone badania toksy­czności rozwojowej i reprodukcyjnej wykazały następujące efekty tikagreloru:

Wpływ na rozwój płodu
  • U szczurów obserwowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe przy podawaniu ciężarnym samicom dawek toksycznych, przy czym margines bezpieczeństwa wynosił 5,1. 7
  • U płodów królików zaobserwowano niewielkie opóźnienie dojrzewania wątroby oraz rozwoju układu szkieletowego, gdy ciężarnym samicom podawano duże dawki tikagreloru, nie powodujące objawów toksyczności u ciężarnych samic (margines bezpieczeństwa 4,5). 8
Wpływ na ciążę i potomstwo

Badania na szczurach i królikach wykazały toksyczne działanie na reprodukcję, które obejmowało:

  • Niewielkie zmniejszenie przyrostu masy ciała ciężarnych samic
  • Zmniejszoną przeżywalność noworodków
  • Mniejszą wagę urodzeniową
  • Opóźniony wzrost potomstwa

9

Wpływ na płodność i cykle płciowe

Tikagrelor powodował u samic szczurów nieregularne cykle płciowe (w większości przypadków cykle były wydłużone), jednak nie wpływał na całkowitą płodność zarówno u samców, jak i samic szczurów. 10

Przenikanie przez bariery fizjologiczne

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone z użyciem tikagreloru znakowanego radioaktywnie wykazały, że zarówno sama substancja czynna, jak i jej metabolity przenikają do mleka samic szczurów. To odkrycie ma istotne znaczenie kliniczne przy rozważaniu stosowania tikagreloru u kobiet karmiących piersią. 11

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl