Ticatrom
Tabletki powlekane, 90 mg
Produkt leczniczy zawiera tikagrelor w dawkach 60 mg lub 90 mg w postaci tabletek powlekanych. Stosowany jest w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym lub zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie oraz wysokim ryzykiem kolejnych zdarzeń. Lek działa w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym w terapii skojarzonej. Pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych poprzez działanie przeciwzakrzepowe.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Tikagrelor (Ticatrom) jest dostępny w dawkach 60 mg i 90 mg w formie tabletek powlekanych i stosowany jest przede wszystkim w terapii przeciwpłytkowej u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (OZW) oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego. W OZW leczenie rozpoczyna się dawką nasycającą 180 mg (2 tabletki po 90 mg), a następnie podaje się 90 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę. U pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego sprzed ponad roku i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym zaleca się dawkę podtrzymującą 60 mg dwa razy na dobę, którą można rozpocząć do 2 lat po zawale lub w ciągu roku od zakończenia terapii innym inhibitorem receptora ADP. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć jedynie kolejną dawkę zgodnie z harmonogramem. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku ani u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a u umiarkowanych zaburzeń wątroby stosuje się go ostrożnie bez zmiany dawki.
Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłku, a w przypadku trudności z połykaniem tabletki można rozgnieść i podać jako zawiesinę w wodzie, również przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (rozmiar CH8 lub większy), z obowiązkowym przepłukaniem zgłębnika po podaniu. Stosowanie tikagreloru u dzieci poniżej 18 roku życia nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W przypadku konieczności zmiany terapii na tikagrelor, pierwszą dawkę należy podać 24 godziny po ostatniej dawce poprzedniego leku przeciwpłytkowego. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa długotrwałego stosowania tikagreloru powyżej 3 lat są ograniczone, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii przewlekłej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Ticatrom 90 mg
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dysfagia, inhibitor receptora ADP, kwas acetylosalicylowy, łagodne zaburzenie czynności wątroby, lek przeciwpłytkowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostry zespół wieńcowy, pacjent w podeszłym wieku, receptor difosforanu adenozyny, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zgłębnik nosowo-żołądkowy -
Działania niepożądane
Bezpieczeństwo stosowania tikagreloru oceniano w dwóch dużych badaniach fazy 3 (PLATO i PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia oraz duszność, z częstością przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynoszącą 7,4% w grupie tikagreloru (PLATO) i 16,1% w grupie tikagreloru 60 mg z ASA (PEGASUS), w porównaniu do odpowiednio 5,4% i 8,5% w grupach kontrolnych. Krwawienia obejmowały szerokie spektrum lokalizacji, od krwawień podskórnych i z dziąseł po ciężkie krwotoki z przewodu pokarmowego, wewnątrzczaszkowe i zaotrzewnowe. Duszność występowała bardzo często (≥1/10), zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, często ustępując samoistnie bez konieczności odstawienia leku. Ponadto obserwowano hiperurykemię, która może predysponować do rozwoju dny moczanowej, co wymaga monitorowania parametrów laboratoryjnych u pacjentów z ryzykiem tych zaburzeń.
Wśród innych działań niepożądanych tikagreloru często występowały zaburzenia neurologiczne, takie jak zawroty głowy, omdlenia i bóle głowy, natomiast rzadko obserwowano poważne powikłania, w tym krwotok śródczaszkowy (spontaniczny, pourazowy lub związany z procedurami medycznymi). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również przypadki reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego, które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz wdrożenia leczenia. Rzadkim, ale ciężkim powikłaniem jest zakrzepowa plamica małopłytkowa, charakteryzująca się małopłytkowością, mikroangiopatyczną niedokrwistością hemolityczną, objawami neurologicznymi, dysfunkcją nerek i gorączką. Profil bezpieczeństwa tikagreloru wymaga zatem uważnego monitorowania pacjentów, zwłaszcza pod kątem powikłań krwotocznych i reakcji nadwrażliwości.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Ticatrom 90 mg
dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, dysfunkcja nerek, hematospermia, hiperurykemia, krwawienie z dziąseł, krwiomocz, krwioplucie, krwotoczne zapalenie pęcherza, krwotok do oka, krwotok do ucha, krwotok mięśniowy, krwotok pomenopauzalny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z wrzodu żołądka, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, skaza krwotoczna, tikagrelor, zakrzepowa plamica małopłytkowa -
Profil bezpieczeństwa leku
Tikagrelor wymaga szczególnej ostrożności u kobiet karmiących piersią ze względu na wykazane przenikanie leku i jego metabolitów do mleka, co może stanowić ryzyko dla noworodków i niemowląt. W przypadku prowadzenia pojazdów, mimo że tikagrelor nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia, zgłaszano objawy takie jak zawroty głowy i splątanie, które mogą wymagać zachowania ostrożności. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym osób ≥75 lat) nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak zaleca się monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza przy umiarkowanych i ciężkich zaburzeniach. Brak jest danych dotyczących interakcji tikagreloru z alkoholem.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, tikagrelor jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi dysfunkcjami tego narządu. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby zaleca się ostrożność, natomiast u osób z łagodnymi zaburzeniami nie jest wymagane dostosowanie dawki. Podsumowując, stosowanie tikagreloru wymaga indywidualnej oceny ryzyka, szczególnie u kobiet karmiących oraz pacjentów z zaburzeniami wątroby, natomiast u seniorów i osób z niewydolnością nerek terapia jest możliwa bez modyfikacji dawkowania, przy zachowaniu odpowiedniego monitoringu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Ticatrom 90 mg
-
Przeciwwskazania
W praktyce klinicznej stosowanie tikagreloru (Ticatrom) jest przeciwwskazane u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z aktywnym krwawieniem patologicznym oraz po przebytym krwotoku śródczaszkowym ze względu na ryzyko nasilenia krwawienia i powikłań neurologicznych. Tikagrelor jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż upośledzony metabolizm przez CYP3A4 prowadzi do zwiększenia stężenia leku i ryzyka krwotoków. Ponadto, jednoczesne stosowanie tikagreloru z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir czy atazanawir, jest zabronione ze względu na istotne zwiększenie ekspozycji na lek i potencjalne powikłania krwotoczne.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych przeciwwskazań należy rozważyć alternatywne strategie leczenia przeciwpłytkowego, takie jak klopidogrel, prasugrel lub monoterapia kwasem acetylosalicylowym, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Produkt Ticatrom dostępny jest w dawkach 60 mg i 90 mg w formie tabletek powlekanych, co umożliwia dostosowanie dawkowania, jednak przeciwwskazania eliminują możliwość stosowania tikagreloru niezależnie od dawki. Kluczowe jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu alergologicznego oraz ocena ryzyka krwawienia przed włączeniem terapii tikagrelorem, aby zapewnić bezpieczeństwo farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Ticatrom 90 mg
agregacja płytek krwi, antybiotyk makrolidowy, cytochrom P450, enzym CYP3A4, inhibitor CYP3A4, klopidogrel, krwawienie patologiczne, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwirusowy HIV, nadwrażliwość, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie krwotoczne, prasugrel, receptor P2Y12, tikagrelor, zaburzenia czynności wątroby -
Przedawkowanie
Przedawkowanie tikagreloru, leku o silnym działaniu przeciwpłytkowym, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 90 mg, a szczególnie powyżej 900 mg, gdzie obserwuje się nasilenie toksyczności. Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), duszność z hipoksemią, pauzy komorowe oraz przedłużone krwawienia. Monitorowanie EKG jest niezbędne do wykrywania zaburzeń rytmu serca, a leczenie opiera się na postępowaniu objawowym, tlenoterapii oraz standardowych protokołach hemostazy. Warto podkreślić, że transfuzja płytek krwi jest mało skuteczna ze względu na mechanizm działania tikagreloru, który hamuje funkcję płytek.
Brak swoistego antidotum oraz niemożność usunięcia tikagreloru przez dializę komplikują leczenie przedawkowania. Personel medyczny powinien natychmiast wdrożyć intensywne monitorowanie pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów sercowo-naczyniowych i ryzyka krwawień. Leczenie wspomagające obejmuje terapię przeciwwymiotną, tlenoterapię, a w przypadku krwawień – hemostazę chirurgiczną i ucisk miejscowy. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie i odpowiednia interwencja, aby zminimalizować ryzyko powikłań związanych z toksycznością tikagreloru, zwłaszcza w dawkach przekraczających 900 mg.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Ticatrom 90 mg
antidotum, biegunka, ból brzucha, bradykardia, dializa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, działanie przeciwpłytkowe, hamowanie funkcji płytek krwi, hemostaza chirurgiczna, hipoksemia, leczenie objawowe, monitorowanie elektrokardiograficzne, monitorowanie saturacji, nudności, przedawkowanie tikagreloru, przedłużone krwawienie, przedłużony czas krzepnięcia, tikagrelor, tlenoterapia, toksyczność żołądka, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, wymioty, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Ticatrom zawiera tikagrelor w dawkach 60 mg i 90 mg w formie tabletek powlekanych, które różnią się kolorem (różowy dla 60 mg, jasnożółty dla 90 mg) oraz wymiarami (średnica odpowiednio 7,9-8,4 mm i 8,9-9,4 mm). Substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce zapewniają stabilność, odpowiednie właściwości farmaceutyczne oraz umożliwiają wizualne rozróżnienie dawek. Tabletki są pakowane w blistry PVC/PVDC/Aluminium i dostępne w różnych wielkościach opakowań, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii. Okres ważności produktu wynosi 3 lata, a lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, co ułatwia jego stosowanie zarówno w warunkach ambulatoryjnych, jak i szpitalnych.
W przypadku pacjentów z przeciwwskazaniami do doustnego przyjmowania tabletek, Ticatrom może być podawany przez zgłębnik nosowo-żołądkowy po rozgnieceniu tabletki i rozpuszczeniu jej w wodzie, z zalecanym rozmiarem zgłębnika CH8 lub większym. Po podaniu należy przepłukać zgłębnik wodą, aby zapewnić pełne podanie dawki. Ta forma podania jest szczególnie istotna u pacjentów hospitalizowanych, nieprzytomnych lub z zaburzeniami połykania, umożliwiając kontynuację terapii bez przerw. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, co jest ważne z punktu widzenia ochrony środowiska i bezpieczeństwa farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Ticatrom 90 mg
hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, makrogol, mannitol, plastyfikator, środek rozpadowy, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tikagrelor, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, zaburzenie połykania, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, zgłębnik nosowo-żołądkowy -
Specjalne ostrzeżenia
Tikagrelor wymaga szczegółowej oceny ryzyka krwawień przed zastosowaniem, zwłaszcza u pacjentów z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego lub stosujących jednocześnie NLPZ, doustne antykoagulanty bądź leki fibrynolityczne. Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek i desmopresyna są nieskuteczne, natomiast leki przeciwfibrynolityczne i rekombinowany czynnik VIIa mogą poprawić hemostazę. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, a u pacjentów po udarze niedokrwiennym stosować maksymalnie do 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność, a u ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lek jest przeciwwskazany.
Podczas terapii tikagrelorem obserwuje się zwiększoną częstość pauz komorowych, co wymaga ostrożności u pacjentów z ryzykiem bradykardii lub stosujących leki wywołujące bradykardię. Duszność, zwykle łagodna do umiarkowanej, może wystąpić częściej u chorych z astmą lub POChP i wymaga diagnostyki oraz ewentualnego przerwania leczenia. Zaleca się monitorowanie czynności nerek, szczególnie u pacjentów ≥75 lat oraz stosujących ARB, ze względu na możliwe zwiększenie stężenia kreatyniny. Tikagrelor może indukować hiperurykemię, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z dną moczanową. Rzadko zgłaszano zakrzepową plamicę małopłytkową (TTP), wymagającą natychmiastowego leczenia. Testy diagnostyczne HIT mogą dawać fałszywie ujemne wyniki pod wpływem tikagreloru, co należy uwzględnić w interpretacji. Nie zaleca się stosowania tikagreloru z ASA w dawkach >300 mg oraz przedwczesnego odstawiania leku ze względu na ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Ticatrom
antagonista wapnia, astma, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, doustny antykoagulant, hiperurykemia, krwawienie, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek fibrynolityczny, lek przeciwfibrynolityczny, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, plazmafereza, podwyższony poziom kreatyniny, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, werapamil, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego -
Właściwości farmakodynamiczne
Tikagrelor, będący bezpośrednim, odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, wykazuje szybki początek działania i wysoką skuteczność w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowym u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (OZW). Po podaniu dawki nasycającej 180 mg u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, obserwuje się zahamowanie agregacji płytek (IPA) na poziomie około 41% już po 30 minutach, z maksymalnym efektem 89% po 2-4 godzinach, utrzymującym się przez 2-8 godzin. Tikagrelor dodatkowo zwiększa lokalne stężenie adenozyny poprzez hamowanie transportera ENT-1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń wieńcowych i nasilenia efektów adenozynowych, choć kliniczne znaczenie tego mechanizmu pozostaje nie do końca określone. W kontekście planowanych zabiegów CABG, stosowanie tikagreloru wiąże się z wyższym ryzykiem krwawienia, jeśli lek nie zostanie odstawiony co najmniej 96 godzin przed operacją.
Skuteczność i bezpieczeństwo tikagreloru potwierdzono w badaniach fazy 3, PLATO i PEGASUS TIMI-54. W badaniu PLATO, obejmującym 18 624 pacjentów z OZW (UA, NSTEMI, STEMI), tikagrelor w dawce 90 mg dwa razy na dobę w połączeniu z ASA (75-150 mg/dobę) wykazał przewagę nad klopidogrelem (75 mg/dobę) w zapobieganiu złożonemu punktowi końcowemu (zgon sercowo-naczyniowy, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), z względną redukcją ryzyka (RRR) 16% po 12 miesiącach i bezwzględną redukcją ryzyka (ARR) 1,9%. Liczba pacjentów potrzebnych do leczenia (NNT) w celu zapobieżenia jednemu incydentowi sercowo-naczyniowemu wynosi 54, a jednemu zgonowi sercowo-naczyniowemu 91. Korzyści były spójne w różnych podgrupach pacjentów, jednak w Ameryce Północnej obserwowano lepsze wyniki dla klopidogrelu. Zaleca się stosowanie tikagreloru przez 12 miesięcy oraz ASA w dawce 75-150 mg/dobę, aby optymalizować skuteczność terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Ticatrom 90 mg
adenozyna, ADP-zależna aktywacja, agregacja płytek krwi, cyklopentylotriazolopirymidyna, hamowanie agregacji płytek, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca, niestabilna dusznica bolesna, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłania zakrzepowe, przemijający napad niedokrwienny, przezskórna interwencja wieńcowa, receptor P2Y12, redukcja ryzyka bezwzględna, redukcja ryzyka względna, rozszerzenie naczyń, stabilna choroba wieńcowa, transporter nukleozydów, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zawał NSTEMI, zawał STEMI, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgon sercowo-naczyniowy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tikagrelor, dostępny w dawkach 60 mg i 90 mg w postaci tabletek powlekanych (preparat Ticatrom), generalnie nie wpływa lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Jednakże, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy oraz splątanie, które mogą zaburzać równowagę, koordynację ruchową oraz zdolność podejmowania szybkich decyzji, co potencjalnie zagraża bezpieczeństwu podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W związku z tym, lekarze powinni szczegółowo informować pacjentów o możliwości wystąpienia tych objawów oraz konieczności zachowania ostrożności lub czasowego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w przypadku ich pojawienia się.
Indywidualizacja zaleceń dotyczących zdolności prowadzenia pojazdów podczas terapii tikagrelorem jest kluczowa, biorąc pod uwagę czynniki takie jak wiek pacjenta, choroby współistniejące oraz stosowane leki jednocześnie. Pomimo ograniczonego wpływu tikagreloru na funkcje psychomotoryczne, lekarz powinien w ramach obowiązku informacyjnego przekazać pacjentowi profil bezpieczeństwa leku, wskazać objawy wymagające szczególnej uwagi oraz zalecić zgłaszanie wszelkich niepokojących symptomów. Takie podejście pozwala na optymalne zarządzanie ryzykiem i zapewnia bezpieczeństwo terapii farmakologicznej z użyciem tikagreloru.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ticatrom 90 mg
-
Wskazania do stosowania
Tikagrelor (Ticatrom) w dawce 90 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania w terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym (ASA) u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), obejmującym niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego z uniesieniem (STEMI) i bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI). Lek należy włączyć niezwłocznie po rozpoznaniu OZW, aby zapobiec dalszym incydentom zakrzepowym i zmniejszyć ryzyko zgonu. Ponadto tikagrelor jest stosowany w prewencji wtórnej u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego, którzy mają wysokie ryzyko kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak ponowny zawał, udar mózgu czy zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych. Wskazania do terapii uwzględniają m.in. wiek ≥65 lat, cukrzycę wymagającą farmakoterapii, wielonaczyniową chorobę wieńcową, przewlekłą chorobę nerek z eGFR <60 ml/min/1,73 m² oraz niewydolność serca w wywiadzie.
Ticatrom dostępny jest w dawkach 60 mg (tabletki różowe, o średnicy 7,9-8,4 mm) oraz 90 mg (tabletki jasnożółte, o średnicy 8,9-9,4 mm). Standardowo w fazie ostrej i wczesnej po incydencie wieńcowym stosuje się dawkę 90 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z ASA, co zapewnia synergistyczne hamowanie agregacji płytek poprzez odwracalne blokowanie receptora P2Y₁₂ przez tikagrelor oraz nieodwracalne hamowanie cyklooksygenazy przez ASA. Po 12 miesiącach leczenia u pacjentów z przebytym zawałem można rozważyć zmniejszenie dawki tikagreloru do 60 mg dwa razy na dobę, aby utrzymać skuteczność przeciwzakrzepową przy zmniejszonym ryzyku działań niepożądanych. W trakcie terapii należy uwzględnić indywidualne ryzyko krwawienia, szczególnie u osób starszych, z zaburzeniami czynności nerek, stosujących wielolekową terapię lub z historią krwawień.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Ticatrom 90 mg
agregacja płytek krwi, cukrzyca, incydent zakrzepowy, kwas acetylosalicylowy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, NSTEMI, ostry zespół wieńcowy, prewencja wtórna, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przewlekła choroba nerek, receptor P2Y12, ryzyko krwawienia, ryzyko krwotoczne, ryzyko sercowo-naczyniowe, STEMI, tabletka powlekana, terapia przeciwzakrzepowa, tikagrelor, udar mózgu, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zaburzenie funkcji nerek, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe