przeciwzapalne
Środki przeciwzapalne to substancje lub leki stosowane w celu łagodzenia stanu zapalnego w organizmie. Stan zapalny jest naturalną odpowiedzią immunologiczną organizmu na uszkodzenie tkanek, infekcję lub inne czynniki drażniące, charakteryzującą się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem i podwyższoną temperaturą tkanek.
W praktyce klinicznej najczęściej stosowanymi lekami przeciwzapalnymi są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, diklofenak czy naproksen, które hamują działanie enzymów cyklooksygenazy (COX), zmniejszając produkcję prostaglandyn odpowiedzialnych za procesy zapalne. Inną ważną grupą są kortykosteroidy, silne leki przeciwzapalne działające poprzez hamowanie ekspresji genów kodujących mediatory zapalne.
Oprócz farmakoterapii, działanie przeciwzapalne wykazują również niektóre naturalne substancje, jak kurkumina zawarta w kurkumie, kwasy omega-3 obecne w tłustych rybach, czy związki zawarte w imbirie. W leczeniu chorób o podłożu zapalnym, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, stosuje się również leki modyfikujące przebieg choroby o działaniu immunosupresyjnym oraz nowoczesne terapie biologiczne ukierunkowane na specyficzne cytokiny prozapalne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Encorton 5 mg
Prednizon, będący prolekiem prednizolonu, jest syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym. Dawka 5 mg prednizonu odpowiada działaniu przeciwzapalnemu 4 mg metyloprednizolonu, 0,75 mg deksametazonu lub 20 mg hydrokortyzonu, przy aktywności mineralokortykosteroidowej stanowiącej około 60% hydrokortyzonu. Mechanizm działania obejmuje hamowanie migracji leukocytów, fagocytozy, uwalniania enzymów lizosomalnych oraz syntezy mediatorów zapalenia, a także nasilenie syntezy lipomoduliny, inhibitora fosfolipazy A2. Immunosupresja wynika ze zmniejszenia liczby limfocytów T, monocytów i granulocytów kwasochłonnych, zahamowania syntezy interleukin oraz ograniczenia przenikania kompleksów immunologicznych. Prednizon wpływa również na gospodarkę wodno-elektrolitową, zwiększając reabsorpcję sodu i wydalanie potasu w cewce dalszej nefronu, co jednak nie stanowi głównego wskazania do terapii.
aminy katecholowe, blastogeneza limfocytów, błona fosfolipidowa, cewka dalsza nefronu, dopełniacz, enzymy lizosomalne, fagocytoza, fosfolipaza A2, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, gospodarka węglowodanowa, granulocyty kwasochłonne, hormon adrenokortykotropowy, immunosupresja, katabolizm białek, kompleksy immunologiczne, kwas arachidonowy, leki sympatykomimetyczne, limfocyty T, lipomodulina, mediatory zapalenia, mineralokortykosteroid, nadczynność przytarczyc, niewydolność kory nadnerczy, oporność na insulinę, oś podwzgórze-przysadka, osteoblasty, osteoklasty, osteoporoza, prednizolon, przeciwzapalne, tkanka limfoidalna, tkanka tłuszczowa, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Szałwia lekarska – Wskazania do stosowania
Szałwia lekarska (Salvia officinalis) jest wykorzystywana w lecznictwie głównie jako składnik preparatów do płukania gardła w stanach zapalnych błon śluzowych jamy ustnej, dziąseł i gardła, zwłaszcza w przebiegu infekcji wirusowych i bakteryjnych górnych dróg oddechowych. Preparat Tinctura Salviae Phytopharm zawiera nalewkę z liści szałwii w proporcji 1:5, co odpowiada stężeniu 4,5 g/5 ml, z rozpuszczalnikiem etanol 70% V/V. Wykazuje działanie przeciwzapalne, ściągające oraz antyseptyczne, co pozwala na zmniejszenie przekrwienia i objawów zapalenia oraz działanie przeciwbakteryjne. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych ze względu na wysoką zawartość etanolu (60-70% V/V), co wymaga szczególnej ostrożności u osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny.
antyseptyk, działanie przeciwbakteryjne, działanie ściągające, gingivitis, górne drogi oddechowe, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, liść szałwii, nalewka z szałwii, pharyngitis, przeciwzapalne, stomatitis, szałwia lekarska, terapia wspomagająca, tonsillitis, zapalenie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła