Dawkowanie i sposób podawania
Lotensin 10 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Lotensin

Lotensin (benazeprylu chlorowodorek) dostępny jest w trzech mocach: 5 mg, 10 mg i 20 mg w postaci tabletek powlekanych. Dawkowanie leku zależy od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach.¹

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

U pacjentów nieleczonych wcześniej tiazydowymi lekami moczopędnymi zalecana początkowa dawka Lotensinu wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od odpowiedzi ciśnienia tętniczego na leczenie, dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę. Modyfikacji dawkowania dokonuje się zwykle co 1-2 tygodnie.²

Jeśli efekt hipotensyjny osłabia się pod koniec okresu pomiędzy dawkami, zaleca się podzielenie całkowitej dawki dobowej na dwie równe dawki. Maksymalna zalecana dawka dobowa u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym wynosi 40 mg, którą można podawać jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych.³

W przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia tętniczego, można zastosować jednocześnie inny lek hipotensyjny, np. tiazydowy lek moczopędny lub antagonistę wapnia (początkowo w małych dawkach).⁴

Postępowanie przy wcześniejszym leczeniu moczopędnym

Jeśli pacjent był wcześniej leczony diuretykami, należy odstawić lek moczopędny na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii Lotensinem, a następnie podać go w razie konieczności. W przypadku braku możliwości przerwania stosowania leków moczopędnych, dawkę początkową Lotensinu należy zmniejszyć do 5 mg zamiast 10 mg, aby uniknąć nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.⁵

Dawkowanie w zastoinowej niewydolności serca

W leczeniu zastoinowej niewydolności serca (ZNS) zalecana dawka początkowa Lotensinu wynosi 2,5 mg raz na dobę. Ze względu na ryzyko gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi po podaniu pierwszej dawki, pacjentów rozpoczynających leczenie Lotensinem należy bardzo starannie monitorować.⁶

Jeżeli po 2-4 tygodniach stosowania nie wystąpi zadowalające zmniejszenie objawów niewydolności serca, dawkowanie leku można zwiększyć do 5 mg raz na dobę, pod warunkiem, że u pacjenta nie wystąpiła hipotonia ortostatyczna lub inne istotne działania niepożądane. Zależnie od reakcji klinicznej dawkę można zwiększać do 10 mg lub do dawki maksymalnej, tj. 20 mg raz na dobę, w odpowiednich odstępach czasu.⁷

Zazwyczaj dawkowanie raz na dobę jest skuteczne, jednak niektórzy pacjenci mogą lepiej reagować na podawanie leku dwa razy na dobę. Badania kliniczne wskazują, że u pacjentów z bardziej zaawansowaną niewydolnością serca (klasa IV według NYHA) zwykle można stosować mniejsze dawki Lotensinu, niż u pacjentów z postacią łagodną do umiarkowanej (klasa II i III według NYHA).⁸

Dawkowanie w postępującej przewlekłej niewydolności nerek

W celu spowolnienia rozwoju przewlekłej niewydolności nerek przebiegającej z nadciśnieniem tętniczym lub bez nadciśnienia tętniczego, zaleca się długotrwałe stosowanie leku w dawce 10 mg raz na dobę. Jeśli konieczne jest dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego, można zastosować inne leki hipotensyjne w skojarzeniu z Lotensinem.⁹

Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek

U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 30 ml/min zaleca się podawanie zwykle stosowanych dawek Lotensinu. Warto zaznaczyć, że nagłe odstawienie benazeprylu nie wiąże się z gwałtownym wzrostem ciśnienia tętniczego.¹⁰

U pacjentów z klirensem kreatyniny < 30 ml/min dawka początkowa wynosi 5 mg, z możliwością zwiększenia do dawki maksymalnej wynoszącej 10 mg na dobę. W celu uzyskania dodatkowego działania hipotensyjnego należy zastosować inny lek moczopędny niż tiazydowy lub inny lek hipotensyjny.<sup data-drug="Lotensin" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Pacjenci z klirensem kreatyniny 11

U pacjentów z ZNS i klirensem kreatyniny < 30 ml/min dawkę dobową można zwiększyć do 10 mg, jednak może okazać się, że początkowa mała dawka (2,5 mg raz na dobę) jest najbardziej odpowiednia.<sup data-drug="Lotensin" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów z ZNS i klirensem kreatyniny 12

Dawkowanie u dzieci

U dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku 7-16 lat i masie ciała ≥ 25 kg, zalecana dawka początkowa Lotensinu wynosi 0,2 mg/kg mc. (maksymalnie do 10 mg) raz na dobę. Dawkę należy dostosować w zależności od reakcji ciśnienia tętniczego na lek.¹³

Stosowanie dawki większej niż 0,6 mg/kg mc. (lub większej niż 40 mg na dobę) nie było badane u dzieci. Nie przeprowadzono również badań dotyczących długotrwałego wpływu Lotensinu na wzrost i rozwój dzieci.¹⁴

Lotensin nie jest zalecany u następujących grup pacjentów pediatrycznych:<sup data-drug="Lotensin" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lotensin u dzieci w wieku poniżej 7 lat, u starszych dzieci, które nie mogą połykać tabletek, ani dla których obliczona dawka (mg/kg mc.) nie odpowiada dostępnej mocy tabletek. Stosowanie produktu leczniczego Lotensin nie jest zalecane u dzieci, u których współczynnik przesączania kłębuszkowego wynosi 15

• Dzieci w wieku poniżej 7 lat
• Starsze dzieci, które nie mogą połykać tabletek
• Dzieci, dla których obliczona dawka (mg/kg mc.) nie odpowiada dostępnej mocy tabletek
• Dzieci, u których współczynnik przesączania kłębuszkowego wynosi <30 ml/min (ze względu na niewystarczające dane umożliwiające zalecenie schematu dawkowania)

Nie przeprowadzono badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania Lotensinu u dzieci z zastoinową niewydolnością serca ani z postępującą przewlekłą niewydolnością nerek.¹⁶

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Zalecane dawkowanie oraz specjalne środki ostrożności dotyczące osób w podeszłym wieku są takie same, jak u pozostałych dorosłych pacjentów.¹⁷

Szczegółowa tabela dawkowania leku Lotensin

Sposób podawania

Lotensin jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o okrągłym kształcie i barwie ciemnożółtej, które są niepodzielne.¹⁸ Tabletki należy przyjmować doustnie. Lotensin może być przyjmowany niezależnie od posiłków.