Przedawkowanie
Lotensin 20 mg

Przedawkowanie benazeprylu chlorowodorku, substancji czynnej leku Lotensin, prowadzi przede wszystkim do nasilonego niedociśnienia tętniczego, które może współistnieć z zaburzeniami elektrolitowymi (głównie potasu, sodu i chlorków) oraz niewydolnością nerek, manifestującą się podwyższonym stężeniem kreatyniny i zaburzeniami filtracji (GFR). Klinicznie obserwuje się także wstrząs, osłupienie, bradykardię (<60 uderzeń/min) oraz zmiany w parametrach biochemicznych. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ciągłą kontrolę ciśnienia tętniczego, EKG, stężenia elektrolitów i funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR), ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z uprzednio istniejącą niewydolnością nerek, u których ryzyko toksyczności jest zwiększone.

Przedawkowanie leku Lotensin

Przedawkowanie benazeprylu chlorowodorku (substancji czynnej preparatu Lotensin) stanowi stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Mimo ograniczonych danych dotyczących przedawkowania tego inhibitora konwertazy angiotensyny, dostępne informacje pozwalają na identyfikację głównych zagrożeń i objawów klinicznych występujących w przypadku przyjęcia nadmiernej dawki leku1.

Objawy kliniczne przedawkowania

Dominującym objawem klinicznym, którego należy się spodziewać przy przedawkowaniu benazeprylu chlorowodorku, jest nasilone niedociśnienie tętnicze. Stan ten może współwystępować z zaburzeniami elektrolitowymi oraz rozwojem niewydolności nerek, co znacząco pogarsza rokowanie2.

W przebiegu przedawkowania Lotensin mogą również wystąpić inne poważne objawy, takie jak wstrząs, osłupienie, bradykardia oraz zaburzenia w stężeniu elektrolitów i kreatyniny w surowicy krwi3.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Terapia przedawkowania Lotensin powinna być wdrożona niezwłocznie i obejmować szereg działań mających na celu ograniczenie wchłaniania leku oraz stabilizację stanu pacjenta4.

Postępowanie w przypadku niedawnego przyjęcia leku obejmuje:

  • Wywołanie wymiotów – w celu usunięcia niewchłoniętej substancji z przewodu pokarmowego5
  • Podanie węgla aktywowanego – zmniejsza wchłanianie substancji czynnej6
  • Zastosowanie środka przeczyszczającego – przyspiesza pasaż jelitowy i eliminację niewchłoniętego leku7
  • Przeprowadzenie płukania żołądka – mechaniczne usunięcie leku z przewodu pokarmowego8

Należy zwrócić uwagę, że benazeprylat (aktywny metabolit benazeprylu) tylko w nieznacznym stopniu jest usuwany podczas dializy, co ogranicza skuteczność tej metody w eliminacji leku z organizmu9. Dializoterapię należy rozważyć wyłącznie u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, w celu wspomagania naturalnych procesów eliminacji substancji czynnej10.

W przypadku wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego, zaleca się dożylne podanie roztworu soli fizjologicznej w celu przywrócenia prawidłowych wartości ciśnienia11.

Tabela objawów przedawkowania

Objaw Opis kliniczny Uwagi dotyczące monitorowania
Nasilone niedociśnienie tętnicze Główny objaw przedawkowania, znaczący spadek ciśnienia krwi z możliwymi konsekwencjami wstrząsowymi Wymaga ciągłego monitorowania ciśnienia, podaży płynów i elektrolitów
Zaburzenia elektrolitowe Głównie zaburzenia gospodarki potasowej, sodowej i chlorkowej Konieczne regularne oznaczanie stężenia elektrolitów w surowicy
Niewydolność nerek Upośledzenie funkcji nerek z możliwą oligurią lub anurią Monitorowanie parametrów nerkowych (kreatynina, mocznik, GFR)
Wstrząs Stan zagrożenia życia będący następstwem ciężkiego niedociśnienia Wymaga natychmiastowej interwencji z podażą płynów i leków wazopresyjnych
Osłupienie Zaburzenia świadomości wynikające z hipoperfuzji OUN Konieczna ocena neurologiczna i monitorowanie stanu świadomości
Bradykardia Zwolnienie akcji serca poniżej 60 uderzeń/min Ciągłe monitorowanie EKG, w ciężkich przypadkach zastosowanie atropiny
Podwyższenie stężenia kreatyniny Laboratoryjny wykładnik uszkodzenia funkcji nerek Regularne kontrole parametrów biochemicznych

Szczególne grupy pacjentów

Należy zwrócić uwagę, że u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek występującymi przed przedawkowaniem, możliwe jest nasilenie objawów toksycznych ze względu na ograniczoną zdolność eliminacji leku i jego metabolitów. W tej grupie chorych konieczne jest intensywne monitorowanie parametrów nerkowych i rozważenie wdrożenia dializoterapii, mimo jej ograniczonej skuteczności w eliminacji benazeprylatu12.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl