rakowiak z cechami zespołu rakowiaka
Wskazanie
Rakowiak z cechami zespołu rakowiaka to nowotwór neuroendokrynny, który wydziela do krwiobiegu różne hormony i substancje biologicznie czynne, przede wszystkim serotoninę. Zespół rakowiaka pojawia się zazwyczaj, gdy komórki nowotworowe przerzutują do wątroby, co umożliwia uwolnionym substancjom dotarcie do krążenia systemowego. Charakterystyczne objawy zespołu rakowiaka to: nagłe zaczerwienienie skóry (flush), biegunka, bóle brzucha, skurcz oskrzeli i uszkodzenie zastawek serca (głównie prawej części serca).
W diagnostyce rakowiaka istotne znaczenie ma oznaczenie stężenia kwasu 5-hydroksyindolooctowego (5-HIAA) w dobowej zbiórce moczu oraz chromograniny A we krwi. Ponadto wykonuje się badania obrazowe takie jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny oraz badania z wykorzystaniem znaczników radioizotopowych (scyntygrafia receptorów somatostatynowych, PET-CT).
W leczeniu farmakologicznym rakowiaka z zespołem rakowiaka stosuje się przede wszystkim analogi somatostatyny. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak Sandostatin, Sandostatin LAR (oktreotyd) oraz Somatuline Autogel (lanreotyd). Leki te skutecznie hamują wydzielanie hormonów i łagodzą objawy zespołu rakowiaka. W przypadku progresji choroby można zastosować leki celowane molekularnie, takie jak Afinitor (ewerolimus) czy Sutent (sunitynib), a także radioizotopową terapię peptydową (PRRT) z wykorzystaniem preparatu Lutathera (177Lu-DOTATATE).
Największą trudnością w leczeniu pacjentów z rakowiakiem i zespołem rakowiaka jest często późne rozpoznanie choroby, gdy występują już przerzuty odległe. Wyzwaniem jest również rozwój kardiopatii rakowiakowej (uszkodzenie zastawek serca), która istotnie pogarsza rokowanie. Problematyczna bywa także oporność na standardowe leczenie analogami somatostatyny rozwijająca się w czasie terapii oraz konieczność indywidualizacji leczenia ze względu na heterogenność tych nowotworów. Dodatkową trudność stanowi monitorowanie skuteczności leczenia, które wymaga regularnej oceny objawów klinicznych, markerów biochemicznych oraz badań obrazowych.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Sandostatin – Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji – 100 mcg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający oktreotyd w postaci oktreotydu octanu. Stosuje się go w leczeniu akromegalii, gdy operacja lub radioterapia są niewystarczające lub przeciwwskazane. Ponadto lek łagodzi objawy hormonozależnych guzów żołądka, jelit i trzustki oraz zapobiega powikłaniom po operacjach trzustki. Wykorzystywany jest także w nagłych przypadkach krwawień z żylaków oraz w terapii gruczolaków przysadki wydzielających TSH.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Sandostatin – Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji – 50 mcg/ml
Produkt leczniczy zawiera oktreotyd w postaci oktreotydu octanu, dostępny w dawkach 50 lub 100 mikrogramów w 1 ml roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go przede wszystkim w leczeniu objawowym akromegalii oraz hormononoaktywnych guzów żołądka, jelit i trzustki. Preparat pomaga także zapobiegać powikłaniom po operacjach trzustki oraz kontrolować krwawienia z żylaków żołądkowo-przełykowych związanych z marskością wątroby. Ponadto jest używany w leczeniu gruczolaków przysadki wydzielających TSH, zwłaszcza gdy inne metody leczenia są niewystarczające lub przeciwwskazane.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna