krwawienie z żylaków żołądkowo-przełykowych w przebiegu marskości wątroby
Wskazanie
Krwawienie z żylaków żołądkowo-przełykowych w przebiegu marskości wątroby stanowi poważne, zagrażające życiu powikłanie nadciśnienia wrotnego. Żylaki powstają na skutek wzrostu ciśnienia w układzie wrotnym, co prowadzi do tworzenia się krążenia obocznego, w tym żylaków przełyku i żołądka. Do krwawienia dochodzi, gdy ciśnienie w żylakach przekroczy krytyczną wartość, powodując pęknięcie cienkiej ściany naczynia.
W przypadku aktywnego krwawienia kluczowe jest natychmiastowe działanie. W postępowaniu farmakologicznym stosuje się leki wazopresyjne, które powodują skurcz naczyń trzewnych i zmniejszenie przepływu krwi przez krążenie wrotne. Najczęściej stosowanymi preparatami w Polsce są: Terlipresyna (Glypressin), Somatostatyna (Somatostatin-Biopartners) oraz Oktreotyd (Sandostatin, Okteva, Sandostatyna LAR). Równolegle podaje się antybiotykoterapię profilaktyczną, najczęściej Ceftriakson (Biotrakson, Tartriakson), aby zapobiec infekcjom bakteryjnym.
Leczenie endoskopowe jest podstawowym elementem terapii i obejmuje opaskowanie żylaków przełyku lub ostrzykiwanie środkami obliterującymi. Po uzyskaniu hemostazy, w profilaktyce wtórnej stosuje się nieselektywne beta-blokery, takie jak Propranolol (Propranolol WZF) lub Karwedilol (Avedol, Carvedilol Genoptim, Carvetrend), które zmniejszają ciśnienie wrotne i ryzyko nawrotu krwawienia.
Największe trudności w leczeniu krwawienia z żylaków dotyczą wysokiej śmiertelności, która mimo postępów w terapii pozostaje na poziomie 15-20%. Problematyczne jest również uzyskanie trwałej hemostazy, gdyż u około 30% pacjentów dochodzi do nawrotu krwawienia w ciągu 6 tygodni. Wyzwaniem jest także równoczesne leczenie niewydolności wątroby, która często ulega dekompensacji w wyniku krwawienia. Pacjenci z zaawansowaną marskością mogą wymagać pilnego przeszczepienia wątroby, szczególnie gdy inne metody terapeutyczne zawodzą.
W przypadkach nieskuteczności leczenia farmakologicznego i endoskopowego rozważa się założenie przezszyjnego wewnątrzwątrobowego zespolenia wrotno-systemowego (TIPS), przy użyciu stentu Viatorr. W profilaktyce długoterminowej istotna jest także regularna kontrola endoskopowa i kontynuacja farmakoterapii beta-blokerami, co znacząco zmniejsza ryzyko ponownego krwawienia.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Sandostatin – Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji – 100 mcg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający oktreotyd w postaci oktreotydu octanu. Stosuje się go w leczeniu akromegalii, gdy operacja lub radioterapia są niewystarczające lub przeciwwskazane. Ponadto lek łagodzi objawy hormonozależnych guzów żołądka, jelit i trzustki oraz zapobiega powikłaniom po operacjach trzustki. Wykorzystywany jest także w nagłych przypadkach krwawień z żylaków oraz w terapii gruczolaków przysadki wydzielających TSH.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Sandostatin – Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji – 50 mcg/ml
Produkt leczniczy zawiera oktreotyd w postaci oktreotydu octanu, dostępny w dawkach 50 lub 100 mikrogramów w 1 ml roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go przede wszystkim w leczeniu objawowym akromegalii oraz hormononoaktywnych guzów żołądka, jelit i trzustki. Preparat pomaga także zapobiegać powikłaniom po operacjach trzustki oraz kontrolować krwawienia z żylaków żołądkowo-przełykowych związanych z marskością wątroby. Ponadto jest używany w leczeniu gruczolaków przysadki wydzielających TSH, zwłaszcza gdy inne metody leczenia są niewystarczające lub przeciwwskazane.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna