metabolit dihydrokodeiny

Metabolit dihydrokodeiny to produkt przemian tego półsyntetycznego opioidu w organizmie. Dihydrokodeina, będąca pochodną kodeiny, jest metabolizowana głównie w wątrobie przez enzymy cytochromu P450, przede wszystkim przez CYP2D6.

Głównym aktywnym metabolitem dihydrokodeiny jest dihydromorfina, która wykazuje silniejsze działanie przeciwbólowe niż związek macierzysty. Inne metabolity to dihydrokodeino-6-glukuronid oraz nordihydrokodeina. Metabolizm dihydrokodeiny podlega polimorfizmowi genetycznemu CYP2D6, co może prowadzić do różnic w skuteczności przeciwbólowej leku u poszczególnych pacjentów.

Wiedza o metabolitach dihydrokodeiny ma znaczenie kliniczne, zwłaszcza w przypadkach niewydolności wątroby, interakcji lekowych czy oceny potencjału uzależniającego. Metabolity dihydrokodeiny można wykryć w badaniach toksykologicznych, co jest istotne w medycynie sądowej oraz monitorowaniu terapii przeciwbólowej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – DHC Continus 90 mg

Dihydrokodeina w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (DHC Continus) jest opioidowym lekiem przeciwbólowym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na dihydrokodeinę lub substancje pomocnicze, ciężką POChP, ostrym sercem płucnym, ciężką astmą oskrzelową, ciężką depresją oddechową, niedrożnością porażenną jelit, urazem głowy lub podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, ostrą fazą alkoholizmu oraz u dzieci poniżej 12 lat. Tabletki zawierają laktozę (DHC Continus 60 mg – 58,4 mg, DHC Continus 90 mg – 40,5 mg), co wyklucza ich stosowanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Przeciwwskazania te wynikają z ryzyka poważnych powikłań, takich jak wstrząs anafilaktyczny, niewydolność oddechowa, zaostrzenie astmy, perforacja jelit, czy śpiączka.
alkoholizm, astma oskrzelowa, choroba dróg żółciowych, choroba wątroby, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dihydrokodeina, hipoksemia, hipowentylacja pęcherzykowa, lek opioidowy przeciwbólowy, metabolit dihydrokodeiny, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, niedotlenienie, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność prawej komory serca, objaw psychotyczny, obturacja dróg oddechowych, ostre serce płucne, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, splątanie, stan astmatyczny, uraz głowy, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie psychiczne, zatrzymanie oddechu, zespół odstawienia u noworodka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – DHC Continus 60 mg

Dihydrokodeina winianu, substancja czynna preparatu DHC Continus, dostępna jest w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 60 mg i 90 mg. Charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym oraz utrzymaniem stężenia terapeutycznego we krwi przez 12 godzin, co umożliwia dawkowanie dwa razy na dobę. Metabolizm dihydrokodeiny zachodzi głównie w wątrobie i obejmuje trzy główne szlaki: O-demetylację, N-demetylację oraz 6-keto redukcję. Metabolity są wydalane przede wszystkim z moczem, a proces ten jest zależny od funkcji nerek i w mniejszym stopniu od wydzielania wątrobowego.
6-keto redukcja, dihydrokodeina winianu, funkcja nerek, metabolit dihydrokodeiny, metabolizm wątrobowy, N-demetylacja, O-demetylacja, pochodna fenantrenowa, przewód pokarmowy, stężenie terapeutyczne, szlak metaboliczny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, wydzielanie wątrobowe, zaburzenie funkcji wątroby, zmodyfikowane uwalnianie

metabolit dihydrokodeiny

Powiązane wpisy

Przeciwwskazania – DHC Continus 90 mg

Właściwości farmakokinetyczne – DHC Continus 60 mg