Właściwości farmakokinetyczne
DHC Continus 60 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku DHC Continus

Dihydrokodeina winianu, substancja czynna preparatu DHC Continus dostępnego w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 60 mg i 90 mg, charakteryzuje się określonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które warunkują jej działanie terapeutyczne oraz determinują schemat dawkowania.¹

Wchłanianie

Dihydrokodeina charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Dzięki specjalnej formulacji tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, po podaniu leku stężenie terapeutyczne we krwi utrzymuje się przez 12 godzin, co umożliwia dawkowanie dwa razy na dobę.²

Metabolizm

Podobnie jak inne pochodne fenantrenowe, dihydrokodeina podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Procesy biotransformacji dihydrokodeiny obejmują trzy główne szlaki metaboliczne:³

• O-demetylację – proces polegający na usunięciu grupy metylowej z atomu tlenu, co prowadzi do powstania metabolitów o zmodyfikowanej aktywności farmakologicznej
• N-demetylację – proces usunięcia grupy metylowej z atomu azotu, co również wpływa na profil farmakologiczny metabolitów
• 6-keto redukcję – redukcja grupy ketonowej w pozycji 6 cząsteczki dihydrokodeiny

Eliminacja

Po metabolizacji w wątrobie, metabolity dihydrokodeiny są wydalane głównie z moczem. Proces wydalania jest ściśle powiązany z funkcją nerek oraz w mniejszym stopniu z wydzielaniem wątrobowym.⁴

Specyfika formulacji o zmodyfikowanym uwalnianiu

Preparat DHC Continus w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu został opracowany tak, aby zapewnić powolne i kontrolowane uwalnianie substancji czynnej. Ta forma farmaceutyczna pozwala na utrzymanie stężenia terapeutycznego dihydrokodeiny we krwi przez 12 godzin, co przekłada się na dwukrotne dawkowanie w ciągu doby i poprawia komfort terapii.⁵⁶

Informacje dodatkowe

Należy zaznaczyć, że DHC Continus zawiera jako substancję pomocniczą laktozę w różnych ilościach zależnych od mocy preparatu:⁷

Powyższe dane farmakokinetyczne mają istotne znaczenie kliniczne w kontekście doboru dawki, przewidywania interakcji z innymi lekami oraz dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek, które mogą wpływać na metabolizm i eliminację dihydrokodeiny.